Bakmadın

Bakmadın

Karanlığa büründü çocuksu gülüşlerim Yağmurlar okşamaz oldu saçlarımı... Ve bir sonbahar akşamı, ayrılık çaldı kapımı Aslında ayrılmak bile denmez, zaten ne kadar berraberdik? Ama o akşamı hiç unutmayacağım Hain bir yağmurda ıslanırken ümitlerim Çınlamaya başladı kulaklarımda ayrılık kokan sözlerin Her sözün saplanırken yüreğime bir ok misali O gece yağmur değildi gözlerimdeki! Yavaş yavaş kaybolurken gözlerimden Seni utumuyacağım dedim sessiz bir çığlıkla Ve unutmadım. Belkide unutamadım. Mahvoldu günlerim hüzün düştü gecelerime Ani bir sıçrayışla bölündü bütün rüyalarım Sabahlara kadar ıslandı hayallerim gözlerimde Çok istedim herşeyi unutup tozpembe bakmayı hayata Ama tozlarında boğuldum pembe yolların O kadar çok istedim ki gülmeyi beceremedim Bir tebessümün bu kadar pahalı olduğunu bilmiyordum En büyük umudum oldu en küçük hayallerim Onlarda tükendi. Ve şimdi ağlıyorum anasını arayan bebek misali Dönüp bakmadın. Yağmur değil gözlerimdeki.