siir memleketi

Sevgi & Aşk Mesajları

2008-02-05T02:39:00.001-08:00

Sevgi & Aşk Mesajları- 6

Seni benden fazla seven bulursan;ben seni unutmaya razıyım

Seni sevdiğimi bir kalbim biliyor o da dilsiz..

Aşk lüks bir lokantada yenilen en pahalı kazıktır

Her gölgeyi sevemezsin,binlerce gölgenin arasından seninkine benzeyene rastladığında hissettiğin duygudur aşk...tanımlayamazsın...

Seven Unutmaz Unutmuşsa Sevmemiştir.Sevipte Unutmuşsa, Sevmesini Bilmemiştir.

ELVEDA BU SON SÖZÜMDÜR SANA MERAK ETME DÖNMEYECEĞİM ASLA AKLIMDA SEN VE BEN SENİN ADINI SÖYLERKEN BOŞLUĞA
İŞTE BENİM İLK ADIMIMDIR SONSUZLUĞA

Dünyada iki kör tanıyorum biri beni göremeyen sen diğeride senden başkasını göremeyen ben!

Gözlerinin daldığı noktada ben varım.çünkü o an ben seni düşünüyor olucam

Bir insanın ideallari olmalı;sonsuzluk gibi , bir insanın özlemleri olmalı;umutla açan çiçekler gibi,bir insanın ''BİRİSİ'' olmalı;belkide ''BEN''deki ''SEN''gibi...

Sevmek ellerini tuttugumda dertlerimi unutmaksa dizlerine yattığımda mutluluk duymaksa,seninle ölümü göze almaksa o zaman seni seviyorum HAYATIM

Sokakta giderken, kendi kendime gülümsediğimin farkına vardığım zaman, beni deli zannedeceklerini düşünüp Gülümsüyordum

Geceleri erken yatıyorum diye deli diyorlar; budalalar, rüyamda seni gördüğümü bilmiyorlar

Kız dedigin istanbul gibi olmalı;fethi zor,fatihi TEK!!!

Seni unutmak kolay olsaydı,gülen yüzümün ardında sakladığım kalbim,hala o bakışlara vurgun olmazdı...

mutluluk ele geçirilecek bisey degil, Ya elde edilmeden önce düsülen bir amaç, ya da elden kaçirildiktan sonra anlatilan bir hikayedir...

Yeni bir aşka başlıyorum sanmıştım galiba çok yanılmışım. Bu aşkın sonuda ayrılık olacak,ve yaşadıklarım geride kalacak. Geriye acı ve güzel hatıralar kalsa bile,onları hatırlamak ayrılık kadar acı olmayacak

Güllerimiz olsun kırmızı beyaz,sen beni unutursan kırmızı güller solsun,ben seni unutursam beyaz güller kefenim olsun...
Hani birbirimizi ölene dek sevecektik noldu sevgilim ölen kim???

Seni dünyada seven on kişi varsa bunlardan biri benim seni dünyada seven beş kişi varsa bunlardan biri gene benim seni dünyada seven bir kişi varsa o mutlaka benim seni dünyada seven hiç kimse yoksa bilki ben ölmüşüm

Yeşile inat,ağaç hala yesermekte,geceye inat gün hala ağarmakta,ölüme inay insanlar hala yasamakta,ben ise sana inat hala sevmekteyım...inat bu ya her zaman seveceğim...

Yapraklar dökülebilir,güller solabilir herkes seni unutabilir.ama ben ASLA...

Aşkın için çoktan geçtim canımdan esirinim kovma beni kapından; inanmıyorsan sana olan sevdamdan; vur boynuma zinciri ben hazırım sultanım

Çıkar pembe gözlüklerini gözünden hayata toz pembe bakma!dinsin artık bu acılar diyorsan ,beni sensiz bırakma!

DENİZLERDEN KAĞIT GALGALARDAN KALEM YAPTIM ve SENİ SEVDİĞİMİ YAZDIM ÇOK SAFMIŞSIN BANA İNANDIN ÇÜNKÜ: BEN
SENİ SEVMEDİM SANA TAPTIM

GÖZÜMDEN AKAN BİR DAMLA YAŞ OLSAYDIN,SENİ KAYBETMEMEK İÇİN,BİR ÖMÜR BOYU AGLAMAYI UNUTURDUM.

Bir bakış bile yeterken herşeyi anlatmaya kalbindeki duygular kalbinde kaldı aynı zamanda da beni kaybettin.

Yol ararken yolumu kaybetdim yıldızıma bakarken yıldızımı kaybetdim cimende yürüken izimi kaybetdim senden ayrılırken sevgilim aklımı kaybetdim

Hani uzaktaki yıldız parlak gelir ya insana, uzakta olduğun için tutuldum sana, hani en güzel aşkalar imkansız gelir ya insana, imkanız olduğun için aşığım sana

Sen bende yıtıp gıden yorgun umutsuz gecmısımı gordun, oysa ben sende butun asklarımı temıze cektım

Bir gün bana soracaksin, beni mi seviyorsun Tanrıyı mı ? , ben Tanrı'yı diyeceğim ve sen sessizce uzaklaşacaksın içimdeki Tanrı'nın sen olduğunu bilmeden...

Kalbim seni unutacak kadar adi ise, ellerim de onu parçalayacak kadar asildir!

Seni öyle bir yere yerleştirdim ki gerçeğin bile gelse hayalini dolduramaz..!

Bir gün dünyanın tüm güzelliklerinden vazgeçipte ölüme gitmek istersen yanıma gel de sana sensiz yasamanın ölüm olduğunu göstereyim...

SeNi SeNSiZ YaŞaMaK HaYaTıN BiR CiLVeSiDiR

içekler solabilir,yapraklar dökülebilir,seni herkes unutabilr ama ben asla

Taparsan tepilirsin tepersen tapılırsın

Ay geceyi benim seni sevdiğim kadar sevseydi dünya güneşe hasret kalırdı

Sigara ve alkol insanı yavaş yavaş öldürüyormuş.kimin acelesi var ki :)

Deniz derindir durulmaz dostluk ebedidir unutulmaz

Hayatta bir daha hiç karşılaşmasak bile,biliyorum ki sana rastlamış olmam bile bir ömre bedel.

Ne zaman konuşamıyorum,gülemiyor da ağlıyorum işte o zaman sen yoksun

Eğer Birgün O hiç Ayrılmamacasına Sarıldığım Ölümle Uzaklara gİDERSEM,Yağmurlara EmanetsinYaĞmUr_YüReKLiM))

Aşık olmak hayal kurmak kadar kolay . unutmak hayalin gerçekleşmesi kadar zor

KAĞITLARDAN DAĞLAR YAPTIM MÜREKKEPTEN DENİZLER YAPTIM HER YERE ADINI YAZDIM HER YERE ADINI YAZINCA SENİ
SEVDİĞİMİ SANDIN BEN SENİ SEVMEDİM SANA TAPTIM

Aşk günah olmayacak kadar masum, köle olmayacak kadar özgür, unutulamayacak kadar derin, umulmayacak kadar yakın ve tek başına yaşanamayacak kadar özeldir

Yarı durgun olmamlı deniz, ya durmalı ya kudurmalı, sapına kadar saplnmayacaksa hançer, kınında durmalı.Ve seven ölene kadar sevmeyecekse baştan unutmalı

Aşk büyük bir yatırımdır! Çocuklarda faizidir.

Yaşamın kaynağı sevgi ise,eğer sevgi bir tutku,tutku bir amaç,amaç bir şeyleri biri ile paylaşmaksa,paylaşmak aşk,aşk hatırlamaksa HEP AKLIMDASIN...

Tükenen askımın sonbaharında nasıl sevdalandım bilemedim kimbilir kapını kac defa caldım seni SEVDİĞİMİ söyleyemedim

AŞK İYİ BİRŞEY OLSAYDI DÜNYADAKİ İLK CİNAYET ONUN YÜZÜNDEN İŞLENMEZDİ.

BİR GÜN KARŞILAŞIRIZ SENLE CEHENNEMDE OZAMAN;ANLARSIN DEĞERİN KALBİMDE SEN KALP HIRSIZI OLARAK GİDERSİN ORAYA
BEN TANRIYI BIRAKIP SANA TAPTIM DİYE!!!

''İnşallah ol sen de böyle aşıl ol da bak birisine ben oldum da ne oldu sanki senin gibi birisine...!''

seni yıldızlara benzetiyorum birtanem;onlar kadar uzak,onlar kadar erişilmezsin... Aranızdaki tek fark;onlar milyonlarca sen birtanesin...

Ne zaman ''sağır'' bir ressam bir gülün kristal bir zemin üstüne düştüğünde çıkardığı sesi resmederse o zaman benim için değersiz olursun

Gravitation can not be held responsible for people falling in love

BİLİRİM SEN GÜNEŞSİN VE ETRAFINDA GEZEGENLER VAR AMA UNUTMA BENDE DÜNYAYIM SADECE BENDE HAYAT VAR SENİ
SEVİYORUM

Aşk bir elma şekerine benzer.Yersin yersin sonunda sana KAZIĞI kalır...

Ne zaman sağır bir ressam bir gülün kristal bir zemin üzerine düştüğünde çıkardığı sesi resmederse o zaman benim için değersiz olursun

Eğer bir ressam;Gülün yere düştüğü anki sesi tabloya dökebilirse işte o zaman seni unuturum....

Aşk seks gibidir, zevkte verir acıda.

DENİZLERDEN KAĞIT DALGALARDAN KALEM YAPTIM VE SENİ SEVDİĞİMİ YAZDIM BANA İNANDIN ÇÜNKÜ BEN SENİ SEVMEDİM
SANA TAPTIM..

Yaşamın kaynağı sevgi ise,eğer sevgi bir tutku,tutku bir amaç,amaç birşeyleri biri ile paylaşmaksa,paylaşmak aşk,aşk hatırlamaksa HEP AKLIMDASIN

Eğer beni bu sokakta, Bu şehirde ve bu dünyada bulamazsan bilki Gözlerinin daldığı yerdeyim

Seni seviyorum deniz gözlüm ama sana söyleyemiyorum sana aşkımı böyle itiraf edebiliyorum seni seviyorum

NE ZAMAN SAĞIR BİR RESSAM KRİSTAL ZEMİN ÜZERİNE DÜŞEN BİR GÜLÜN ÇIKARDIĞI SESİ ÇİZERSE BENİM SANA OLAN AŞKIM O
ZAMAN BİTER

Yagmuru sevdigini soyluyorsun yagmur yaginca kaciyorsun gunesi sevdigini soyluyorsun gunes cikinca kaciyorsun korkarim benide sevdigini soyluyorsun

Bu GünLer Kötü oLsa biLe..YaRınLar Hep GüzeL oLur DerLer..Peki Bu GünLer DünLerin YarınLarı DeĞiLmiYDi

Tanrım tümçiçeklerin solduğu öyle bir sonbahar gecesi al ki canımı vefasız yar koyacak tek bir gül bile bulamasın mezartaşıma...

Doğarken niçin ağladığımı yaşadıkça anlıyorum

Aşk bi boktur sifonu çek kurtul!

Asla haraketsiz bir şeyi boşuna haraket ettirme

Gökyüzü güneş olsa da sensiz karanlıktayım.

Yaşamak sadece nefes almaksa şu aziz bedende can taşımaksa eninde sonunda toprak olmaksa ben böyle yaşamak istemiyorum

Seni sonsuza dek bekleyebilirim ama sonsuzlugun sonunda sen oldugun sürece...

Kim bir gün güneşin üzerine kar taneleriyle seni seviyorum yazarsa bilki o seni benden daha cok seviyordur.....!

Bilirim sen bir yıldızsın ve etrafında bir çok gezegen var ama unutma ki:ben de dünyayım yalnız BEN de hayat var...

Sana dünyanın en güzel varlığını vermek isterdim ama seni sana veremem ki...

Her Dilde "Seni Seviyorum" Mesajları

2008-02-05T02:38:00.003-08:00

Her Dilde "Seni Seviyorum" Mesajları

Türkçe SENI SEVIYORUM

ingilizce I love you

Almanca ich liebe dich

Fransizca Je t`aime

ispanyolca Te quiero

italyanca Ti amo

Arapça 'uhibbuki (bayana); 'uhibbuka (erkege)

Bengali aami tomake bhalobhashii

Bosna Volim te

Cantonese Ngo oi ney

Chickasaw Indian Chiholloli

Hirvatça Ja Tebe Volime

Danimarka dili Jeg elsker dig

Felemenk-Hollanda Ik hou van jou (Hollanda);

Ik zie u graag (Belçika);

Ik zeen a toch zu geire

Eskimo Akoolook

Estonya Ma armasten sind

Fince Mina Rakastan Sinua

Fransizca Je t'aime; Je t'adore

Irlanda Ta gra agam ort

Iskoçya Tha gradh agam ort

Yunanca s'agapo'

Hebrew Ani ohevet otcha (Erkege)

Ani ohev otach (Bayana)

Hindistan tumse meine pyar kiya

Macaristan Szeretlek

Endonezya saya sayang kamu

Japonca Kimi o ai shiteru; Aishiteru; Chuu shiteyo;

Ora omee no koto ga suki da;

Watashi Wa Anata Wo Aishithe Imasu

Kore Sa rang hae yo

Latince Te amo

Malaya dili Saya cintakan mu; Saya sayangkan mu

Kuzey Çin Wuo Ay Ni

Norveç jeg elsker deg

Polonya Ja cie kocham

Romence Te iubesc

Rusça Ya tebya lubliu

Ispanyol Te adoro

Isveç Jag älskar dig

Arnavutça Te Dua

Vietnam Anh yeu em (Bayana)

Em yeu anh (Erkege)

Farsça Tora dust darem

Evlilik Kutlama Mesajları

2008-02-05T02:38:00.001-08:00

Evlilik Kutlama Mesajları

Bir yaşam boyu birbirinizi sevmeniz ve hep neşe içinde, huzurlu bir hayat sürmeniz dileğimle... Elleriniz birbirinden hiç ayrılmasın. Mutluluklar!

Unutmayın ki paylaştıkça çoğalan tek şey sevgidir, evlilik gibi bir noktayla ebedileştirdiğiniz sevginizin hep çoğalmasını dilerim. Mutlu bir yaşam dileğiyle...

Sevginizi ölümsüzleştirmeye doğru attığınız bu adımda sevginizin hep ilk anki gibi taze kalması ve mutlu olmanız dileğimle...

Yaşantınızın her günü bugünkü gibi sevgi dolu, mutlu ve heyecan dolu geçsin. Birbirinize hep bağlı kalın! Mutluluklar...

Beyaz güvercinler yolluyorum size buralardan, hayatınıza sevgi, mutluluk ve huzur versin diye. Ömür boyu mutluluklar dilerim.

Her gününüz birbirinizi daha çok severek ve birbirinize daha çok bağlanarak geçsin. Hayat boyu mutlu ve huzurlu yaşayın! Yuvanızdan sevgi eksik olmasın...

Ebedi sevgi yolunda attığınız bu ilk adımda belki yanınızda değilim ama bilin ki tüm kalbim sizinle. Hayat boyu mutlu olmanızı diliyorum.

Hayat kadehse eğer, aşk da kadehi dolduran şaraptır. Kadehinizin hiç şarapsız kalmaması dileklerimizle, hayat boyu mutluluklar dileriz.

Bir elmanın iki yarısı gibisiniz. Yaşam boyu bunu korumanız ve birbirinizi hep tamamlamanız dileğiyle... Mutluluklar!

Sana eşinle birlikte huzur ve mutluluk dolu bir yaşam diliyorum. Her ikinizi de tebrik eder, mutluluklar dilerim.

Nikahınıza gelemiyorum ama mutluluk dileklerimi iletemeyecek kadar da uzakta değilim. Umarım her şey gönlünüzce olur?

Hayat boyu birlikte ilerlemeye karar verdiğiniz yolda, güneş hep önünüzde olsun ki gölgeler ardınızda kalsın. Bir ömür boyu mutluluklar dilerim?

Tüm yaşantınız boyunca en güzel günleri, en neşeli anları ve sevginin doruklarını beraber yaşamanızı dilerim... Mutluluklar?

Birleşen elleriniz ve kalpleriniz birbirinden hiç ayrılmasın. Bir hayatı tüm güzellikleriyle paylaşmanız dileğimle... Mutluluklar!

Zaman çok kısa, yaşam boyu birlikte olmaya söz verdiğiniz bugünden itibaren birbirinizin kalbini kırmamaya ve hep sevgi dolu olmaya özen gösterin. Mutluluklar?

Her gününüzü her an bitecekmişçesine birbirinize daha da sıkı sarılarak ve sevgi dolu yaşamanızı diliyorum... Ömür boyu mutluluklar?

Yaşam boyu birbirinizi daima sevmeniz ve hep neşe içinde, huzurlu bir hayat sürmeniz dileğimle... Elleriniz birbirinden hiç ayrılmasın. Unutmayın ki paylaştıkça çoğalan tek şey sevgidir, evlilikle ebedileştirdiğiniz ve kutsallaştırdığınız sevginiz hep çoğalsın! Mutluluklar...

Bir aşk gülümsemeyle başlar, öpücükle devam eder ve bir nikahla ölümsüzleşir. Sevginizi ölümsüzleştirmeye doğru attığınız bu adımda, aşkınızın hep ilk günkü gibi taze kalmasını ve mutlu olmanızı diliyorum. Elleriniz birbirinden hiç ayrılmasın!

Bir bütün olmak için birleşen elleriniz ve kalpleriniz bir daha hiç ayrılmasın ve her zaman sevgi dolu baksın gözleriniz? Hayat boyu birlikte ilerlemeye karar verdiğiniz yolda, güneş hep önünüzde olsun ki gölgeler ardınızda kalsın. Ömür boyu mutluluklar?

Yaşantınızı birleştirmek yolunda attığınız bu ilk adımda belki yanınızda yokum ama bilin ki tüm kalbimle sizinleyim. Şu andan itibaren birbirinizin kalbini kırmamaya ve hep sevgi dolu olmaya özen gösterin. Sevginizin hep ilk anki gibi taze kalması ve mutlu olmanız dileğimle...

Birlikte gülebilmek, gezebilmek, mutlu olabilmek, şaşkınlıklar ve sevinçler yaşayabilmek için, en önemlisi de birbirinizi hep sevebilmek için bolca "zaman"ınız olmasını diliyorum? Elleriniz ve gözleriniz birbirinden hiç ayrılmasın! Mutluluklar?

