Kardelen

Kardelen
	Sen geldin Değişti tek odalı evimizin rengi. Düş kaçkını bir çiçek gibi Odamızın pembe köşesini aldın Bahar rengiyle kuşattın Hayatımızın bir yanını Öyküsüz kalmayasın diye Adını kazıdığı kimliğini Başucuna bıraktı Annenin sevda arsızı kalbi. Süt bollaşmadı Gürül gürül akmadı su Açlıktan ölen Afrikalı çocuğu Ete ve ekmeğe Kavuşturamadı isyan Grip günlerinde bahçe Toprağa döktü ağrısını. Sen geldin Yalnızlık dışarıda kaldı.