Ask Cikmaz Sokakta Kirlenir

Aşk Çıkmaz Sokakta Kirlenir

Yazıldığı can duvarını çürütür “vermek aşkı yaratır” düsturu Gönül gözüne bağlanan mendil Solgun ve sefil Bekler saygıyla kendi sonunu Kalbinin rüzgarı doldurur Açık denizde hoyrat yelkenleri Kendisi kıyıda oturur. Kaldıkça yeniden filizlenir esaret O çok özlenen aşka has suret Bahçede gül ölürken görülür Sadakatin çelik kutsallığı Kendi çöplüğüne gömülür Kölenin bilenmiş antik bıçağı İlk düştüğü yerde açar kozunu Kanar güz ömrün yarası. Ekmek teknesine taşır korkusunu Bedenini tarla sayan kadının ufku Teslimin kapısını açar resmi kurum Açılan o aralıktan girer içeri Dipsiz kuyuya atılan şiir Toprağın sırtında büyür uçurum Esirdir esir şehrin ahalisi Aşk çıkmaz sokakta kirlenir. Cümle insanlığı özgür kılarak Çocuk sevincine kavuşabilir şehir Özgür kadın ruhunu katarak Saf bereketle hayatı emzirebilir O dem olduğunda ancak Aşkın tarihi İnsanlığın tarihi olacak.