Paylaştıkça çoğalan tek şey sevgidir, evlilik gibi bir noktayla ebedileştirdiğiniz sevginizin hep çoğalmasını dileriz... Yaşamınız boyunca güneş hep önünüzde olsun ki gölgeler ardınızda kalsın. Ömür boyu mutluluklar dilerim?

Ebedi sevgi yolunda attığınız bu ilk adımda belki yanınızda yokum ama bilin ki tüm kalbim sizinle. Beyaz güvercinler yolluyorum size buralardan, hayatınıza sevgi, mutluluk ve huzur versin diye. Tüm yaşantınız boyunca birlikte en güzel günleri, en neşeli anları ve sevginin doruklarını yaşayın! Birleşen elleriniz ve kalpleriniz birbirinden hiç ayrılmasın. Mutluluklar!

Bir bütün oluşturduğunuz bugün birleşen elleriniz ve kalpleriniz birbirinden hiç ayrılmasın ve her zaman sevgi dolu baksın gözleriniz birbirine... Zaman çok kısa, yaşam boyu birlikteliğe adım attığınız şu andan itibaren birbirinizin kalbini kırmamaya ve hep sevgi dolu olmaya özen gösterin. Bir hayatı tüm güzellikleriyle paylaşmanız dileğimle? Mutluluklar!

Eğer yanınızda olsaydım size sımsıkı sarılır, yaşam boyu gözlerinizdeki ışıltının devam etmesini, birbirinizi daima sevmenizi ve hep neşe içinde, huzurlu bir hayat sürmenizi dilerdim. İşte bu mesaj da benim orada söyleyemediklerime aracılık ediyor. Elleriniz birbirinden hiç ayrılmasın. Ömür boyu mutluluklar sizin olsun!

Nice mutlu, başarılı ve sağlıklı yıllara

Ömür boyu devamını dileriz.

Doğum Mesajları

2008-02-05T02:37:00.003-08:00

Doğum Mesajları

Bebeğimize hoşgeldin diyor, saglık ve mutluluk diliyoruz.

Çok heyecanlıyım, ilk defa hala oluyorum

Kendine ve ufaklığa iyi bak

Yeni anne ve babaya mutluluklar dileriz

Bebeğinizle beraber saglık ve mutluluk dolu yıllar dileriz.

Minik bebeğin yanaklarından ileriki günlerde öpebilmek dileğiyle

Yeni dünyalıya merhaba.

Doğum Günü Mesajları

2008-02-05T02:37:00.001-08:00

Doğum Günü Mesajları

Dilerim yeni yaşında mutlulukların en güzelini yaşar, başarı merdivenlerini kolaylıkla tırmanırsın ve dilerim yüzün hep güler, neşeni hiç yitirmezsin. Dünyada eşsiz bir güzellik varsa o da kalbindedir. Hayatının bundan sonrası kalbinin güzelliği gibi geçsin. Hep sevgi dolu kalman ve mutlu olman dileğiyle... Doğum günün kutlu olsun!

Arkadaşlar yıldızlar gibidir, onları her zaman göremezsin ama senin için her zaman varolduklarını ve seni düşündüklerini bilirsin. Doğum günün kutlu olsun...

Bugün belki de çok kişiden doğum günü mesajı alacaksın, ancak şu an okuduğun en farklısı çünkü tümüyle sevgiyle yazılmış bir mesaj. İyi ki varsın...

160 kısa karaktere neler sığdırabilirim diye düşünüyorum ancak aklıma mutlu bir yaş ve sevgi dolu nice yıllar dilemekten başka bir şey gelmiyor. Seni seviyorum.

Sesim güzel olmadığı için sana bir doğum günü şarkısı söyleyemiyorum. Bu yüzdendir ki böyle kısa bir mesaj çekiyorum. Mutlu yıllar!

Hmmmm bu mesajı neden çekiyorum, unuttum, inan hiç hatırlamıyorum. Dur bakayım.. dur dur buldum :) Doğum günün kutlu olsun!...

Dileğim bugün dilediğin tüm dileklerin gerçek olması. Belki yanında değilim ama bil ki kalbimin en derin yerinde bugünü seninle kutluyorum. Nice yaşlara...

Bugün doğum günün olduğu için farklı ve özel olduğunu mu sanıyorsun sen? Oysa sen benim için sadece bugün değil her gün farklı ve özelsin. İyi ki varsın...

Doğduğun gün bulutları yırtarak, bir güneş gibi etrafına aydınlık saçarak girdin hayata. Hep sevgiyle yaşa! Nice yaşlara...

Geleceğini oluşturacak her yeni günün bir önceki günden daha güzel, isteklerine uygun ve seni mutlu edecek şekilde olmasını dilerim. Nice seneler...

Dilerim yeni yaşında mutlulukların en güzelini yaşar, başarı merdivenlerini tırmanırsın ve dilerim yüzün hep güler, neşeni hiç yitirmezsin. Doğum günün kutlu olsun!

Dünyada eşsiz bir güzellik varsa o da kalbindedir. Hayatının bundan sonrası kalbinin güzelliği gibi geçsin. İyi ki varsın ve iyi ki doğdun!

Yaşa . Sev . Gül! Bunlar eksik olmasın yaşamında. Yaşın kaç olursa olsun her şeyin en güzeli seninle olsun. Nice mutlu, neşeli ve yaşam dolu yaşlara...

Bugün bir yaşını daha doldurmanın mutluluğunu yaşarken geleceğin sana kalbindeki tüm dilekleri vermesini diliyorum. Doğum günün kutlu olsun.

FLUUUPPP! Bu bir sms sürprizi. Sana şans getirmek için burada. Bu yüzden hemen gözlerini kapat ve bir şey dile. Mutlu yıllar sana, mutlu yıllar sana.

Kısa bir mesaj olmalı bu. Sana binlerce öpücük ve sevgi yolluyorum buradan.. Bil ki unutulmadın.. Doğum günün kutlu olsun!

Dikkat! Bu mesaj sevgi, neşe ve iyi dilek içermektedir. Bir dakika için yaşamın ve seni düşünen birinin olduğunun sevincini hisset ve mutlu ol! Bu mutluluğun her zaman sürsün. İyi ki doğdun. Nice mutlu yaşlara...

Sakın üzülme hayatın hızına, en güzel yıllar çabuk geçenlerdir... Geleceğini oluşturacak her yeni günün bir önceki günden daha güzel, isteklerine uygun ve seni mutlu edecek şekilde olmasını dilerim. Yüzünde her zaman bir gülümseme olsun çünkü sana çok yakışıyor. Daha nice mutlu yıllara...

Dilerim yeni yaşında mutlulukların en güzelini yaşar, başarı merdivenlerini rahatlıkla tırmanırsın ve dilerim yüzün hep güler, neşeni hiç yitirmezsin. Sevgi dolu kalman ve mutlu olman dileğiyle... Doğum günün kutlu olsun!

Biraz şans, biraz sevgi ve sabır, birer parça zaman, başarı ve memnuniyeti de eklersek malzemelere, hepsini karıştırıp senin için uzun ve dileklerinin gerçekleştiği bir "hayat pastası" yapabiliriz sanırım... Nice yaşlara!

Bir yıl daha bitti, ama sakın üzülme zaman çabuk geçiyor diye... Unutma ki herkes aynı şeyi yaşıyor. Bu yılın sonunda geriye baktığında umarım "harika bir yıldı" dersin.. Tüm dileklerinin gerçekleşmesi dileğimle.. Nice yıllara...

Dikkat! Bu mesaj sevgi, neşe ve iyi dilekler içermektedir. Bir dakika için yaşamın ve seni düşünen birinin olduğunun sevincini hisset ve mutlu ol! Şimdi bu mutluluğuna sımsıkı sarıl ve ümidini koskoca bir yıl boyunca hiç yitirme! Aşkta, parada, sağlıkta her zaman kazanmanı dilerim. Sensiz bir hayatta kime gerçekten "dostum" diyebilirdim bilmiyorum. İyi ki doğdun. Nice mulu yaslara...

Geyik Mesajlar

2008-02-05T02:36:00.003-08:00

Geyik Mesajlar

Pire itte, cep telefonu yiğitte bulunur.

Yiğidin cep telefonu meydandadır.

Alışmadık cepte telefon durmaz.

Ey cep telefonlu Türk Gençliği...

Arsızın yüzüne tükürmüşler,"Kapsama alanı dışındayım" demiş.

İnsani dert, cep telefonunu kart oldurur.

Bir cep telefonlu Türk dünyaya bedeldir.

At olur meydan kalır, yiğit olur cep telefonu kalır.

Boşboğazı cehenneme atmışlar, "cep telefonum nerede?"demiş.

Çingeneye beylik vermişler, önce cep telefonu almış.

Cep telefonlu çoban, yoksul beyden yeğdir. .

Denize düşen cep telefonuna sarılır.

Dilenciye cep telefonu vermişler, kartını beğenmemiş.

El elin eşeğini cep telefonuyla arar.

Erkeğin kalbine giden yol cep telefonundan geçer.

Haydan gelen cep telefonu faturasına gider. .

Ayranı yok içmeye, cep telefonu ile gider ... .

Görmemişin cep telefonu olmuş, tutmuş antenini koparmış.
Bu sayfa 18515 kez izlendi.

Beşiktaş Mesajları

2008-02-05T02:36:00.001-08:00

Beşiktaş Mesajları

DÜNYADA İKİ TÜR TARAFTAR VARDIR:BJK'Lİ OLANLAR,BJK'Lİ OLDUKLARININ FARKINA VARAMAYANLAR

BASIN ÖNE EĞİLMESİN ALDIRMA KARTAL, ALDIRMA.EN BÜYÜK SEN DEĞİL MİSİN ALDIRMA KARTAL, ALDIRMA KARTAL ALDIRMA...

YAKIŞIR SANA YAKIŞIR,SANA ŞAMPİYONLUK YAKIŞIR,SEN ALEMDE TEKSİN, DEĞİŞİLMEZSİN,BEŞİKTAŞ SEN BİZİM HER ŞEYİMİZSİN!

GEL GÜNDÜZLE GECE OLALIM GEL GÖKYÜZÜNDE YILDIZ OLALIM SENİNLE ŞAMPİYONLUKLARA KOŞALIM HAYDI BASTIR KARA KARTAL'IM
BEŞİKTAŞ DİYEREK SANA YÜZ VURDUK,SİYAHIN YANINA BEYAZI KOYDUK,YILLARDAN BERİDİR HEP SENİN OLDUK BEŞİKTAŞ SEN BİZİM HER ŞEYİMİZSİN

BAZEN HÜZÜN,BAZEN KADER SENİN SEVGİN BİR ÖMRE BEDEL.BEŞİKTAŞ SEN BİZİM HER ŞEYİMİZSİN.

GÜN DOĞDU HEP UYANDIK STATLARA DAYANDIK BEŞİKTAŞ'IN UĞRUNA DA BAYRAKLARA DONANDIK SEMTİMİZ ERKEK SEMTİ ASIK EDER HERKESİ ÜZERİMDE EKSİLMESİN BAYRAĞIMIN GÖLGESİ iSTE BİZ KÖTÖ GÜNDE HEP OMUZ OMUZAYIZ ÖVÜNMEK GİBİ OLMASIN BİZ KARAKARTALLIYIZ.

YILLARCA KAHROLSAK DERTTEN KEDERDEN!! BİLSEK Kİ KELLEMİZ KOPAR BEDENDEN!! ASKIMIZ HARBİDEN HEM DE DERİNDEN!! ASLA VAZGEÇMEYİZ BEŞİKTAŞ SENDEN!!

1903?DE DOLDU YÜREKLER, YER SİYAH GÖK BEYAZ ŞAMPİYON BEŞİKTAŞ!!

DELİKANLI ADAM RENKLİ TAKIM TUTMAZ? BEŞİKTAŞ'IM SEN BANA BABAMDAN KALAN MİRAS DEĞİL OĞLUMA OLAN BORCUMSUN...

EDİRNE'NIN YOLLARI TAŞTAN , VAR MI BAŞKA TAKIM BEŞİKTAŞ'TAN

Babalar Günü

2008-02-05T02:35:00.001-08:00

Babalar Günü

Bir adam yaşlandığını anlar, çünkü babasına benzemeye başlar.

» Bir baba, kendi mutluluğundan çok, çocuklarının mutluluğu ile mutlu olur

» Çocukluk çağında baba korumasından daha güçlü bir ihtiyaç düşünemiyorum.

» Babanın mirasını mı istiyorsun? Bilgisini öğren. Onun parasını hemen harcayabilirsin

» Babanın erdemleri çocuklarının servetidir.

» Babanın rolü, yüz öğretmeninkine bedeldir.

» İnsan babasına borçlu olduğu saygıyı, ancak baba olunca duyar.

» Baba sevgisini koru. O sevgiyi kesip atarsan, Tanrı da senin mutluluk ışığını söndürür.

Yalnızlığım

2008-02-05T02:32:00.002-08:00

Yalnızlığım
	Sen gideli çok oldu, Bir sevdam kaldı bende geriye. Sakın verme sendeki sahte aşkı ellere sevda diye. Her şeyin bende sevdiğim sen nerdesin Aldanışlarım ,alışkanlıklarım bir de yalanların kaldı sende, sakla . Yakışır sana Elvedasız gitmen acıttı canımı varlığında çektiğim acıdan daha çok. Çok değilmiş varlığın Oysa o boşluğu dolduran benim tek dostum yalnızlığım

Bitiş

2008-02-05T02:32:00.001-08:00

Bitiş
	Her baharda açan çiçektim , Sonsuzluğa dökülen bir Yaprağım şimdi ben. Herkesin dilinden düşürmediği, Elveda sesinin bir yankısıyım şimdi ben. Yağan yağmur gibiydim, Hem hırçın hem keyif dolu, Uğraşıp tutamadıkları damlalarım şimdi ben. Mutlulukla gülümsemelerdim. Gözlerden dökülen bir damla yaşım şimdi ben... Geceleri sakin güneştim, Bir yıldız gibi kayıyorum şimdi ben. Kalplerdeki ilk atışlardım, Yitip, tükenmişim şimdi ben... Umudu bilirdim,yaşamayı bilirdim, Ağlaya ağlaya kül olmuşum şimdi ben... Bu hayatı severdim... Sessiz sedasız gidiyorum şimdi ben....

Düşlerin Adresi Olmaz

2008-02-05T02:28:00.000-08:00

Düşlerin Adresi Olmaz
	Ay fer'siz kaldı dağ karanlık ay karanlık bu gece; bir başka karanlık. Engin deniz dalgasız fer'siz kollarına sığınmış sessiz susuz kalmış deniz bu gece; başka deniz engin fer'siz deniz. 'Düşlerin adresi olmaz' susuz engin deniz -ay- -fer- -siz- fer kayboldu ayda ay kayboldu ferde düşler... Ayfer’in gölgesinde.

Anka Kuşu

2008-02-04T02:42:00.000-08:00

Anka Kuşu

Rivayet olunur ki, kuşların hükümdarı olan Simurg Anka, Bilgi Ağacı'nın dallarında yaşar ve her şeyi bilirmiş...

Kuşlar Simurg'a inanır ve onun kendilerini kurtaracağını düşünürmüş. Kuşlar dünyasında her şey ters gittikçe onlar da Simurg'u bekler dururlarmış. Ne var ki, Simurg ortada görünmedikçe kuşkulanır olmuşlar ve sonunda umudu kesmişler.

Derken bir gün uzak bir ülkede bir kuş sürüsü Simurg'un kanadından bir tüy bulmuş. Simurg'un var olduğunu anlayan dünyadaki tüm kuşlar toplanmışlar ve hep birlikte Simurg'un huzuruna gidip yardım istemeye karar vermişler.

Ancak Simurg'un yuvası, etekleri bulutların üzerinde olan Kaf Dağı'nın tepesindeymiş. Oraya varmak için yedi dipsiz vadiyi aşmak gerekirmiş. Kuşlar, hep birlikte göğe doğru uçmaya başlamışlar. Yorulanlar ve düşenler olmuş.

Önce Bülbül geri dönmüş, güle olan aşkını hatırlayıp;

papağan o güzelim tüylerini bahane etmiş(oysa tüyleri yüzünden kafese kapatılırmış);

Kartal; yükseklerdeki krallığını bırakamamış;

baykuş yıkıntılarını özlemiş,

balıkçıl kuşu bataklığını.

Yedi vadi üzerinden uçtukça sayıları gittikçe azalmış.

Ve nihayet beş vadiden geçtikten sonra gelen Altıncı Vadi "şaşkınlık" ve sonuncusu Yedinci Vadi "yokoluş"ta bütün kuşlar umutlarını yitirmiş... Kaf Dağı'na vardıklarında geriye otuz kuş kalmış.

Simurg'un yuvasını bulunca ögrenmişler ki;

"SİMURG ANKA - Otuz Kuş" demekmiş.

Onların hepsi Simurg'muş. Her biri de Simurg'muş.
Simurg Anka'yı beklemekten vazgeçerek, şaşkınlık ve yokoluşu da yaşadıktan sonra bile uçmayı sürdürerek, kendi küllerimiz üzerinden yeniden doğabilmek için kendimizi yakmadıkça, her birimiz birer Simurg olmayı göze almadıkça bataklığımızda, tüneklerimizde ve kafeslerimizde yaşamaktan kurtulamayacağız.

Şimdi kendi gökyüzünde uçmak zamanıdır...

Amerikalıların Kafatasının İçinde Ne Var

2008-02-04T02:41:00.000-08:00

Amerikalıların Kafatasının İçinde Ne Var

En son başıma gelen hadiseden başlayayım. Dün (2 Ekim Cumartesi) sabah 9`da, AT&T adlı dünyaca meşhur telefon firmasından aradılar. "Bize üye olmak ister misiniz?" dediler. (Burada telefon şirketini kendin belirliyorsun, Türkiye`deki gibi tek şirketin yani Türk Telekom`un tekeli yok) Ben, "Türkiye`yi aramanın dakikası kaça?" dedim, telefondaki "45 cent" dedi. "Ben, 10 dakikalık görüşmeyi 2$`a yapıyorum" dedim. "İyi ya, bizimkisi 2$ değil 45 cent" dedi. "Bak kardeşim, ben 2$`a 10 dakikalık görüşme yapıyorum, anlatamadım mı" dedim. Bana "O zaman dakikasına kaç para veriyorsunuz?" demez mi? Kendi kendime "Al işte, sabah sabah bir gerizakalı Amerikalı daha" dedim. Kendisine kibarca izah ettim: "10 dakika 2$`sa dakikası 20 cent yapar" dedim. Telefondaki beyinsiz "Mümkün değil bu kadar ucuza olamaz, siz işlem hatası yapmışsınızdır" dedi. Kendi kendime "Sen beni Amerikalı mı zannettin ki, 2$`i 10`a bölerken işlem hatası yapayım" dedim ve sabah sabah günaha girmemek için "Kardeşim, !
sağol , ben sizin şirkete üye olmayacağım" dedim ve kapattım.

