Baharla

Baharla

Dağlardan kalkan kar Dağlara çekilen kuşlar Umurumdadır. Yediveren güldür gövdemde hayat Kırk çiçek açan duvar önü yastadır Kış mevsimi Evin içinde küstüm çiçeği rahat Bin nazla koklatır kendini. Gizlisinde ateş yakan avcının Hayra yorulmaz düşü Cevahir ömrü çürütemez zindanda Zor ölümlü zorba saltanat İşkence olur insana Sevdasız geçen her gündönümü. Yaşanılası ve Ferhat Bir düğün kurulur dağlarda Çiçek alaylı gelin Bahçe kapısından girerken Yüz görümlük sevinç ister Düş arsızı beton evden Gülümse gülüm zamanıdır Koy saksıları bahçeye Karşılasın iki mevsim arası sevdayı kalbin Pencereni aç avunmaz türkülere. Yine gelir Bahar Uçurumda eriyen kar Can verdiği nehre akar.