Geçenlerde Mc Donalds`da 3.01$ tutan borcumu ödemek için 5$ verdim, 1 cent daha verdim. Herif, önce 5$`dan ne kadar para üstü vermesi gerektiğini hesap makinesi ile hesapladı, önce hesap makinesinin gösterdiği 1.99$`i bana bir sürü bozukluk olarak geri verdi, sonra 1 cent daha verdi. Ben "Niye bu kadar bozukluk veriyorsun, direk 2$ kağıt para versene" dedim. Kuş beyinli, bu sefer 5.01`den 3.01`i çıkardı ve hesap makinesinde 2 rakamını görünce bendeki parayı alıp, 2$ verdi. Şimdiye kadar hiçbir mağazada, kasiyerlerin bozuk para ödemek zorunda kaldıklarında bir miktar daha isteyip, bütün para geri çevirebildiklerini görmedim. Mesela hesap 15.25$ tutsa ve siz 20 $ verseniz, size 4 tane 1`lik, 3 tane 25 centlik verirler. Hiçbirisi 1 tane 25 cent alıp, tek bir 5 dolarlık geri çevirmeyi düşünemez / hesap edemez.

Büyük bir mağazanın girişine ve raflarına şu uyarıyı asmışlardı:
"Mağazamızda gizli kamera sistemi vardır." Daha sonra şunu eklemeyi ihmal etmemişler, malum bu yazıyı okuyan Amerikalılar "Bana ne, ben zaten buraya gizli kamera sistemi almaya gelmedim" diyebilir diye. "Gizli kamera sistemi sayesinde, yapılan hırsızlıkları tespit edebiliyor ve mahkeme önünde delil olarak gösterebiliyoruz."

Bir bankanın ATM kartı müracaat formunda şu paragrafın altını imzalamanızı istiyorlar :
"5 haneli banka şifremi sayılardan ve harflerden oluşturacağıma, şifrenin tamamında aynı rakamı veya harfi kullanmayacağıma, Q ile 0`ı, 2 ile Z`yi birbirine karıştirmayacağıma..... söz veririm"
Anlaşılan bankaya gelen birçok şifre probleminde bunları birbiri yerine kullanıp da unutan o kadar çok insan vardı ki bu paragrafı eklemeye lüzum görmüşler.

Şu olayı da bir arkadaştan duydum, gerçek olduğunu söyledi :
Kadının, biri evine yeni bir mikrodalga fırın almış. Kadının, bir de çok sevdiği bir kedisi varmış. Birgün kadının, kediyi yıkaması gerekmiş. Tabi kediyi yıkadıktan sonra bir de kurutmak lazım. Aklına bu işi çabucak halledebileceği parlak(!) bir fikir gelmiş. Islak kediyi alıp, mikrodalganın içine koymuş. Tabi zavallı kedi, mikrodalganın kapağı tekrar açıldığında ölü bir şekilde fırının içinde boyluca yatıyormuş. Bu durum karşısında kadın, sevgili kedisini kaybetmenin intikamını almak için mikrodalga üreticisi firmanın aleyhinde yüklü bir tazminat davası açmış. Mahkemenin kararı ise şu:
Üretici firma, fırının kullanma kılavuzunda "içinde kedinizi kurutmayınız" yazmadığı için suçludur ve istenen tazminatı ödemekle yükümlüdür.

Şu hadiseleri hepiniz duymuşsunuzdur :
CD sürücüler Japonya`da üretilip Amerikan piyasasına ilk girdiğinde Amerikalılar`in "Şu Japonlar ne pratik insanlar, kolaylık olsun diye bilgisayarlara 'mug holder' (seramikten yapılan büyük bardaklar ki Amerikalılar kahve ve çorba içmek için çok kullanırlar) ilave etmişler" diyerek bir çok CD sürücünün 'tray' (CD sürücünün CD-ROM koymak için dışarıya çıkan kısmı, CD tepsisi) kısmını içi dolu ağır bardakları koymak suretiyle kırdıklarını; bilgisayarda "Press any key to continue" yazısı çıkınca fellik fellik klavyede 'any' yazılı tuşu aradıklarını duymayan yoktur.
İşin tuhafı, galiba Amerikalılar`da salak olduklarının farkında. Birgün Elektromanyetik dersinde çocuklara soru çözerken "Biz, bu dersi 2. sınıfta alıyoruz" dedim (burada son sınıfta okutuluyor). Çocuğun biri daha evvel Türklerle kalmış, onları o kadar zeki bulmuş ki, bana "Ortaokul iki de mi, lise iki de mi?" diye sordu. Ben de "İlkokul ikide" diyecektim de çocukların geri zekalılığını yüzlerine vurmak gibi olmasın diye "Üniversite iki" dedim.

Hepinize sevgilerimle...

Ama Çocuğun Hasreti

2008-02-04T02:40:00.003-08:00

Ama Çocuğun Hasreti

İşitiyorum, güneş pek güzel,çay kenarında suyun üzerine doğru sarkan çiçeklerin manzarası pek latifmiş...Ve nazik öten kuşların,havai böceklerin,uçuşu da görülecek şeylerden imiş.

İşitiyorum ki,geceleri gökyüzünde gizli ışıklar görünürmüş. Dalgaları göz yaşları gibi hazin olan deniz içinde dahi,beyaz yelkenli gemiler akıp gidermiş.

İşitiyorum ki, çiçeklerin renkleri pek latif imiş. Dereler,dağlar, çayırlar, sular,ormanlar ve hususiyle fecir zamanları o kadar güzel, o kadar şirin imişler ki, bu kadar azamet ve ihtişama karşı insan,rabbine secdeler edermiş.

Fakat ben, ne o gürültüsünü işitmekte olduğum denizi, ne o rengin çiçekleri, ne gökyüzünü, ne güneşi, ne o güzel meyveleri, ne kuşları, ne aydınlığı göremediğimden dolayı müteessir değilim.

Hayır Allah’ım , hayır! Şu fani alemin güzelliklerinden hiçbirini arzu etmem. İlla!!. Heyhat..!. Anacığımı göreydim..!

Alo

2008-02-04T02:40:00.001-08:00

Alo

Graham Bell, Boston’da ilk defa sesi iletmeyi başardığında ben henüz ortalıkta yoktum ve olamazdım da. Telefon, ülkemizde kullanılmaya 1908’de, meşrutiyetin ilanından sonra ve ilk otomatik telefon sistemi de 1926 yılında Ankara’da faaliyete geçmişti.

Aradan yıllar geçmiş, telefon sistemi büyüdükçe benim ailem de büyümeye devam ediyordu. Ve ben doğmuştum. Ne ilgisi var demeyin. Adamlar iki kömürle telefonu bulmuşlar, bizimkilerde iki kömürle mangal yakmayı ve çocuk yapmayı öğrenmişlerdi. Bu kolay iş mi sizce?

Her ne kadar telefon 1926 yılında kullanılmaya başladı ise de benim çocukluk yıllarımda (1969) henüz pek yaygın değildi. O zamanlar evinde telefonu olanlar ayrıcalıklı insan sınıfına giriyordu. Öyle ki! tüm mahalle görüşmelerini de o evden yapıyordu. Yani PTT pozisyonu.

Günün hangi saatin olursa olsun mahalleliye telefon gelince, gecenin bir yarısı da olsa haber vermek üzere evin küçük çocuğu salya sümük mızmızlansa da o gönderilirdi. Evin beyi sizi kapıda pijamalarla karşılar, üzerine dantel örtülmüş ve hemen yanında Jeton haznesi bulunan kutucuğun yanına kadar size refakat ederdi. Bu durumdan da hiç de şikayetçi olmadığı gibi, komşusunun telefon görüşmesi bitene dek sabırla bekler, hatta konuşma bitince bu da yetmezmiş gibi görüştüğü şeylerin geyiğini yaparlardı.

Bir nesil öyle büyümüştük. Derken, hatlar falan herkesin bir telefonu bile olmuştu, hem artık telefon sahipleri de komşu çağırmaktan kurtulmuştu. İlk başlarda telefon oyuncak gibi kullanılıyor ve hatta yan komşuya sesi duyurmak için bile telefon eder hale gelinmişti. Bu durum gelen ilk kabarık faturayla birlikte fazla uzun sürmemişti. Evin pijamalı reisini telefona kilit vurma yoluna sevk etmişti. Korsan görüşme merakı yüzenden de az azar işitmemiştik.

Bu arada bizimkiler mangalın envai çeşitlerini geliştirirken elin adamları da bizimkilere nazire yaparcasına telefonun hem de kablosuzunu yani cep telefonunu icat etmişlerdi. Ya biz! hala tütmeyen bir mangalı bile icat edememiştik, hem bunun ne önemi var ki iki öksürürsün geçer hem de bronşların açılır değil mi?

Kısa süre sonra mangala ve teknolojiye aç olan bizlere, geliştirdikleri ilk telefonları takoz niyetine itelemeye başlamışlardı. Yapısı itibariyle hakikaten tam bir takozdu ve bu telefonlar yurdum insanın elinde birer ikişer çoğalmaya başlamıştı. Sırf telefonu olduğunu göstermek uğruna iki eli dolu bile olsa bütün yük bir tarafa geçirilip, bu yüzden diğer el hep boş bırakılırdı. Sanırsın dünyayı o yönetiyor.

Ben mi? bende her Türk gibi benim onlardan neyim eksik mantığıyla, o aralar moda olan kampanya kervanına katılarak, borç harç taksitle cebim olmuştu. Hem de en takozundan. Abartmıyorum belki de uzaydan görülebilen tek telefonda benim telefonumdu diyebilirim. Bir süre sonra ona öyle alışmıştım ki! Kendimi kaybetsem bile onu kaybetmeyi aklımdan bile geçirmiyordum.

Ta ki o güne kadar.

Hava alabildiğine sıcaktı, üzerimdeki gömlek adeta üzerime yapışmıştı.Üstüne üstlük birde ceket giymek zorunda kalmıştım. Tuvalete gitmek için ceketimi astıktan sonra lavaboya yönelmiştim ki, birden cep telefonumun yanımda olmadığını fark ettim. Hemen odaya dönüp canım ciğerim biricik varlığım olan telefona alık bir şeklide (Bir öpmediğim kalmıştı) bakıp gömleğimin cebine yerleştiri verdim.

Bir yandan tuvalet ihtiyacını gideriyor, bir yandan da habire birilerine mesaj çekiyordum. İşimi ve mesajı bitirmiş sifonu çekmiştim bile. Birden tükürmek üzere tuvalet deliğine eğilmiştim ki! telefon cebimden düşüp, dönerek ve mesaj alındı sinyali vererek gözden kaybolmuştu. Şoklanmıştım, öylece kalakaldım. İçimden bir şeylerin koptuğunu hissettim. Meğer ne çok severmişim. Evet, o artık yoktu ve ben çaresiz bir şekilde hala deliğe bakıyor, kulağımda sadece onun dıt dıt sesi çınlıyordu. Öylece ne kadar kaldığımı hatırlamıyorum. Başıma bir şey geldiğinde şüphelenmiş olmalılar ki, birileri habire kapıyı yumrukluyorlardı. Dışarı çıktığımda rengimin solgunluğunda korkmuşlar “Hasta mısın?” diye soruyorlardı. Secattin, yani oda arkadaşım, odaya epeydir dönmeyince şüphelenmiş ve haber vermiş olmalıydı. Elimin tersi ile alnımdaki terleri silerken, sadece “hayır” diyebildim. Kalp krizi geçirdiğimi zannetmişler.

Odaya döndüğümde kalabalıktı. Onca insan, inat yaparcasına, ellerinde telefonları olduğu halde beni bekliyordu. Bir daha yıkılmıştım. Neden Kırkbeş dakika içeride kaldığımı merak ediyorlardı. Olanları anlattığımda (hepsini anlatacak değilim) bana acıyarak baktılar! Neden böyle baktıklarını şimdi daha iyi anlıyorum.

Aradan aylar geçmiş ve kendime yeni bir telefon nihayet almıştım. Nedense ilk telefonu aldığım günkü heyecanım yoktu. Öyle ki, yanımda bile taşımıyordum diyebilirim. Oysa müracaat edip eski numaramı bile almıştım. Bu da bir şeydi benim için.

01.04.2005

Alleben

2008-02-04T02:39:00.003-08:00

Alleben

Dedemi hatırlayıp, onunla yaşadığım geçmişimi yazmak isteyince, ister istemez kalemime mürekkep yerine gözyaşı dolduruyorum. Kalın, demir belbetlerden yine dışarıya bakıyorum o günleri yeniden yaşayınca, hayalimde. Kuşların, bir adam boyundaki ahşap pencerelere yaptığı yuvalardan dökülen tüyleri, tandır başındaki sıcak ve uzun sohbetleri anımsayarak yürüyorum yine, dedemin evine giden dehlizden. Bir soba bacasından çıkan duman kadar koyulaşıyor düşüncelerim. Şosede yürürken hatırlıyorum, hiçbir şeyi umursamadan önümde koşturan çocukluğumu. Dedem demek, zaman demek, geçen zaman, buruk hatıralar, sararmış bir fotoğraf karesi. Başım önde, düşüncelerimi biriktirerek yürüyorum geleceğim olan en kısa yarına, bir saniye ileriye ve sonrasına. Neye? Nereye?

Dolu dizgin umutlarımı, damla damla akıtarak yürüyorum Alleben’in kenarında. Alleben ile Kavaklık birbirinden ayrı gibi görülen anayla çocuğudur benim için. Alleben, suyuyla emzirmiştir Kavaklığı. Kavaklık, yeşeren yapraklarıyla öpmüştür Alleben’i. Birbiriyle bir bütün oluşturan bu kan bağı, Antep’i yaratmıştır olanca cömertliğiyle.

İlk baharda Cuma günleri, tatili getiren bu günün okul dönüşlerinde sabırsızlıkla ertesi günü beklerdim; çünkü Cumartesi’leri, halalarımın, teyzelerimin, ablalarımın, ağabeylerimin seyrengah dedikleri Alleben’e giderdik. Halamın evde doldurduğu acı dolmayı, bakır kazanın dışını külleyerek ocağa oturtuşunu görüyorum sisli gözlerinden. Hiç olmazsa halam çok yaşasa...

İrice taşları hilal şeklinde yan yana dizerek yaptığımız ocağın üzerine kazanı büyük bir itinayla yerleştirirdi halam. Biz çocuklar, ocağa yakacak olarak çalı çırpı toplardık heyecanla; bir oyundu bu bizim için. Dayımın hanımı köfte yapar; ablalarım sofrayı kurardı. Babamla eniştelerim, iğde ağaçlarının diplerine sakladıkları rakı kadehlerini yudumlardı bizden gizli. Ama görürdük biz, gizlemeye çalıştıkları kadehleri.

İs sinmiş dolmalı akşam yemeğinin unutulmaz keyfi sarardı bizi açık havada. Hepimiz gönülden mutluyduk, huzurluyduk; henüz, bizi bekleyen dertlerden sıkıntılardan uzaktık, çok uzak. Gelecekten. Sanki acılar, sıkıntılar, dertler sadece acıklı hikayelerde yer alırdı. O hikayelerse yalan gelirdi, uydurmaydı, gerçek olamayacak kadar ıraktılar bize. Biz çocuktuk.

Bir at arabası zevki var mı şimdiki BMW’lerde, Mercedes’lerde? Nerede!.. Nerede çocukluğum? Nerede ben? Kaybolup gittiler, o arkası açık, cam el arabalarının dikdörtgen köşelerinden. Cam arabaların ardı sıra düşlerimi görmekteyim. Henüz dün gibi yakınlar. Rengarenk pamuklu şekerler, küncülü helvalar... Alleben’in kıyısına sıralanmış çekirdekçiler... Herkes, kendisini kahkahalarla güldüren bir oyunun içinde; kimi kaçıyor, kimi kovalıyor; kimi salıncak kurmuş kocamış ağaçlara; kimi top oynuyor… İp atlardık doğal bir yaşamın doğallığında. Alleben gürül gürül akardı yanımızda, serinletirdi, ferahlatırdı etrafındaki her şeyi, gönüllerimizi.

Mezopotamya bereketi vardı Alleben’de. Yüzyıllar boyu, umutlarımızı derelere, suya bağlamışız. Bereket için, umut için. 6 Mayıs’ta Hıdırellez kutlanırdı Alleben’de. Rahmetli, nur yüzlü anama ne inatlar ederdim Hıdırelez’e gitmemek için. Şimdilerde, neden gitmek istemezmişim diye kızıyorum kendime. İnatçı ruhum, burnunun dikine giden mizacım, kendi doğru bildiğinden şaşmayan kişiliğim, küçüklüğümden bu yana çok dolandı ayağıma. Hayatta çok engelle karşılaştım, sırf bu yapımdan dolayı. Hepsinin üstesinden gelmeyi bildim de, insan o yaşlarda, Antep gibi bir yerde, anasının dediğinden çıkamıyor pek. İnadımı kırıp, anacığımın ardına düşer giderdim kutlamalara. İyi ki de gidermişim. Şimdilerde mumla arasan bulamayacağın anlarmış onlar. O huzur, o sükunet. Dalar giderdim o hareler çizen suyun yüzüne bakarken, derin derin. Bu su nereden gelir, nereye giderdi? Su demek, umut demekti. Acaba bana ne getirecekti Alleben? Beni de yeşertecek miydi Kavaklık gibi, bunlar geçerdi çocuk kafamdan. Diğer çocukları seyrederdim. Neşeyle suya girerlerdi zıbınlarını çemreyip . Dizlerine kadar suya batıp, Alleben’den çıkarttıkları kağıtları okurlardı ferman gibi. Gülerdim yaptıkları çocukluklara.

Kızlar... Biz Antep kızları. Okul kapanıp da yaz tatiline girdiğimiz vakit, dikiş nakış ustasına giderdik, gitmeliydik. Elimiz iğne iplik tutsun diye bize dikiş nakış öğreten ustamızın da hizmetini görürdük bir taraftan, görmeliydik. Çok çalışıp didinmeyi ve bundan hiç şikayet etmemeyi öğrenirdik, öğrenmeliydik, el kapısına hazırlık niyetine. Sen, Nezihe ablam... Neşeli, gülen gözlerinle umudu aşılamıştın o günlerde bizlere. Sıcak bir Tomus günü ikindi serinliğinde, Nezihe ustamızın yıkanacak kilimlerini, yünlerini taşımıştık Alleben’e. Ama ne neşe, ne keyif, ne unutulmaz anılardı o anlar, geleceğimize, genç kız yüreğimize ne güzel hatıra. Öyle yaz tatilleri, beş yıldızlı otel keyifleriyle kıyaslanır mı? Sulaşmak , bir Alleben adetiydi. Hem iş tutar, hem de suyla oynardık, Alleben’i oyuncağımız yapıp. Üstümüz başımız sırılsıklam olurdu. Kimin umurunda? Neşe içinde yediğimiz o bir öğün yemeğin anlatılmaz tadı dolaşırdı damaklarımızda gün boyu. Alleben, genç neşemizin içinden akıp giderdi çağıl çağıl, hayallerimizi de peşine takıp...

Büyüdük. Büyümeye direnmek isterdik. Ama mümkün mü? Bu devr-i devranın yasası bu. Değişiyor, her şey değişiyor. Hiçbir şey aynı kalmıyor ve hiçbir şey, bize çocukluğumuzu, gençliğimizi geri getirmiyor, biz ne denli istesek de, gözlerimizde hüzünle, yüreklerde kederle...

Düşünüyorum, Alleben’e bakarken düşünüyorum; bana mı öyle geliyor yoksa zaman gerçekten kötüye mi oynuyor, diyorum. Eski, aynı zamanda eksilmek mi demek yoksa? Evet, zaman. Zaman, yılları eskitti, tıpkı Alleben’i eksilttiği gibi. Alleben’e bakıyorum, bir park köprüsünün üzerinden. Geride kalan, gördüğüm, korunmaya muhtaç bir Alleben, şehrin orta yerinde. Beton bir oluğun içinden akmakta. Ama yine de umutla, yanından geçenlere hala birilerine umut vermekte belki, diye düşünüyorum. Hala akıyor, diyorum kendi kendime. Doğallığı bozulmuş, yaşlı ninem gibi cılız olsa da. Hala akmakta içime, geçmişi dün gibi yaşatarak, o günü gören özüme buruk bir umudu sızdırarak...

Ülkü Tamer’e saygılarımla
--------------------------------------------------------
1. -Belbet: G.Antep lehçesinde cumba.
2. -Alleben: G.Antep’in simgelerinden, şehrin ortasından akan, şimdilerde kurumuş sayılabilecek bir çay.
3. -Kavaklık: Alleben’in hemen yanı başında yer alan bir koruluk.
4. -Küncü: G.Antep lehçesinde susam.
5. -Çemremek: G.Antep lehçesinde, kıvırmak.
6. -Tomus: Halk arasında, Temmuz ayı.
7. -Sulaşmak: G.Antep lehçesinde, birbirinin üzerine su sıçratmak ya da dökmek.

Aldattığın Ben Değildim ki

2008-02-04T02:39:00.001-08:00

Aldattığın Ben Değildim ki

Bunlar doğru değil diye bağırmak, hatta karşısındaki adamı parçalamak istedi, hem de tek tek her zerresine ayırarak..olmazdı ama yapamazdı ki... Salon etrafında döndü, döndü, döndü... Başka biri vardı demek, bunca yıllık emek başka tenin çekiciliğine kurban edilmişti demek... Ya benim sevgim, ya benim aldanmışlığım... Çok güvendiği adam ne kadar kolay unutmuştu demek tüm yaşanmışlığı...

Hiçbirşey söylemedi, söyleyemedi, boğulduğunu hissetti. Afallamıştı, şaşkındı çok; bağırarak ağlamak, isyan etmek geliyordu içinden ama bir yumruk gelip oturmuştu işte boğazına, yapamadı. Kalktı usulca, farkında olmadan balkona çıktı, beyaz taşların üzerine oturdu, kolları iki yanda başını kaldırdı yıldızlara baktı uzun uzun... Orda olmak istedi, o kadar uzakta, olamadı... Gece ne zaman şafağa söktü, serinlemiş hava da... Kalktı yatağına gitti, hiçbirşey olmamış gibi uyuyan adamın yüzüne bir tokat almak geldi içinden ama yine kendini tuttu. Gitti kanepeye uzandı, yumdu gözlerini, uyumak istedi, uyanınca herşey bir rüyaymış çok şükür demek istedi, bunu tüm hücreleriyle istedi... Uyandı, herşey aynıydı. Sıkı sıkı yumdu gözlerini, tekrar açtı...Yok, kahretsin değişen hiçbir şey yok!

Yokoluştuysa o günler, ilk günü başlamıştı işte... Sorunu olan kadınlar ilk iş kuaföre gider, demişti biri geçen gün. Aniden fırladı bir yere yetişircesine koşar adımlarla kuaförüne gitti... Saçımı değiştir kes, boya... Yap birşeyler ama kalktığımda bu ben olmayayım dedi. Saçları kesildi, boyandı, fönlendi. Güzel oldum dedi içinden. Ama ya gözlerim, bu hüzün kaç saç bakımında silinir ki...Eve gitti alışık adımlarla.. Kapıya anahtarı soktu, açıldı kapı, yüzüne başka tenlerin kokusu vurdu, midesi bulandı. Tuvalete koştu çıkardı içindekileri tüm yaşanmışlığı temizleyecekmiş gibi...Ah aptal kadın! En kötüsü belirsizlikmiş, dedi, ne yapacağını bilmiyordu. Filmlerdeki onurlu kadın tavrıyla kapıyı çarpıp gitmek istiyordu, adamın yine filmlerdeki gibi pişmanca yalvaracağını umarak...Ama gidemiyordu çok emek verilmiş bu sevgiye bir şans tanımak istiyordu. Ondan şans isteyen bile yokken üstelik...

Beynindeki yanılsamalar işte tam da bu an başladı. Kocası bir çeşit hastaydı, yanında olmalıydı ona yardım etmeliydi, birşeyler yapmalıydı. Yoksa kadınca bir kaybetme korkusuyla istemdışı bir mücadele miydi , anlamadı hiç bunu. Şaşılası bir hızla tüm tavırlarını “hiçbirşey olmamış” a çevirdi, mutfağa gitti yemek yapmaya başladı, özenerek, tek tek severek her sebzeyi... Lanet olsun neden lezzetli olmuyor ki bu! Elimdeki mutluluk gitti ondan mı diye düşündü , düşünmesiyle de hemen hep yaptığı gibi bilinçaltına itti bunu da. Yok canım domatesler sera domatesi , hiç benzer mi bahçe domatesine. Hah, kokusu bile yok ki tadı olsun... Unuttu tencereyi ocakta, salona gitti... Kokusuz domatesler, soğanlar da karardı kaldı ocakta, tıpkı içi gibi... Olağanüstü bir enerjiyle koltukların yerini değiştirdi tam üç kez, sırtından terler akıyordu, kolları ağrıdı...Ağrıdıkça unuttu, ağrıdıkça daha büyük bir gayretle çalıştı. Koskoca halıyı sildi büyük bir hırsla defalarca...Camları ovaladı, p!
arlattı, vitrinin örtülerini değiştirdi, içindekileri tek tek okşarcasına sildi. Çok güzel olmuştu, işte bu benim yuvam, dedi, gururla. Kapının eşiğine oturup eserini keyifli gözlerle izlemeye başladı, bir de sigara yaktı, uzattı ayaklarını.... Vitrindeki çiziğe takıldı gözü, ilk evimizi yerleştirirken olmuştu, kapıya sürtünmüştü taşırken, nasıl üzülmüşlerdi, daha taksitleri bile bitmedi diye. Üzülme demişti, kocası, üzülme... Bizim mutluluğumuz minicik bir çiziği görmeyecek bu evde...Hep mutlu olacağız hep!!! Şu küçük hurda televizyonu da atmaya kıyamadılar hiç, oysa şimdi kocaman ekranlı bir tane varken..Ama onu ikinci el eşya satan bir dükkandan alıp koymamışlar mıydı başköşeye, atmaya kıyamadılar anıların hatırına ... En güzel örtülerle süsledi onu hep, üstünde de mutlu fotoğrafları... Hayvannn diye haykırdı, hayvansın, nasıl yaptın, nasıl unuttun? Böğürerek ağladığının ayırdına vardığında kendini durdurması imkansızdı. Günlerdir biriken ne varsa kusuyordu, sefilce ağlıy!
ordu, evin salonunda mutfağında yankılandı ağlaması, hıçkırıkları,.. Duvarlar sustu, vitrin sustu, televizyon sustu...Hepsi dinlediler...Sonra sesi yavaş yavaş küçük iç çekişlere kaldı. Kendini sürükleyerek banyoya attı, suyun altına girdi, hiç kıpırdamadan gözlerinden sicim gibi yaşlar inerek ne kadar kaldı suyun altında farkına bile varmadı. Uyumak istiyordu, uyumak... Uyandığında tüm belirsizliğin dağıldığını görmek, hayat onu uykudayken nereye bırakmışsa, kalkıp ordan devam etmek istiyordu. Birileri birşeyler yapsa, uyutsalar onu...

Zaman neyi çözmemiş ki, hangi acı sonsuza kadar sürmüş ki? Sonraki günler, içinde büyük bir sessizlikle, büyük bir kurulukla geçti, sadece nefes alıyordu, çok sevdiği kahvenin bile tadı, kokusu eskisi gibi değildi... Ağlamak bile zor geliyordu ona, parmağını dahi kıpırdatmadan içine gömülü günler, aylar geçirdi. Ve birgün diğer kadından gelen mesajı gördü telefonda, sadece git dedi adama, haketmiyorsun hiçbirşeyi, git... Adam gitti. Kapıyı kapattı ardından, mekanik adımlarla mutfağa gitti, içecek bişeyler hazırladı, televizyonu, ama büyük ekran olanı, açtı. Kendini de şaşırtan bir ilgiyle izledi filmi, film çok acıklı geldi ona nedense, gözyaşlarıyla oyuncuların gerçekliğini kutladı. Sonra sildi gözlerini, ertesi gün giyeceği kıyafetleri çıkardı dolaptan tek tek...Yattı, uyudu...

Her geçen gün aşk sandığı duyguyla hesaplaşmasını sürdürdü. Meğer ne çok dibe saklamış kendini yıllarca, dehşetle farketti. Sanki kendi kendine bir evlilik masalı yaratmıştı da onunla mutlu oluyormuş, adamla paylaşamadığı ne çok şey varmış içinde kalan. Şaşırdı, afalladı...Şaşırdıkça netleşti herşey...Beyni sanki bilinçaltına ittiği ne varsa dışarı kusuyordu tek tek. Bu adam mıydı sevdiği, kendine inanamadı, hayatındaki en önemli tutkularını bile paylaşamadığı bu adam mıydı hayatını bu hale getiren. Buna nasıl izin verdiğine inanamadı, bu kadar acıyı çekmesine anlam veremedi. Acımı çektim bitti artık, ben bunları haketmiyorum dedi tüm inancıyla. Aynanın karşısına geçti. Düzelecek herşey eskisinden güzel bir hayatın olacak, az güven, az cesaret, az onur, az kendinin farkında ol, silkelen bitsin artık.... Balkona çıktı, yağmur yağmış! Yıkanmış çamlarla karışık toprak kokusunu ciğerlerine çekti keyifle. Orta şekerli bir türk kahvesi yaptı sonra kendine. Kahve yudumunu ağzında !
tuttu, kokusunu tadını hissetti, hissedebilmenin keyfini sürdü, aylar sonra...

15 gün sonra adama bir mahkeme celbi ulaştı. Hakedemediği hayattan çıkarılışını bildiren celbi okurken onun da aklına geldi vitrindeki çizik...

Aldatma

2008-02-04T02:38:00.002-08:00

Aldatma
	onunla internet ortamında tanışmıştık. İşin en ilginç yanı o bir İtalyandı. Bense Türk... yarım yamalak ingilizcemizle anlaşmaya çalışıyorduk. Artık birbirimize o kadar alişmiştik ki birbirimize ne söylediğimizi okuduklarımızdan anliyorduk. Aramızda mesafeler yanlızca ülkeler arası değildi. İkimizde evliydik. Benim eşim başka şehirde çalışıyordu. Eşimi asla aldatmayı düşünmedim çok mutlu bir evlilik değildi benimkisi ama yinede düşünmedim. Her genç kız gibi birsürü hayalle evlenmiştim eşimle... ama dedigim gibi hayallerle yaşanmıyor hayat. Maalesef herşeyi kabul etmeyi öğreniyorsun. insanları oldukları gibi.. hiç beklentisi olmadan... ama yinede kendimi aldatacak bir eş ruhunda görmüyordum. yani hayran budalasi onla olmaz bunla olur gibi telaşlarım yoktu. ihanet ise bana yaban geliyordu. ama yanlızdım.. eşimin en büyük özelliğide ne yazıkki benden esirgediği ilgisiydi. oysa ben ilgiyi ve ilgi göstermeyi çok severim..ama bende ki ilgi göstermeyide unutturdugunu itiraf etmeliyim.. işte böyle günler içinde internetteki bir ingilizce mektup sayfasına bir mesaj yazdım.. yanlizligimi paylaşacak arkadaşlar ariyorum ama oldukçada mutlu bir evliliğim var diye de yazmiştim. O kadar çok mail aldim ki.. ama onun maili çok yalın gelmişti. çok içten di yanlizca dostçaydı.. kendini anlatiyordu eşini işini.. bende kendimden bahsediyordum..bu şekilde yazışmaların ardından bir anda ilişkimiz farkli bir boyuta kaydi.. o kadar duygusaldi ki artik o maillerle yatıp onlarla kalkiyordum.. ayni sey onun içinde geçerliydi..sanki birlikte günümüzü yaşıyorduk.. birlikte yagmurun altında yürüyor, birlikte yemek yapiyorduk, ikimizde açtik duygusalliga.. kendimi mutluluk denizinde hissediyordum.. sonu ne mi oldu ayrildim.. bugun ayriligimizin 2. günü ve o maillerini yollamaya devam ediyor.. ama ben hayirsiz eşimi aldattigim düşüncesiyle onu bıraktım...

Aldatan Aldanir

2008-02-04T02:38:00.001-08:00

Aldatan Aldanır

-Nereye gidiyorsun?
Kadın yıllardır bir yastığa baş koyduğu eşine bunu sordu. Eşi sessizce küçük bir valize giysilerini yerleştiriyordu.
-İçim daraldı ,
-iş yerinde çok bunaldım biraz bir yerlere gidip kafamı dinleyeceğim.
-Bir arkadaşın şimdi boş olan yazlık evine gitmek istiyorum.
-O da nerden çıktı?
-Üç çocukla beni yalnız mı bırakacaksın?
-Kaç gün kalacaksın?
Sorularını ardarda sıralarken yüreğine bir şüphe çoktan düşmüştü .
-Fazla kalmam .
-Üç beş gün falan.
-İş yerinden izin aldım.
Adam bunları söylerken farkettiki hiçte rahat değildi, kadın bir şeyler hissetmişti sanki. Gözlerindeki yalan söyleyenlerin kaçamak bakışlarını bir türlü saklayamıyordu. Aylardan kasımdı, havada yoğun bir sis vardı,gözgözü görmüyordu.
-Hava çok kötü .
-Bula bula bu günümü buldun gidecek?.
-Endişe ederim..!
-Vazgeç sonra gidersin.!
Kucağında henüz altı aylık kızı ağlamaya başlamıştı. acıkmıştı. Diğer iki çocuğuda babalarının gidişine üzgün bakıyorlardı.
-Hadi git bakalım.
-Eğer gidişin dediğin sebeptense yolun açık olsun!
-Değilse Allah bilsin artık! Hiç olmazsa ne düşündüğünü açıkça söylemesede şüphesini bu imalı sözlerle belirtmişti ya, rahatlamıştı.
-Alasmarladık,çocuklara iyi bak!.
-Ben bir iki güne gelirim.
-Bu parayı ekmek parası yaparsın!diyerek karısına kaçamak bir öpücük kondurup evden çıktı.
-Hayrola arkadaşım !sabah sabah üç çocukla bu ne telaş gelmişsin?.
-Sorma ....abla benimki bu sabah sudan sebeple ....gitti,ona inanmadım yüreğimde bir darlık vardı biraz rahatlarım diye sana geldim.
-oooo...hanım hoş geldin!
-Merak etme erkekler böyle delilikleri bazen yapmak isterler.
-Korkma ...yanlış bir şey yapmaz..diye seslendi arkadaşının eşi.
Arkadaşıyla gün boyu oturup evlilik üzerine konuştular... hanım daha yaşlı ve tecrübeliydi. Ona inandı çocuklarını alıp eve döndü. Ezan okunuyordu. İçinden,''her şeyin hayırlısını nasip et Allahım ''diye dua etti kadın.
-Kim o..?
Kadın sabah sabah çalan kapıyı açtı..Aman Allahım eşi bir sonraki günün sabahı kapıda bitivermişti..Niye gelmiştiki?..Hani kafa dinleyecekti? Hiçte dinlenmiş gibi bir havası yoktu...Gittiği yerden bir gece kalmış ve dönmüştü.
-Hayrola ne oldu?dedi kadın sevincini belli etmeden. Fazla konuşmadılarda. Çocuklar babalarının gelişne ne çok sevinmişlerdi.
Ertesi gün eşi işe başladı. Yaşamlarında değişen bir şey yoktu ama sanki sessiz konuşmalar yapılıyordu da kimse duymuyordu.. Bir akşam sadece şunları konuştular;
-Hava çok kötüydü,yola devam etmedim,... inip bir otelde sabahladım.. geldim.
-Yalnızmıydın?
-Evet kim olacaktıki?
-öyle olsun...anlatmak istediğin başka bir şey varsa dinlerim...
Adam iyice mahçuptu şimdi..bu kadın içini mi okuyordu?...
-Hayır ne olsunki?
-Bu gün eve bu celp geldi,açıp baktım mahkemeye çağırıyor , ne yaptında geldi..?
-Bir şey değil ya! bir yanlış anlamadır mutlaka...öğrenirim sen merak etme!
Adam mahkemeye gidince anladı. Aslında bir otelde değil bir evde sabahlamıştı, kaldığı evin sahibide onu hırsızlıkla suçluyordu. O evde beraber sabahladığı kadın sözde evsahibi kadının altınlarını çalmıştı.. Hani ev boştu? Hani arkadaşının eviydi? Hani otelde yanlızdı? Şimdi bunların cevabını eşine nasıl anlatacaktı? Anlatmaya mecburdu çünkü işin ucunda hapis cezası,işinden men, yada kefaret ödeyerek şikayet edenin şikayetini geri alması vardı .
-Sana anlatmak istediğim şeyleri sözümü kesmeden dinlermisin..?
-Sonra İstersen kız bağır.
-Hepsini hakettim!
-Beni affadermisin?
Eşinin dizlerine kapanmıştı, bir yandanda çocuk gibi ağlıyordu.. Allah büyüklüğünü göstermişti. Her şeyi bir bir anlattı. Heyacanla başladığı şey kabusa dönmüştü.. bir hevesti.. yanılmıştı...
-Seni çok seviyorum..
-Ne olur beni affet!
-Bunu şimdi daha iyi anlıyorum...!
Saatlerce konuştular.. iki tarafta eksiklerini ortaya dökmüştü. Olan olmuştu..!
-Seni anlıyorum ..
-Seni ihmal ettiğimin farkında değildim..
-Ev işi,çocuklar,sorumluluk derken birbirimizi unutmuşuz..sonucuda bu!.
-üç coçuğumuz var,onların hatırına unutmaya çalışacağım.
-Çalışacağız başka çare yok!
-Ama affetmem yıllarımı alacak.....
-Bunu bilmelisin!dedi kadın.
Kadınında desteğiyle para bulundu, kefaret ödendi, mahkeme bitti..!
Aradan yıllar, yıllar geçti.... Bir aradalar.. Ayrılmadılar... ama ikiside hiç unutmadılar!..
Bu hikayenin sonunda da bir tavsiyem var; Aldatan aldanır..Aldatmayın !!

Aklimdasin

2008-02-04T02:37:00.002-08:00

Aklımdasın

Başımdan geçen ilginç bir aşk öyküsünü anlatmak istiyorum.
Üniversite 2.sınıfa gidiyordum. Gençlik bu ya, başımda kavak yelleri esiyor.
Zaman ise benim geleceğin en büyük gazetecilerinden biri olmam için geçiyor gibime geliyordu. Geliyordu ama ben derslerden çok, arkadaşlarla üniversite binamızın içerisindeki sahalarda ve ağaçların arasında top oynamayı, gezmeyi ve arkadaşlarla sohbet etmeyi tercih ediyordum.
Ama itiraf edeyim, özellikle bahar aylarında etraftaki değişimleri, yeşillikleri geleceğin büyük gazetecisi gözüyle de izliyordum. Eh, gözleme yeteneğin olacak ve tabiattaki güzellikleri –bayanları- göreceksin de şairlik taslamayacaksın, aşık olmayacaksın olur mu?
“Öğrenci dediğin fotokopisinden belli olur”, “Fotokopisiz öğrenci meyvasız ağaca benzer” öğrenci atasözleri uyarınca vize dönemlerinden bir ay önce gördüğümüz derslerin notlarının fotokopilerini bulup almak için Azim Fotokopi’ye gittim. Azim Fotokopi hemen hemen bizde ki bütün derslerin dönem içindeki notlarının fotokopilerini çoğaltır ve satardı. Orada fotokopileri alırken yanımda bizim birinci sınıfta gördüğümüz bir dersin fotokopisinin olup olmadığını soran bir kız vardı. Fotokopiciden o dersin notlarının olmadığını öğrenince oldukça üzüldüğünü gördüm. İçimdeki yardımseverlik duyguları kabardı. Belirtmeliyim ki genellikle güzel bayanlara karşı her zaman yardımseverimdir. Kıza dönerek:
- “Her halde İletişim Fakültesinde okuyorsunuz” dedim.
- “Evet” dedi.
- “Bizim geçen yıl gördüğümüz Gazete Yazı Türleri dersinin fotokopileri bende hala duruyor. İsterseniz onları size ben temin ederim”dedim.
- “Ah, size zahmet olmasın?” dedi.
- “Yok canım ne zahmeti” dedim.
Sonra oradan beraberce konuşarak çıktık. Yolda adını söyledi: Figen’miş. Neyse biz böylece tanışmış olduk.
Ertesi gün ders notlarını ona verdim. Kız beni çok etkilemişti. Bir içim su derler ya öyleydi. Tabii, beni çok etkilediği içinde bana öyle gelmiş olabilir. Neyse... Bu yardım severliğimin karşılığında kız beni ne zaman görse hemen yanıma gelmeye başladı. Diğer arkadaşlarımla da tanıştırdım onu. Artık çok samimi olmuştuk. Olmuştuk olmasına ama kıza da tutulmuştum.
Ne yapmalıydım... Düşünüyordum ama bir türlü de karar veremiyordum. Şimdi kıza arkadaşlık teklif etsem, yardım etmemin karşılığında ondan faydalanmak istediğimi düşünebilirdi. Ayrıca arkadaşlık teklif etmemin diğer arkadaşlarımın hele hele Osman’ın kulağına gitmesi... Aman aman ölsem daha iyi. Çünkü bizim arkadaş gurubumuzun arasında şöyle bir beddua vardı: “Allah seni Osman’ın medyatik diline düşürsün de, manşetlerden inme emi !”
Çok düşündüm bir karar veremedim. En sonunda ona aşkımı mektupla ilan etmeye karar verdim. Bu amaçla oturdum ve usturuplu bir aşk mektubu yazdım.

“Bu mektubu kaldığım yerin soğuk duvarlarını ısıtmaya çalışan yüreğimin her atışında ismini hatırlatan sıcaklığında yazıyorum. Bir melankoni içerisinde yazmaya çalıştığım bu satırlar daha çok seven yüreğimin sevilme mutluluğunu yakalaması için çabalaması ve belki de karşılıksız bir sevda bataklığına nasıl gömüldüğünün ifadesi.
Acaba Figen; senin o melekler kadar güzel olarak tasavvur ettiğim hayalini gönlümden silip atsam mı diyorum. Yazık olmaz mı sorusu aklıma geliyor. Yazık olmaz mı aşkıma? Acaba unutsam sana karşı hissettiklerimi, hiçbir şey yaşanmamış gibi acaba bir anda geçen onca zamanın ötesine gidebilir miyim?
Yakalanan bir kuşun esaretten kurtulmak için çırpınması gibi seni görünce çırpınan kalbimin atışlarını, yüzümün her kızarışını, benim sana olan tutkumu tavır ve yüz ifademden, heyecanımdan, titrememden anlamandan duyduğum korkuları... unutsam mı?
Böyle bir şey mümkün olsa bile herhalde yaşadığım onca duyguyu bir anda jiletle kazıyıp, söker gibi atamam, atmam.
Çevremde çok pişkin, yüzsüz, her şeyi çok rahat ifade edebilen biri olarak görülmeme rağmen aslında sevdiğine karşı aşkını ve duygularını ifadeden bile çekinen utangaç yapıda biri olarak sevgimi yazı ile belirtme ihtiyacı duydum. Sana olan sevgimi hoş karşılaman dileğiyle...”
“Yakın çevrenden biri”

Mektubu daktilo ile yazdıktan sonra bir zarfa yerleştirdim. Figen’in de aralarında bulunduğu arkadaşlarla okulun önünde sohbet ederken lavaboya gitme bahanesiyle gidip sınıfta Figen’in ders notlarını tuttuğu ajandanın içine koydum ve sonucu beklemeye başladım.
Ertesi gün üniversitenin ana binasında bulunan yemekhaneye giderken Figen bir ara yanıma yaklaştı ve:
- “Yükselciğim san bir şey söyleyeceğim ama aramızda kalsın. Aramızdaki samimiyetten bir tek sana söylüyorum” dedi ve devam etti “Yahu dangalağın bir bana bir mektup göndermiş” dedi.
- “Şaka mı yapmış mektupta?” diye sordum.
- “Şaka mı bilmiyorum ama mektupta bana tutulduğunu, aşık olduğunu... falan filan yazmış işte. Yani oldukça duygulu bir dille bana ilan-ı aşk ediyor herif” dedi. Ben de:
- “Peki kim bu herif”dedim.
- “Ne bileyim, ismini yazmamış ki! Ama yazdıklarından bir şeyler çıkarmaya çalışıyorum. Bir iki tahminim de var” deyince heyecanlanarak;
- “Peki kim olabilir” diye sordum.
- “Tahminime göre bizim gruptakilerden biri ve... Neyse ismini de sonra öğrenirsin Yüksel” dediği sırada diğer arkadaşların da yanımıza gelmesiyle sözünü keserek onlarla konuşmaya başladı.
Beni bir merak sarmaya başlamıştı. Acaba tahmini ben miydim de tavırlarımdan öğrenmek için konuyu bana açmıştı. Anlamış mıydı acaba...
İçim içimi kemiriyordu; mektup yazmasa mıydım. Eğer gerçekten benim yazdığımı anlamışsa ve benimle bir daha konuşmazsa ne yapardım. Belki hem bir arkadaşı yitirecektim, hem de sevdiğim kızı.
Bu arada şeytan da dürtüyordu beni bir mektup daha yaz diye. Bu sefer duygularımı daha açık belirtecektim. Bu düşüncelerle tekrar daktilonun başına geçerek yazmaya başladım:

“Figen; şu an sana söylemek istediğim ama söyleyemediğim duygular var ya, o duyguları sana bir sahilde hafif bir yağmur çisiltisi altında ıslanırken ve deniz dalgalarının, martı sesleriyle birleşerek oluşturduğu o nefis fon müziği eşliğinde dans ederken söylemek isterdim.
Bilmem sen hiç birşeyi, pek çok şeyi kaybetme pahasına daha doğrusu yüreğin pahasına satın almak ister misin? Bil ki ben yüreğimi sana, senin için satmaya hazırım.
Keşke sana olan aşkımı, seni görünce hissettiğim duyguları gözlerinin derinliklerinde köşe kapmaca oynarken anlatsaydım. Acaba anlatabilir miydim?
İnsanlar madde ve mana arasında, denizde salınan tekneler misali gelip giderken; ben kendimi sevdama kucak açmış, senin gönül limanında demirlemiş olarak bulmak isterdim. Sana bağlanmak sarılmak ve ...
Hayali bile yaşadığım hayatın sahte yaşantısından daha gerçek ve daha güzel.
Mektubuma çok sevdiğim, güzel bir söz ile son vermek istiyorum: “Sevsen, sevilsen ve sevilebilir olsan”
Beni sevilebilir biri olarak görmen dileğimle...
“Yakın Çevrenden Biri”
Mektubuma ek olarak da “Figen’e” diye ithaf ederek yazdığım:

AKLIMDASIN

Papatya açmış kırlardan
Peygamber çiçeklerinin sarısından
Kekik otlarının kokusundan
Doyasıya içime çektiğim sen!

Belki değilsin, belki farkındasın
Sen benim hep aklımdasın

Turnalarla gönderdim sana
Gönlümde yetiştirdiğim gülleri
Yalancı gönüllerde
Karanlık tünellerde
Aşkı aramaya çalışırken sen
Senin aşkını hayat gibi yaşardım ben

Belki aşkıma uzaksın, belki yakındasın
Sen bilmesende hep benim aklımdasın !

Şiirimi de zarfa koyarak bu sefer postaladım.
Ertesi günde dedemin vefat ettiği haberi geldi. Alel acele Gümüşhane’ye gitmek zorunda kaldım. Bir hafta sonra döndüm ve okula gittim. Figen beni görünce hemen gülerek yanıma geldi ve:
- “Yüksel hani bana biri aşk mektubu yazıyor demiştim ya işte ondan ikinci bir mektup daha geldi. Bir de bana ithaf ederek yazdığı şiirini koymuş. Çok etkilendim.”
- “Peki kim olduğunu bulabildin mi?” diye sordum. O da:
- “Sana bir iki tahminim var diyordum ya... Artık emin oldum.”
- “Emin mi oldun, peki kim?” diye heyecanla sordum
- “Hiç tahmin edemezsin... Osman!” dedi.
- “Osman mı?” dedim şaşırarak
- “Tabii... Yakın çevremden biri, çok pişkin, yüzsüz, her şeyi çok rahat ifade edebilen biri olarak görünen başka kim olabilir?” deyince şaşkın, yıkılmış bir ifade ile:
- “Çok şaşırdım” dedim.
- “Şaşır, şaşır ... Dahası var. Emin olunca ben gittim ona ondan
hoşlandığımı belirttim. Yazdıkları beni çok etkilemişti. Ayrıca çok utangaç, ona kalırsa bana hiç açılamayacak ve beni sevdiğini söyleyemeyecek... Bu sebeple ona ben açıldım. O da benden hoşlandığını fakat benim seninle olan diyalogumuzdan ve samimiyetimizden dolayı ikimizin arasında bir şey olduğunu sandığından bana açılamadığını söyledi. Düşünebiliyor musun ayrıca ikimizin arasında bir şey var sanıyormuş” dedi.
Çok şaşırmıştım. Ne diyeceğimi bilemiyordum. Sonunda;
- “Senin adına sevindim. Nihayetinde sana mektupları yazanı da bulmuş oldun böylece” dedim ve yanından ayrıldım.
Bir yanda sevdiğim kız Figen diğer yanda en yakın arkadaşlarımdan Osman vardı. Ve ikisi de benim aşk mektuplarım sonucu... Tam bir çöküntü içerisindeydim, ne yapacağımı bilemiyordum. Bu hal içinde iki hafta okula gitmedim, hatta gidemedim.
İki hafta kadar sonra okula gidince bu sefer Figen ve Osman bir ara yanıma geldiler. Osman bana:
- “Yüksel seni yemeğe götürüyoruz. Orada sana bir de süprizimiz var” dedi. Ben de:
- “Osmancığım bugün olmasa” deyince, Figen:
- “İtiraz etme hakkın yok. Çünkü seni son zamanlarda hiç göremiyoruz. Okula uğramıyorsun bile” dedi ve kolumdan çekerek dışarı doğru sürükledi.
Benim isteğim üzerine Karadeniz Pidecisine gittik. Yemek siparişini verdik. Bu arada ben sohbet esnasında elimden geldiğince espiri yapmaya, güleç olmaya çalışıyordum.
Konuşma esnasında Figen bir ara bana dönerek:
- “Sana bir süprizimiz var demişti ya Osman; şimdi onu söyleyeceğim sana. Biz Osman’la nişanlandık. Osman’ın romantik, duygusal mektuplarına dayanamadım. Ben de ona duygusal olarak karşılık verdim ve...” derken Osman söze girerek:
- “Ne saçmalıyorsun, ne romantik, duygusal mektupları...” diye Figen’in sözünü kesince ben de Osman’ın sözünün devamını getirmesine fırsat vermeden hemen sözünü kesmek ihtiyacını hissettim:
- “Demek ki Figen sendeki romantik, duygusal yönleri keşfetmiş ve sana tutulmuş. Çok şanslısın Osman; Figen’in kıymetini bil” dedim.
Yemekten sonra Osman’ın ellerini yıkamak için lavaboya gittiği sırada masadaki peçeteyi aldım ve Figen’e dönerek sessizce:
- “Bu günün anısına bu peçeteye duygularımı yazıyorum. Çıktıktan sonra yazdıklarımı oku ve sonra da yırt tamam mı?” dedim. Figen meraklı bakışlarla başını evet manasına salladı.
Bende peçeteye O’na ithaf ederek yazdığım şiirin nakarat bölümü olan:

Belki aşkıma uzaksın, belki yakındasın
Bilmesen de, sen benim hep aklımdasın

Ve altına da: “Allah’tan Osman’a ve sana mutlu bir yuva ve mutlu yarınlar diliyorum.”
“Yakın Çevrenden”
“Yüksel”
notunu yazdım. Notu yazdığım peçeteyi katlayarak Figen’in eline tutuşturdum.
Osman da yanımıza gelince;
- “Sizin bu mutlu haberinize çok sevindim İnşallah Allah tamamına erdirir” dedim ve devamla “Bu gün de aslında çok işim vardı. Sizinle buraya gelince unuttum hepsini. Şimdi gitmem lazım; anlayışla karşılayacağınızı umuyorum” dedim.
Birlikte dışarı çıktık ve tokalaşarak yanlarından ayrıldım. Bir süre sonra dönerek arkama baktım Figen peçeteyi yırtıyordu ve gözleri yaş doluydu. Benim onlara baktığımı görünce gözlerini silerek bana el sallamaya başladı.
Bir daha arkama bakmaya cesaret edemeden gözlerimde beliren yaşlarla oradan uzaklaştım.

Yüksel ŞAHİN
14 Haziran 1998

Ah! Çocuk

2008-02-04T02:37:00.001-08:00

Ah! Çocuk

Mutluluklar pazarlarda alınıp satılır oldu. Betonlaştı gözyaşları, yürekler katılaştı. Kimse kimseyi sevmiyor, kimse kimseye acımıyor, yanmıyor. Güzellikler bile parayla alınıp satılıyor artık. Namussuzlar çoğaldıkça namuslular azaldı. Makamlar büyüdükçe beyinler küçüldü. Herkes firsattan istifade edip cebini şişirmeye çalışıyor, yetimin, yoksulun kakkına tecavüz ediyor. Gözlerde güneşin sıcaklığı, vicdanlarda doğruluğun aklığı kalmadı çocuk. Yürekler gibi gözlerde kirlendi. Sevinçlerimizi, şiirlerimizi, kitaplarimizi yok ettiler, alıp götürdüler bizden uzaklara insani duygularımızı. Toprağımız küs şimdi bize, ğögümüz de küs. Bilmem ki nasıl anlatılır sahtekarlığın, cüzdanın ve vicdanın kirlenmişliği bir ülkede . Erdemin, fazilletin, sevginin ve dostluğun çürümüşlüğü.

Gökyüzü hepimizin değil mi? ya yeryüzü. Neden vicdanları gibi gökyüzünüde, yeryüzünüde kirletirler çocuk. Doğaya, insana, kuşa, çiçeğe, emeğe bu düşmanlık niye... Bilmezlermi ki, bunları sevmekle başlar yaşam. Bu kin, nefret ve düşmanlıkla nereye varacak dünyamız. Bunlar sevmeyi bilir mi çocuk? zerre kadar bir vicdan taşımışlar mı yüreklerinde?
Hayatta hiç sevmişler mi bir ırmağın türküsünü? Gümbürtüsünü bir ormanın durup dinlemişler mi? bir pınarın akışını, yağmurun yağışını?. Bir türkünün, bir şiirin güzelliğini, bir dostluğun ve sevdanın sıcaklığını yaşamışlar mı hiç? Gülümsemişler mi çocuklara bahar gülleri gibi, okşamışlarmı saçını bir öksüzün. Vurmuşlar mı sesini dağlara, çağlayanlara? Oturup ağlamışlar mı yavrusu vurulmuş bir cerenin acısına. Duymuşlar mı oğlu mahpus bir ananın feryadını yüreklerinde...

Yalvarma güzel çocuk, dillerini utandırma. Utandırma dillerini, dillerin ki dağ yelidir senin; Pınarların sesi, kuşların ötüşüdür. Bükme boynunu gözlerini utandırma, gözlerin gökyüzüdür senin, mavi gülüşlü bir çiçek. Yalvarma çocuk; sesini utandırma. Gülün kokusudur sesin; rüzgarın nefesi, ırmağın türküsüdür. Yalvarma çocuk; ellerini utandırma. Yokluk, yoksulluk kötü bilirim. Umudu, sevinci, onuru utandırma. En güzel senin ellerindir çocuk ekmeği tutan, suya uzanan.

Ey çocuk yoksulluğunu öfkeli bir bıçak gibi taşı yüzünde ama yalvarma, utandırma yüzünü. Utancını ve hıncını güneşin sarısı gibi yüreğinde sakla. Unutma seni ağlatanları. Unutma utanması gerekenleri ama sen ağlama, utandırma gözyaşlarını. Aşk için ağla, dostluk ve sevgi için. Ama yoksulluğun için ağlama, yalvarma, utandırma gözyaşlarını çocuk. Bırak dereler ağlasın senin yerine, rüzgarlar, pınarlar ağlasın ama sen ağlama. Deli taylar gibi sev yaşamı, aşkı sevgiyi ve umudu. Yüzün her koşulda onuru, öfkeyi, sevinci, direnci taşısın; Yılgınlık, bezginlik olmasın. Yeri geldiğinde sormalısın yoksulluğun hesabını..

Elimden tut ey çocuk; utandırma ellerini. Tut elimden güneşe yürüyelim, sevince, umuda, neşeye yürüyelim. Tutki güneş doğsun, serçeler sevinsin. Zulümler, karanlıklar çekilsin üstümüzden. Tut ki tomurcuklar açsın, büyüsün çocuklar, serceler ucsun, tohumlar ekilsin, yeşersin umutlar. Bir demet ışık saçılsın dünyaya, kapılar açılsın, kalmasın esaret, ezilmişlik, açlık. Kimse kimseye avuç açmasın, çocuklar ağlamasın, utanmasın analar, babalar yoksulluktan yokluktan.

Ah… çocuk!
vakitsiz açan ,bir çicçek tarlası gibi yüreğin
beyaz kardelenler, sarı papatyalar
bükmüş boyunlarını ip - ince boynundan
güneşe bakıyorlar...

her iç çekişte
dünyanın bütün çiçekleri kanamada
bütün kuşları havalanmada
umudun evi yok, sevincin adresi
neylersin çocuk...

ah…. çocuk!
vereceksen, rüzgarlara ver sesini, tomurcuklara
baharı muştulasın yarınlara

mümkünü yok artık, gittiğim her yere
soluk yüzünü taşıyacağım
ve seni her düşündüğümde
çağımın utancını yaşayacağım ah! çocuk

Ah Bu İstanbul Anılari

2008-02-04T02:36:00.000-08:00

Ah Bu İstanbul Anıları

Geçenlerde 15 yıllık muhitim Ortaköy'de, Mecidiye Camii’nin kıyısında Emirgân’ın şöhretiyle yarışan çay bahçelerinin önünden geçtim. Gezinirken Sözde entelleküel birikimlilerle dolu kişilerin oturduğu, Topkapı Sarayı Kız Kulesi manzaralı, bir masaya çağrıldım. Açıklanamayan uçan cisimlerden konuşuyorlardı yine. Sohbet beni hiç sarmadı. Tam kalkıyordum ki bir sesle irkildim.
Ahmet Hikmet’in üzümcüsünün sesi gibiydi ses. Allah'ım o ne güzel Türkçe! Ne bir siyaside yarısını gördüm bu titizliğin, ne camilerde bir hatipte, ne de tiyatrovari şiir okuyan yeni yetmelerde... Baktım 60 yaşlarında yoksulluğun yıpratmak için uğraştığı, fakat pek de bir şey koparamadığı çehresiyle bir adam, yoksul fakat erdemli yüzüyle kartpostal satıyor. Asker kantinlerinde bile tek tük kalmış kartlar bunlar. Hani vardır ya bir asker bir de çok hoş bir kız, bir bankın üzerine oturmuşlar; altında da “sevgili nişanlım vatan hizmetim biter bitmez yanındayım" tarzında yazılar olan... Bayraklı, Atatürk heykelli... İşte öyle kartlar.
Tam adama para yerine alaylı bir nasihat vermeye hazırlandım “Amca bir yanlışlık olmalı buralarda Harry Potter, Örümcek adam, Jurassic Park filan satılır. diyecektim.
Sesi tekrar yükselince niyet ettiğim girişimden dolayı utandım. Sattığı maldan o kadar emin bir büyük tüccarın edası, kendine güvenin granitten heykeli gizliydi seste. Sahibine mıknatıs gibi çekti beni. Masadaki sohbet tam da orta yaşlı bir bayanın okyanusu transatlantikle geçerken lombozdan gördüğü ufoyu anlatmasına gelmişti. Bunu hep anlatırdı. Ben duyduğum o büyülü sese kapıldım:
-Türk bayrağı resimleri getirdim almak istemez miydiniz?
-Türk askerinin resimleri var bir bakmaz mısınız?
-Sevgili Türk çocukları! Bakın arkadaşlarınıza gönderirsiniz. Uludağ manzarası. Hem de Bursa Kültür parkın resmi var! Bakın dört tane resim var üzerinde, dördü de güzel!
Hemen gittim en albenisiz gelenlerinden bir on tane aldım, daha gösterişlilerini başkalarına satsın diye. Maksadım bey amcayla konuşmak. Ben konuşup lafa tutarken yevmiyesinden olmasın diye. Sonra masaya getirdim biraz da sürükleyerek.
-Bey amca sen bu Türkçe eğitimini nerde aldın? Diye sordum.
-Ben Türkçe öğretmeniyim.
Nerelisin amca?
-Türk aleminin, Bulgaristan eyaletinin Razgrad şehrinden. Bana Razgradlı Şükrü derler .
Kırçıl kaşları, seyrelmiş saçlarıyla iyice yaklaştı yanımıza. ısrar edip Bir çay ısmarlayabildim. Masadaki ufo sohbeti de katloldu tabii. Herkes bana ve Razgradlı Şükrü'ye kötü kötü baktı masada. Bana bir işportacıyla muhatap olduğum için, Razgradlı Şükrü’ye de (türkilizce tabirle) masanın karizmasını çizdirdiği için.
Razgradlı Şükrü yüksek sesle konuşuyor fakat sesi bütün iyi öğretmenlerimizin en arka sıralara ulaştırmaya çalıştığı mübarek seslerinden daha mübarek, daha vokalli daha canlı. Çay bahçesinin bütün masaları dinliyor, dinlemek zorunda kalıyor o mübarek sesi. Razgradlı Şükrü tam da kendi çok sevdiği mallarını bol bol alan kendisi gibi bir müşteri bulduğuna seviniyor. Ben de bir on tane daha satın alıyorum kartpostallardan. Türkçe'yi bu kadar güzel konuşan bu coşkun kişiyi tanımaya çalışıyorum.
-Razgradlı Şükrü bu kartpostalları alanlar var mı?
-Kıymetini bilenler alıyorlar be yav!
-Sen öğretmenim demiştin burada mı orda mı?
-Yok be! Hapse tıktılar Türkçe öğrediyom diye... 15 yıl Bulgaristan'da öğretmenlik yaptım. Sonra da bir o kadar da burda. İki tarafta da yarım yani!
-Yaş haddinden emekli olsaydın Türkiye'de...
-Bir yılın daha var dediler. Milli eğitimden sordum.
-Gel senin yaşını büyültelim tek celsede. Emekli ol!
Razgradlı Şükrü bana selam verdiğine pişman olmuş gibi baktı. Kaşlarını çattı. Kartpostalları kafama atmasına ramak kaldı. Ben de hakikaten korktum. Masum bir insana hakaret etmiş kadar pişman oldum.
-Sen ne diyosun be yav! Devletim bana bekle diyorsa beklerim bir sene!
-Fakat sen zaten toplam otuz yıl yapmışsın vazife.
-Olsun o başka bu başka!
-Peki çoluk çocuk nerde? Bulgaristan'da mı burda mı?
-A be zindanda yattım, çileler çektim. Kim evlenir benimle? Nasıl evleneyim. Evlenmeye fırsatım olmadı benim.
-Peki nerde kalıyorsun?
-Gültepe'de bir otelde...
-Kazancını ne yapıyorsun?
-Para biriktirebilirsem Rodoplar’a giderim. Pomaklar çok iyi Müslüman insanlar. Onlara Türkçe öğredirim. Hepsi meraklı Türkçe öğrenmeye... Yolumu gözlerler benim. Çat pat da öğrenmişler Türk radyolarını dinleye dinleye. Yazmayı da öğretiyorum. Bu kartpostallar da çok kıymetli orda.
-Bundan sonra evlenirsin, pomak kızları güzel olur.
Yüzünde o çok evlenmek isteyip de bir türlü evlenememiş insanların hasreti yandı söndü. Bizans tarihlerinde fiziki özellikleri hayranlıkla anlatılan ışık düşmüş saman sarısı gibi ak pak saçlı, ince ve uzun vücutlu Kuman Türkleri’ni andıran Pomak kızları, canlandı gözümde.
-Bizden geçti artık.
- Kısmet diyeceksin.
- Doğru kısmet! Balkanlarda aşk kutsaldır. Bir aşk başladığında cümle alem onların mutluluğuna katkıda bulunmak için yarışır.
- Peki sana şimdilik bir işyerinin misafirhanesinde yatacak bir yer bulalım. Sahibi de memnun olur. Ben sana böyle bir yer ayarlarım. İstediğin kadar kalırsın! Sen yine kartpostal sat, ama yattığın yere para verme.
- Olmaz be! Ne tadı kalır ki o zaman? Çalışıyorum ben! Hem de geziyorum yurdumu! Ne tadı kalır o zaman!
Ben de kızıyorum bu sırada...
-Be Razgradlı Şükrü, emekli yapalım derim olmazsın. Yatacak yer bulurum. Ne tadı var bedelini ödemeden barınmanın dersin. Bütün bunlar olsa da sen Rodoplar'da daha çok öğretsen Türkçe'yi...
-Olmaz be yav! Ben zaten öğretiyorum. Kimin var böyle mesleği? Nerde var böyle iş? Bak hem geziyorum, hem para kazanıyorum. Hürriyetim var elimde ya! Sen de git Rodoplara! Yazık o insanlara sen de Türkçe öğret!
O mırıldanır gibi bana eğilip konuşurken göçmen şivesiyle be yav diyor fakat yüksek sesle konuştuğu zaman Muharrem Ergin’den diksiyon, Osman Sertkaya’dan dil, Mehmet Çavuşoğlu’ndan şiir dersi almış bahtiyar talebeler kadar pürüzsüz İstanbul aksanıyla, Ankara radyosu titizliğiyle konuşuyor..
Razgratlı Şükrü kalkacak oluyor. Biraz daha kartpostal almak istiyorum fakat cebimde para az. Mehmet Akif'in “Seyfi Baba” ‘sı aklıma geliyor.
"Ya hamiyetim olmasaydı, ya param olsaydı!
“Dur” diyorum “otur, bana adresini telefonunu ver” Adres Gültepe'de bir otel. Telefonunu vermiyor. “Odada telefon yok mu” diyorum. “Var ama ben elimi sürmem.” “Niye” diyorum. Türkçe ile ilgili konuşmalar yapmış Bulgaristan'da, dinlenmiş telefonu, yıllarca zindanda yatmış. “Burası Türkiye burda öyle şeyler olmaz” diyorum ama o bir daha elini telefona sürmemeye yeminli olduğunu söylüyor. O konuda takıntı oluşmuş, anlıyorum. Sonra cebinden kurşun kalemle kendi yaptığı Türk Dünyası haritasını çıkarıyor. Rodoplar, Üsküp, Kafkasya, hepsi var.
- Bak burada söylüyorum ben Razgradlı Şükrü... Bir gün Türk Dünyası büyük kurultayı Bulgaristan'da yapılacak. Bulgarlar öğrenecek Türkleri ve onlar da Türk olduklarını hatırlayacaklar!
1989’dan sonra Bulgar bilginlerinin bu konudaki çalışmalarından örnekler veriyor. Şiirler söylüyoruz karşılıklı... Hiç kimse dinlemiyormuş gibi özgür, bütün memleket dinliyormuş gibi özenli. Bir ara coşkunlukla boş bulunuyorum:
- Ben Türkçe'nin aşığı Yunus Emre'dir sanıyordum, yalnızca... Sen çağımızın Yunus Emre'sisin!
- A be zaten ben Razgrad'ın Yunus Abdal köyündenim. diyor.
Ne söylesek uyuyor. Neredeye akraba çıkacağız.
Razgratlı Şükrü kalkıyor masadan, ben de birlikte kalkıyorum. Cebimdeki bütün parayı usülünce veriyorum fakat biliyorum ki bu para onun birkaç günlük masrafını karşılamaz. Koluna giriyorum ufocuların şaşkın ve aşağılayan bakışları altında diğer çay bahçelerine doğru yürüyorum. Bir yandan da tanıdık bir göz arıyorum. Hemen alıp da cebine sokuşturayım diye. Razgradlı Şükrü Mişon kalfa’nın iskelenin karşısında 150 yıl önce Mecideye camii yapılırken çaldığı malzemeyle diktiği rivayet edilen, yıkılmaya yüz tutmuş heybetli binanın kara gölgesine karışıp gidiyor.
Mişon Kalfa’nın Amerika’daki torunlarının gözden çıkardığı sahipsiz kalmış bu mülk, hakkındaki söylentileri bilip de bakınca bana on beş yıldır bembeyaz güzelim caminin kara lekeli ikinci gölgesi gibi gelirdi.
Kondakçı Metin de ortalarda yok. Onunla bir keresinde benzer durumdaki birine birlikte yardım etmiştik. Mehmet Aslantuğ da evlendikten sonra seyrek gelir oldu.
***
Razgratlı Şükrü tıpkı Balkan güneşi altında yalım yalım yanarak Varna açıklarından geçip, İstanbul’a doğru kuğu gibi süzülen, dokunsa Nazım Hikmet’in elini yakacak bir vapur gibi endişesiz ve asude gidiyor. Ortaköy; Forsa Koca Memiş’in tutsaklık adası gibi yabancı seslerle örülmüş geliyor bana. Refik Halit’in eskicisinin minicik Hasan’ı, Filistin çöllerinde ardında bırakıp gittiği gibi gür sesini ve erdemlerini toplamış, kendisine ve Türkçe’sine hayran bıraktırarak, boğazıma ıpıl ıpıl kaynağı belirsiz sızıları, diken gibi çakıp gidiyor.
***
Gurbette insana para ile sağlık gerek. İkisi de zayıf Şükrü de. Keşke çok parası olsa... Rodopların demir gibi gürbüz havasında bol bol gezse, daha çok Türkçe öğretse mübarek Pomaklar’a, Türkçe’ye hasret insanlara, daha çok şiir okusa böyle gezerken... Bunun için parası olsa ne güzel olurdu! Hem de Türkiye'de para ile sattığı kartpostalları Pomaklara bedava götürüp dağıtırmış. Birkaç balya fazla götürse... Hastalanırsa ilaç alsa... Uzun yaşasa... Allah benim ömrümden alıp onun ömrüne katsa! Şu bir yılı ölmeden geçirse! Türkiye'den emekli olsa! Belki evlenir uygun bir hanımla...
Her gün yüz kişiyle selamlaştığımız Ortaköy'de şöyle birkaç kuruş borç alacak, böyle anlarda bankamatik kesilen yüce gönüllü dostlar yok! Ömer Çalışkan, Apaçi Çetin, Son yıllarda kasket çiğnemeye başlayan kebapçı Aliihsan yok!
***
Bendeki bu telaş niye? Ömrümde ne gezginciler gördüm ben! Şebinkarahisar'a, Çemişkesek'e camii yaptırmak isteyen, makbuzlarla gezen ak sakallı adamlara ne paralar verdim! Mostar köprüsünde bir taş misali benim de olsun isterdim uzak diyarlarda bir tuğla, bir taş, bir sütunluk hatıram. Ortaköy iskelesinde sızıp kalmış Can Yücel'i, kayıkcıyı evinden uyandırıp karşıya Kuzguncuğ’a gönderdim kaç sefer. Gurbete gelip de iş bulamamış vahşi kapitalizm kurbanlarının elinden tuttum. Ne deliler gördüm ben her türden. İslamcı deliler, Sosyalist deliler, sarhoşlar. Türkçe'nin delisini hiç görmemiştim.
İşte Türkçe'nin delisi böyle oluyormuş meğer! Öyle olunmaz böyle olunurmuş!
1997’lere ait bu hatıra, gündelik olaylardan herhangi biri gibi kimseye anlatılmadan yüreğimde saklanmış. Durdum durdum da bir yerde rastladığım Kırşehir Belediye Başkanı Metin'e anlattım yıllar sonra bu anıyı. dağ gibi Metin, bu minicik hatıranın bir yerinde sarsıldı “benim aslım Razgrad'ın Yunus Abdal köyünden” diye... Ben de şimdi ağlıyorum. İnternet kahvesinde çevremdekilere aldırmadan ve hiç utanmadan, bir ilkokul çocuğu gibi iplik iplik ağlıyorum. Neye gelmiştim ve bu satırları niye yazdım. Kimim ben neyin ve ne yaptım Türkçe için. Kendi kendime diyorum ki Türkçe'nin delisi öyle olmaz işte böyle olunur.
***
Eğer sizler güzel, pürüzsüz, eğitimli sesiyle sokaklarda kimilerimiz için çoktan modası geçmiş bayraklı, askerli, nişanlılı resimlerle dolu kartpostallar satan birini görürseniz, ondan hiç olmazsa cebinizdeki bozukluklara acımayıp bir kartpostal mutlaka alın. Çünkü o olsa olsa bizim Razgradlı Şükrü'dür. Rodoplardaki fütühatı için ona kumanya lazımdır. Bana göründüğü gibi, size de mutlaka uğrayacaktır. Cebindeki kurşun kalemle kendi çizdiği haritalarıyla birlikte Türkçe'nin delisi nasıl olunur gösterecektir. Size!
Ya da yalancı gündelik işler beni bağlamasa, Razgrad'da, Rodoplar'da Gültepe'de Şükrü'yü şıp diye bulurdum. Onun o kartpostallarda bulduğu yüce anlamları ben de bakıp bakıp bulmaya çalışıp, mübarek yükünü taşıyarak, gezdiği mavi zirveli Rodop dağlarının gelin duvağı gibi bulutları altında, kudurmuş yeşillikler arasında unutulmuş köylerin un serpilmiş gibi tozlu yollarına karışırdım.

Affin Erdemi

2008-02-04T02:35:00.003-08:00

Affın Erdemi

Bir gün trenle seyahat eden birisi tesadüfen son derece huzursuz olan genç bir adamın yanına oturmuş. Bir sure sonra , genç adam , uzak bir hapishaneden henüz çıkmış bir mahkum olduğunu açıklamış. Mahkumiyeti ailesine o kadar utanç vermiş ki , ne ziyaretine gelmişler , ne de bir mektup yollamışlar. Ama fakir oldukları için seyahat edemediklerini , cahil oldukları için mektup yazamadıklarını umuyor ; her şeye rağmen kendisini affetmiş olmalarını hayal ediyormuş.

Ailesinin işini kolaylaştırmak için , kendilerine mektup yazıp tren kasabanın eteklerindeki çiftliklerinden geçerken bir işaret koymalarını söylemiş. Ailesi kendisini affetmişse , raylara yakın bir elma ağacına beyaz bir kurdele bağlayacaklarmış. Eğer kendisinin geri dönmesini istemiyorlarsa , hiç bir şey yapmayacaklar , o da trende kalıp Batıya gidecek , belki de bir serseri olacakmış.

Tren , kasabasına yaklaşırken heyecanı o kadar artmış ki , pencereden dışarı bakmaya cesaret edemiyormuş. Kompartıman arkadaşı kendisiyle yer değiştirip onun yerine elma ağacına bakacağını söylemiş.
Bir dakika sonra elini genç mahkumun koluna koymuş ,
“ Şuraya bak ” demiş. Göz pınarlarında biriken yaşlarla gözleri parlıyormuş. “ Her şey yolunda , bütün ağaç bembeyaz kurdelalarla bezenmiş ”.

O anda bir ömrü zehirleyen tüm acılar , adeta , birden dağılmış , kaybolmuş.

"Affetmezseniz sevemezsiniz.
Sevgisiz hayat ise anlamsızdır"

Affet Babacigim

2008-02-04T02:35:00.001-08:00

Affet Babacıığım

Evliliğinden beri evinde kalan babası yüzünden eşiyle sürekli tartışıyordu. Eşi babasını istemiyor ve onun evde bir fazlalık olduğunu düşünüyordu. Tartışmalar bazen inanılmaz boyutlara ulaşıyordu. Yine böyle bir tartışma anında eşi bütün bağları kopardı ve 'Ya ben giderim, ya da baban bu evde kalmayacak' diyerek rest çekti.

Eşini kaybetmeyi göze alamazdı. Babası yüzünden çıkan tartışmalar dışında mutlu bir yuvası sevdiği ve kendini seven bir eşi ve birde çocukları vardı. Eşi için çok mücadele etmişti evliliği sırasında. Ailesini ikna etmek için çok uğraşmış ve çok sorunlarla karşılaşmıştı. Hala onu ölürcesine seviyordu. Çaresizlik içinde ne yapacağını düşündü ve kendince bir çözüm yolu buldu. Yıllar önce avcılık merakı yüzünden kendisi için yaptırdığı kulübe tipi dağ evine götürecekti babasını. Haftada bir uğrayacak ve ihtiyacı neyse karşılayacak, böylelikle eşiyle de bu tür sorunlar yaşamayacaktı. Babasına lazım olacak bütün malzemeleri hazırladıktan sonra yatalak babasını yatağından kaldırdı ve kucakladığı gibi arabaya attı. Oğlu Can 'Baba ben de seninle gelmek istiyorum' diye ısrar edince onu da arabaya aldı ve birlikte yola koyuldular.

Karakışın tam ortalarıydı ve korkunç bir soğuk vardı. Kar ve tipi yüzünden yolu zor seçiyorlardı. Minik can sürekli babasına 'Baba nereye gidiyoruz ?' diye soruyor ama cevap alamıyordu. Öte yandan nereye götürüldüğünü anlayan yaşlı adamsa gizli gizli gözyaşı döküyor oğlu ve torununa belli etmemeye çalışıyordu. Saatler süren zorlu yolculuktan sonra dağ evine ulaştılar. Epeydir buraya gelmemişti. Baraka tipindeki dağ evi artık çürümeye yüz tutmuş, tavan akıyordu. Barakanın bir köşesini temizledi hazırladı ve arabadan yüklendiği yatağı oraya itina ile serdi. Sonra diğer malzemeleri taşıdı. En son da babasını sırtlayarak yatağa yerleştirdi. Tipi adeta barakanın içinde hissediliyordu. Barakanın içinde fırtına vardı adeta. Çaresizlik içinde babasını izledi. Daha şimdiden üşümeye başlamıştı. Yarın yine gelir bir yorgan ve birkaç battaniye getiririm diye düşündü. Öyle üzgündü ki Dünya başına göçüyor gibiydi. O bu duygular içindeyken babası yüreğine bıçak saplanmış gibiydi. Yıllarca emek verdiği oğlu tarafından bir barakaya terk ediliyordu. Gururu incinmişti içi yanıyordu ama belli etmemeye çalışıyordu. Minik Can ise olanlara hiçbir anlam veremiyordu. Anlamsızca ama dedesinden ayrılacak olmanın vermiş olduğu üzüntüyle sadece seyrediyordu. Artık gitme zamanıydı. Babasının yatağına eğildi yanaklarını ve ellerini defalarca öptü. Beni affet der gibi sarıldı, kokladı. Artık ikisi de kendine hakim olamıyor ve hıçkıra hıçkıra ağlıyordu. Buna mecburum der gibi baktı babasının yüzüne ve Can'ın elini tutup hızla barakayı terk etti.

Arabaya bindiler. Can yol çıktıklarında ağlamaya başladı neden dedemi o soğuk yerde bıraktın diye. Verecek hiçbir cevap bulamıyordu, annen böyle istiyor diyemiyordu. Can 'Baba sen yaşlandığında bende seni buraya mı getireceğim' diye sorunca Dünyası başına yıkıldı. O sorunun yöneltilmesiyle birlikte deliler gibi geri çevirdi arabayı. Barakaya ulaştığında 'Beni affet baba' diyerek babasının boynuna sarıldı. Baba oğul sıkı sıkı sarılmış ve çocuklar gibi hıçkıra hıçkıra ağlıyorlardı. Oğlu 'Baba beni affet, sana bu muameleyi yaptığım için beni affet' diye hatasını belli ediyordu.. Babası oğlunun bu sözlerine en anlamlı cevabı veriyordu...

'Geri geleceğini biliyordum yavrum. Ben babamı dağ başına atmadım ki, sen beni atasın. Beni bu dağda bırakamayacağını biliyordum

Ada Sahibi ya da Ada Olmak

2008-02-04T02:34:00.003-08:00

Ada Sahibi ya da Ada Olmak
	Tanınmış gezgin Thomas Cook, bir araştırma gezisi sırasında Atlas Okyanusu'nun ıssız bir yerinde, çığlıklar atan milyonlarca kuşun havada daireler çizerek uçtuğunu gördü. Kulakları sağır edecek denli yüksek sesle çığlıklar atan kuşların kimileri yoruldukça, kendilerini okyanusun dev dalgaları arasına atıyorlardı. Onlar bu son hareketleriyle yaşamlarına son veriyorlar, kendilerini okyanusun dalgalarına bırakırken, çaresizlikten ölüme teslim oluyorlardı. Bu olaya yalnızca Thomas Cook değil, o bölgede ki balıkçılarda yıllardır tanık olmuşlardı. Kuş bilimcileri ise, yaptıkları araştırmalarda göçmen kuşların farklı yönlerden gelerek okyanusta bu noktada birleştiklerini keşfediyorlar, fakat onların, birbirleri peşisıra kendilerini ölümün kucağına atmalarının nedenini bir türlü çözemiyorlardı. Gerçek, geçtiğimiz yüzyılın ortalarında anlaşıldı. Bu trajik olayın yaşandığı yerde bir zamanlar bir ada vardı. Göçmen kuşların göç yolu üzerinde bulunan bu ada, bir deprem sonunda, okyanusa gömülmüştü. İnsanların, yok olduğunun bile ayırdına varamadıkları ada, göç yollarının ortasında kuşlar için vazgeçilmez "dinlenme" durağıydı. Kuşlar binlerce yıllık kalıtımsal alışkanlıklarıyla adanın yerini bilmekteydiler ve yıpratıcı, uzun yolculuklarının ortasında, biraz dinlenebilmek ve toparlanabilmek için, yine binlerce yıllık kalıtımsal güdüleriyle, okyanusun ortasındakiadaya geliyorlardı ama... Olması gereken yerde adayı bulamayınca, yorgunluktan bitkin bedenlerini çığlık çığlığa okyanusun sularına bırakmak zorunda kalıyorlardı. Söz kendini toparlamaktan açılmışken soralım. Sizin hiç "kendinizi toparlayacağınız" bir adanız oldumu? Yaşamın uzun "göç yolları"nda acaba, sizinde bir yudum taze soluk alabileceğiniz, yolunuzun kalan bölümüne dinç olarak devam etmenizi sağlayabileceğiniz bir adaya sahip olabildiniz mi? Birgün yerinde bulamadığınızda ise, ona illede ulaşmak ve sığınmak için başınız dönercesine, dengeniz bozulurcasına çırpınıp kanat çırptığınız bir ada yaratabildiniz mi yaşamınızda kendinize? Herşeyi sınırsızca paylaşabildiğiniz bir dost, yola birlikte çıkacak denli güven duyduğunuz bir arkadaş, size her zaman huzur verecek bir eş, ulaşmak için yıllardır uğraş verdiğiniz bir amaç edinebildiniz mi? Şöyle daha bir iyi bakın çevrenize... Size gelen, size sığınan...Sizin gittiğiniz, sizin sığındığınız...Sizin bulduğunuz dostlarınızı bir düşünüverin. Sonra da bir gerçeği görüverin gözlerinizle: Sizin durup , soluklandığınız ve kendinizi toparlayabildiğiniz kaç adanız var çevrenizde ve... Durup, sığınmak ve kendilerini toparlayabilmek gereksinimi duyan kaç dostunuz için siz bir adasınız?
Anonim adlı yazarımızın başka yazıları da var mı?

Acilara Ben Kefilim

2008-02-04T02:34:00.001-08:00

Acılara Ben Kefilim
	Gözlerinin hasretinde yüregim bosluklarda sesini arıyor...Yankılansa sesin odama ve gözlerin geceme yıldız misali düşse yeter bana..Baska bir sey istemiyorum....Bir tek gülüsün tüm acılarıma iyi gelecek kadar güzel..Ve seninle yasayacagımız güzel günler tüm hayatıma bedel..Bos duvarlara ismini söylüyorum ve seni yıldızlara soruyorum acaba neler yaptı diye...Vurulmusum sana ,gözlerine yanıyorum bir alev topu giibi..Hasretin sanki volkan gibi kösebaslarinda patlıyor..Sensiz düsüncelere dalsam her fikrim kör kursunlara ispat ediyor...Gözlerinden mahrum gecelerim katrana boyanıyor ...Ucurtmalarimi senden haber alır mi diye omuzlarımdan kaldırdım..Yüregimi göcmen kuslarla sana yolladim..Bos gelmeyeceklerdi biliyorum...Yüregini ve gözlerini bırakacaklardı avuclarıma... Acıların yarınlarda müjde kokan ciceklerdi..Düsünsene karların altındaki citlenbikleri...Aylarca toprakla kar arasında kalırlar..Ama içlerinde hicbir zaman umutsuzluguna yenilmezler.Yaprakları hazani andırsa da icindeki umutlarını sererler dudaklarına..Bahar oldu mu nazlı bir gelin gibi günesin koynuna girerler.. Tüm umutlarını günesle sevda kokan yüreklere sererler...Aynı o misal sende hicbirseye yenilmeyeceksin..Yarınlarını bahar addedip icindeki sevgi yapraklarını yüregime sunacaksin..Her yapragıda ölümüne sevdanin naif durusunu, yalnızlıga karsi dik baslılıgını ve acılara karsı metanetini görecegim..Gördükce sımsıkı saracagım seni..Bırakmayacagim seni acıların kollarına ...Bu kadar kolay pes etmeyecektik fani yaralarımıza...İyilesmesi yılları sürecek acılarına ben her gün nefesimle merhem olacagim..Yavas yavas iyileseceksin...her güneste sana umutları bırakacagim ve gözlerin dünden daha iyi parlıyorsa o zaman daha cok saracagim iyilesmen icin...Tüm acılarina ben kefilim..Yeter ki sen mutluluklara gülümse.

Aci

2008-02-04T02:33:00.002-08:00

Acı

Sizin için ne derece önemi var bunu bilmiyorum ama ben bu satırları yazarken gözümden damlalar akıyor klavye üzerine. Erkekler ağlamaz lafı bana göre değil. Ağlamaktan hiç utanmadım,duygularım,acılarım beni boğduğu zaman hep ağladım.Yine ağlıyorum... Sizleri tanımıyorum ama sizlerle paylaşmak istiyorum.Lütfen;bu satırlara bir seven olarak sahip çıkın ve lütfen yazılı satırlar olarak geçmeyin. Okudukça yeryüzünde insanlar neleri yaşarmış diyeceksiniz buna eminim. Bir memur ailenin en küçük çocuğu olarak babamın tayininin çıktığı bir köye taşındık.Huzursuzdum,okulumu bir köy okulunda okumaktansa ,şehirde medenice okumak istiyordum.kaydımı yaptırdı babam okula.İlkokul 4. sınıftan başladım köy okuluna.Beni bir sınıfa verdiler.Öğretmen köyde yabancı olduğumu biliyordu ve hangi sıraya oturmak istiyorsan otur dedi bana.Bir kızın yanı boştu sadece oraya oturdum.Hayatımı adadığım,gidişiyle beni bitiren insanla ilk o zaman tanıştım.İsmi Altınay idi.Çocuk yaşımda bile onun güzelliği beni çok etkilemişti.Masmavi gözleri,gamze yanakları ile arada bir bana dönüp gülüşü,yanlış yazdığım notlarımda kendi silgisiyle defterimdeki hatayı silmesi beni o minik yaşımda ona bağladı.O dönemlerde çocukça bir arkadaşlıktı. Zaman ilerledikçe onsuz tek saniye geçiremiyordum.ya ben onlara gidip ders çalışıyor, yada o bize geliyordu.Mükemmel bir paylaşımcıydı.Yüreğini,sevgisini,dostluğunu daha o yaşta vermişti bana.İlkokulu birlikte okuduk ve aynı sırada bitirdik.Hep onunla hep ona biraz daha alışarak. Ortaokula geçtiğimizde ailelerimize rica ettik ve bizi aynı okula yazdırdılar, hatta aynı sınıfa,hatta aynı sıraya oturmamız için babalarımız öğretmenlere adeta yalvardılar.Başarmıştık. Yine aynı sıradaydık.Geride kalan ilkokul dönemindeki iki yılda anladım ki onsuz hayat bana huzur vermiyordu.Yaşımız olgunlaştıkça o beni,ben onu daha çok seviyordum.Çocukça başlayan arkadaşlığımız sevgiye aşka dönüşmüştü ortaokul yıllarımız bitmek üzereyken.Şehir merkezinde.Ailelerimiz liseye geçtiğimiz sırada ortak bir karar aldılar.Buna göre tek ev kiralayacak ikimiz aynı evde kalacaktık.Annem de bizimle kalacaktı.Allah'ım o karar bize iletildiğinde dakikalarca sarmaş dolaş kutlamıştık bunu.Ona aşık olmuştum.Aynı duyguları o da paylaşıyordu ve bunu fareden ailelerimiz okul bittiğinde evlendirelim diye karar almışlardı bile.Ona tapıyordum artık.Haşa Allah'a şirk koşar gibi günah işlercesine seviyordum.İlk elini tuttuğumda sakın bir daha bırakma demiştim. Yanakları kızarmıştı,utanmış ve başını önüne ! eğmiş,gülümsemiş ve elimi sıkı sıkı kavramıştı.Artık her gün elele tutuşup okula gidiyor okuldan çıkarken elele dolaşıyor geziyor öyle gidiyorduk evimize.Arada bir elleri terler ve her terleyişte elini elimden kurulamak için çekerdi.Bunu her yaptığında kızar elimi bırakma diye azarlardım,hep tamam tamam diyerek gülümser ve hızla elini avucuma sokuştururdu. Her şey harikaydı,dünya cennet gibiydi gözümüzde.Yıllar akıp gidiyordu mutluluk içinde.Nihayet liseyi de bitirmek üzereydik.karne dönemi gelmişti.Karnelerimizi aldık hiç kırığımız yoktu.Sevinçle sarıldık birbirimize elimi tuttu.bunu kutlamak için bir cafeye gidip cola içerek kutlayacaktık.Okulun az ilerisinden geçen bir çakıl yol vardı.Her zaman toz duman içinde olurdu.çakıllarla kaplıydı.O yolun benim ve ölürcesine sevdiğim insanın ayrılmasında bu kadar rol oynayacağını bilsem hiç girer miydik o yola.Neler vermezdim o yolu yürümemek için. Eli yine elimdeydi,ansızın elini çekti,terlemişti yine eli.Sanırım dört adım atmıştım.Dönüp yine azarlayacaktım.Çünkü hem elimi bırakmış,hem de geride kalmıştı.Dönüp baktığımda Dünya başıma yıkıldı.Sanki gök kubbenin altında kaldım.yerdeydi ve yüzünden kan fışkırıyordu.ne yapacağımı bilemedim üzerine kapandım yüzüne yapışmış saçlarını kaldırdığımda hayatımı bitiren o görüntüyle karşılaştım.Başı kesilmiş bir tavuk gibi çırpınıyordu.Suratına bir taş parçası bıçak gibi saplanmıştı ve bakmaya doyamadığım mavi gözlerinden biri akmıştı.Suratının yarısı yoktu.Hırlıyordu bana bir şeyler demek istiyor kanla kaplı diğer gözünü temizleyerek bana bir şeyler demeye çalışıyordu.Yoldan geçen bir kamyonun tekerinin altından fırlayan bir taş suratına saplanmıştı.Ölürcesine bir aşkı,geleceğimizi kibrit büyüklüğünde bir taş parçasının bitireceğini bilemezdim.Donuk donuk hiç konuşamadan yüzüne bakmaktan başka bir şey yapamıyordum. Ellerini tuttum kaldırdım başını göğsüme dayadı ve elimi sıkı sıkı tuttu.Akan kan ellerimize damlıyordu.Yoldan geçen bir araba durmuş bizi seyrediyordu,hastaneye yetiştirelim dediğimde kanlı olduğu için almadı ve kaçtı gitti.Kimse arabaya almıyordu.çevreme bakıp yardım eden demekten,ona dönüp seni seviyorum,beni bırakma,dayan demekten başka bir şey yapamıyordum.İki dakikalık bir çırpınıştan sonra kucağımda öldü.Cennet olan Dünya 5 dakikada cehenneme döndü.Tam dokuz yıl oldu onu yitireli.Kendime olan güvenimi yitirdim.Artık kimseyi sevemem,kimsede beni sevemez korkusundan kurtaramıyorum kendimi.Bitkisel hayatta gibiyim.Tek elimde kalan bu net.bu net aracılığıyla sizinle paylaşmak istedim.Yitiren,ya da ben yitirenle paylaşmak isteyen herkese elleri terlese bile ellerimi bırakmamaları şartıyla elimi uzattım.Dost,kardeş,arkadaş ne olursanız olun ama elimi bırakmayın.Size sesleniyorum, elimi bırakmayın lütfen...

Acele Karar Vermeyin

2008-02-04T02:33:00.001-08:00

Acele Karar Vermeyin

Köyün birinde bir yaşlı adam varmış. Çok fakirmiş ama Kral bile onu kıskanırmış...Öyle dillere destan bir beyaz atı varmış ki, Kral bu at için ihtiyara nerdeyse hazinesinin tamamını teklif etmiş ama adam satmaya yanaşmamış.. "Bu at, bir at değil benim için; bir dost, insan dostunu satar mı" dermiş hep. Bir sabah kalkmışlar ki,at yok. Köylü ihtiyarın başına toplanmış: "Seni ihtiyar bunak, bu atı sana bırakmayacakları, çalacakları belliydi.Krala satsaydın, ömrünün sonuna kadar beyler gibi yaşardın.Şimdi ne paran var, ne de atın" demişler...İhtiyar: "Karar vermek için acele etmeyin" demiş."Sadece at kayıp" deyin, "Çünkü gerçek bu.Ondan ötesi sizin yorumunuz ve verdiğiniz karar.Atımın kaybolması, bir talihsizlik mi, yoksa bir şans mı? Bunu henüz bilmiyoruz. Çünkü bu olay henüz bir başlangıç.Arkasının nasıl geleceğini kimse bilemez." Köylüler ihtiyar bunağa kahkahalarla gülmüşler.Aradan 15 gün geçmeden at, bir gece ansızın dönmüş...Meğer çalınmamış, dağlara gitmiş kendi kendine.Dönerken de, vadideki 12 vahşi atı peşine takıp getirmiş.Bunu gören köylüler toplanıp ithiyardan özür dilemişler."Babalık" demişler, "Sen haklı çıktın. Atının kaybolması bir talihsizlik değil adeta bir devlet kuşu oldu senin için, şimdi bir at sürün var.." "Karar vermek için gene acele ediyorsunuz" demiş ihtiyar. "Sadece atın geri döndüğünü söyleyin.Bilinen gerçek sadece bu. Ondan ötesinin ne getireceğini henüz bilmiyoruz. Bu daha başlangıç.Birinci cümlenin birinci kelimesini okur okumaz kitap hakkında nasıl fikir yürütebilirsiniz?" Köylüler bu defa açıkça ihtiyarla dalga geçmemişler ama içlerinden "Bu herif sahiden gerzek" diye geçirmişler...Bir hafta geçmeden, vahşi atları terbiye etmeyeçalışan ihtiyarın tek oğlu attan düşmüş ve ayağını kırmış. Evin geçimini temin eden oğul şimdi uzun zaman yatakta kalacakmış. Köylüler gene gelmişler ihtiyara."Bir kez daha haklı çıktın" demişler. "Bu atlar yüzünden tek oğlun, bacağını uzun süre kullanamayacak. Oysa sana bakacak başkası da yok.Şimdi eskisinden daha fakir, daha zavallı olacaksın" demişler. İhtiyar "Siz erken karar verme hastalığına tutulmuşsunuz" diye cevap vermiş."O kadar acele etmeyin. Oğlum bacağını kırdı.Gerçek bu. Ötesi sizin verdiğiniz karar. Ama acaba ne kadar doğru. Hayat böyle küçük parçalar halinde gelir ve ondan sonra neler olacağı size asla bildirilmez." Birkaç hafta sonra, düşmanlar kat kat büyük bir ordu ile saldırmış. Kral son bir ümitle eli silah tutan bütün gençleri askere çağırmış. Köye gelen görevliler, ihtiyarın kırık bacaklı oğlu dışında bütün gençleri askere almışlar. Köyü matem sarmış. Çünkü savaşın kazanılmasına imkân yokmuş, giden gençlerin ya öleceğini ya da esir düşeceğini herkes biliyormuş. Köylüler, gene ihtiyara gelmişler... "Gene haklı olduğun kanıtlandı" demişler. "Oğlunun bacağı kırık ama hiç değilse yanında. Oysa bizimkiler, belki asla köye dönemeyecekler. Oğlunun bacağının kırılması, talihsizlik değil, şansmış meğer..." "Siz erken karar vermeye devam edin" demiş, ihtiyar. "Oysa ne olacağını kimseler bilemez. Bilinen bir tek gerçek var. Benim oğlum yanımda, sizinkiler askerde... Ama bunların hangisinin talih, hangisinin şnssızlık olduğunu sadece Allah biliyor." Lao Tzu, öyküsünü şu nasihatla tamamlamış: "Acele karar vermeyin.Hayatın küçük bir dilimine bakıp tamamı hakkında karar vermekten kaçının. Karar; aklın durması halidir.Karar verdiniz mi, akıl düşünmeyi, dolayısı ile gelişmeyi durdurur.Buna rağmen akıl,insanı daima karara zorlar. Çünkü gelişme halinde olmak tehlikelidir ve insanı huzursuz yapar.Oysa gezi asla sona ermez. Bir yol biterken yenisi başlar.Bir kapı kapanırken, başkası açılır.Bir hedefe ulaşırsınız ve daha yüksek bir hedefin hemen oracıkta olduğunu görürsünüz."

Sen

2008-02-03T02:04:00.000-08:00

Sen
	Sen depremler gibi , Girdin gönlüme. Fay hattı çizdin, Yüreğime. Enkazlar bıraktın, Üzerimde. Hala artçılar, Devam etmekte. Özlenmektesin bitanem, 9.4 şiddetinde...

Umudumsun

2008-02-03T01:55:00.002-08:00

Umudumsun
	Gel geceme güneş ol, yalnız benim için gülsün gözlerin.. Gel tamamla diğer yarımı, sensiz çok eksiğim. Özlem diyorlar adına, hani kavururcasına içini, yüreğini.. Bense ölüm dedim hasrete ve sensiz geçen her saniyeyi ardıma atıp, mühürlüyorum, yaşanmıştır. Dilimde şafak türküsü elimde kalem, bu günüde atıldı bir çizik. Şimdi güzel anılarımı biriktiriyorum ilk kez kurulan hayaller askıya alınmayacak, balta vurulmayacak ve ertelenmeyecek başka hiç bir bahara. Artık benimde tükenmeyen bir umudum var.

Seviyorum

2008-02-03T01:55:00.001-08:00

Seviyorum
	Ben her sabah sana uyanıyorum doğan güneşle. Sen varsın diye soluyorum havayı sonra usulca dalıyorum, seni düşlediğim düşlerime.. Bir el uzanıyor, okşuyor saçlarımı sonra iki kelime süzülüp dudaklarından, yerleşiyor yüreğime ve saklıyorum sevgini kalbimin en güzel yerine... Seviyorum seviyorum diyen dillerini, gözlerini,yüreğini, seni sen yapan her şeyi.. Seviyorum, seni bana bağışlayan rabbimi. Seviyorum kendimi seni böylesine seven kalbim

Bu Kalem

2008-02-03T01:54:00.004-08:00

Bu Kalem
	Her yalnız anımda sırdaşım oldu, İçimi kâğıda döktü bu kalem. Kimi eğlendirdi, kimi güldürdü, Kimi yaraya tuz ekti bu kalem. Ne olup bittiyse her şeyi gördü Yanlışa uzanan elleri kırdı Uymadı batıla, hakkı haykırdı, Hep doğrudan yana çıktı bu kalem. Dönmez o, rüzgârın estiği yöne Ayak uyduramaz kaygan zemine Yazdığı doğrular battı kimine, Kimi sahibini yaktı bu kalem. Gönül bahçesinden muhabbet derin, Alın, kıymetini bilene verin Ayrık otlarının, çatlak seslerin, Hep çanlarına ot tıktı bu kalem. Haklıya, çalınan hakkını verdi Mazlumu savundu, zalimi yerdi Batılı haklayıp yerlere serdi, Küfür kalesini yıktı bu kalem. Kin ve nefret yalan, sevgidir gerçek İnsan olan kadir-kıymet bilecek Dostlara sunulan bir buket çiçek, Düşmana atılan oktu bu kalem. Onlarla huzuru bulurdu cihan Onlarsız bu dünya karanlık, zindan Nice gönül ehli insan ardından, Ağladı, gözyaşı döktü bu kalem. Mürekkebi mermi, her harfi gülle Geri adım atmaz, gitse de kelle Sesini duyurdu yedi düvele, Bu hakkın sesiydi, hak’tı bu kalem. O, asla kem gözle bakmazdı ele Dikenine rağmen su verdi güle Dostluğa susayan cümle gönüle, Sevgi seli oldu, aktı bu kalem.

Bu İnsanlar

2008-02-03T01:54:00.003-08:00

Bu İnsanlar
	Vatan, millet deme sakın! Horlar seni bu insanlar. Orta yerde tek başına, Korlar seni bu insanlar. Dürüstlüğün yok değeri Yurt olmuştur talan yeri Temizleyim derken kiri, Kirler seni bu insanlar. Yalan meşru, hileyse hak Gel düzene uydur ayak Sür sefanı, keyfine bak, Körler seni bu insanlar. Sakın hak’tan yana bakma Kursağına helâl sokma Tike tike, lokma lokam, Yerler seni bu insanlar. Salih âmel, yön Allah’a Senden başka yoktur daha Her gün yeni bir günaha, Zorlar seni bu insanlar.

Ben Dadaşım

2008-02-03T01:54:00.001-08:00

Ben Dadaşım
	Mertlik denildi mi ben gelirim akla Mekânım Erzurum, Erzurum yayla... Yiğitten yiğidim erden de âlâ Ben Erzurumluyum, dadaşım dadaş! Palandöken kadar yücedir bu baş. Palandöken gibi başım dumanlı Yayla çocuğuyum, mert delikanlı Ben ölümden korkmayan, ben dokuz canlı Ben Erzurumluyum, dadaşım dadaş! Kalleşe düşmanım, mazluma yoldaş. Davul-zurna sesi nabız atışım Harbi hatırlatır o bar tutuşum Hırçın rûhum gibi sertçedir kışım Ben Erzurumluyum, dadaşım dadaş! Benim ile oyun olmaz arkadaş. Dünyaya hükmeden dirâyet bende Şecaat, basîret, ferâset bende Ben mert oğlu merdim, hâmiyyet bende Ben Erzurumluyum, dadaşım dadaş! Hem gönül ehliyim, hem ehl-i sırdaş. Ben, bilge kağan, alparslan neslindenim Savaşlar mezarım, bayrak kefenim Vatana kurbandır fani bedenim Ben Erzurumluyum, dadaşım dadaş! Canım yine ister bir kutlu savaş. Ben, çatma kaş, şahin bakışlı dadaş Ben kefeni kanla nakışlı dadaş Ben, tarihten daha da yaşlı dadaş Ben, Erzurumluyum, dadaşım dadaş! Dadaş demek, büyük demektir gardaş. Doru at üstünde bir babayiğit Gözler çakmak çakmak, elinde cirit Fır döner meydanda aslan mücahit!... O, Erzurumludur, dadaştır dadaş!... Bu can da dadaştır, bilesin adaş.

Sensizliğim

2008-02-03T01:53:00.003-08:00

Sensizliğim
	Dün gece zavallı biriydim Dün gece divaneydim deliydim Biten bir sigara gibiydim Görmeliydin sensizliğimi Meyhaneler son barınağımdı Kadehler dostum sırdaşımdı İçtiğim kendi gözyaşım dı Görmeliydin sensizliğimi Geceler uzuyor bitmiyordu Hasret beni eritiyordu Yüreğim nasıl Titriyordu Görmeliydin sensizliğim

Hasretim

2008-02-03T01:53:00.001-08:00

Hasretim
	Ben hasrete tutsağım Dertler tutsak bana Senin sevgin yetmez Senin aşkın lazım bana Sensiz dünya haram bana. Senin için çarpan bu kalbimle Seni en çok seven bu halimle Yalnızlığım ve çaresiz kendimle Geliyorum sana sevgilim En sevecen halinle ol benimle. Hayatın acısıyla Yüreğimin sancısıyla Gözlerimin kancasıyla Geliyorum sana sevgilim Sensin benim tek benliğim. Geceleri gözüme uyku girmez oldu aşkından Sanki çıkıyorsunda gündüzleri aklımdan Böyle giderse çıldıracağım aşkımdan Konuşma benimle havadan sudan Sevgini haykır sende o güzel bağrından. Seni ıssız yalnızlığımda düşünürken Duygularım dile gelir birden Hiç durmadan ister seni benden Aşkıma karşılık bulursam senden O zaman ben, ben değlim, bir başka ben. Geceler uzun olsada sonu vardır Yollar uzun olsada sonu vardır Hasretlik acı olsada sonu vardır Yüreğimde hasretinin acısı vardır Sensizlik ölüm olsada elbet sonu vardır. Ben neden böyle oldum sanki Yalnız seni sevdim inan ki Hasretin yüreğimde öyle bir ateş ki Sana kavuşacağım zaman öyle bir zaman ki Sensizliği hiç sorma öyle bir yaman ki. Yuvasız kuşlar gibiyim Devasız dertler içindeyim Sensizliğin derin hüznündeyim Canım benim tek sevdiğim Sensin güzel çarem benim. Sevgimden çekinme sevgilim Benim ki gerçek sevgidir Gerçek sevgi nedir dersen Hayat sebebim olan sen Seni çok seven bir ben. Ah güzel sevgilim Benim tatlı meleğim Canım benim her şeyim Kalbimin sahibi güzelim Benim sonsuz hasretim. Nedir bu kalbimin çektiği senden Sonsuz bir sevgi bulmadın mı benden? Böyle seven bulursan gerçekten Bil ki o bulduğun birisi Yine benim yine sen delisi. Uzun gecelerde geçmez saatler Duyarsın insanlardan bir takım vaatler Ben her şeyi vaat edecek durumda değilim Ama hep seni seveceğim Ve senden vazgeçmeyeceğim. Uzak durma sokul bana Haykırayım sonsuz aşkımı sana Sakın aldanma ona buna İçten sevgi ver bana Doyayım sana kana kana. Sana kavuştuğum o anlar Kalbim tekrar yaşadığını anlar İçimde senin ateşin yanar Beni kavuşmanın heyecanı sarar Sevgiyi kendine yürek sorar. Bu şiir fazla uzadı galiba sevgilim Benim tak olan güzel çiçeğim Bu şiirin vardır sadece bir özü Bunlar benim yüreğimin sözü Umarım anlarsın iki ciğerimin gözü.

Bahar

2008-02-03T01:52:00.002-08:00

Bahar
	Hüzünlü bir kış günü tanımıştım ben seni Cevapsızdı , binlerce soru vardı kafamda Olmazları olduran bir sesti duyduklarım Az daha gelmeseydin savrulurdum rüzgarda. Cürüm üstüne cürüm hasret üstüne hasret Nedense anlamadı bu nesil bu feryadı Aşkla ve hiç bitmeyecek bir sevda ile bağlı Isındı ızdırapla buz gibi esen rüzgar. Doğruluk yüce ahlak davası ne hoş Islanır gözyaşından bağrına bastıkları İştiyakla, geç kalma, durma sende koş N'olur göreyim Rabbim. Bir kez daha BAHAR'ı.

Hayat

2008-02-03T01:52:00.001-08:00

Hayat
	Hayatınız başlıyor ağlayarak Yüremeyi öğreniyorsunuz Düşerek ve kalkarak Gün geçip büyüyorsunuz Ve gün geliyor aşık oluyorsunuz Fakat bu aşkın, Karşılıksız olduğunu anlıyorsunuz Ağlıyorsunuz hayatta Hiç olmadığı kadar çok Bir kez olur bu diyorsunuz Ve.... Bir kez daha seviyorsunuz Bir kez daha birkez daha Anlıyorsunuz hayat acımasız Hayatın cilveleri sizi yaşlandırmış Saçlarınız beyazlamış Yavaş yavaş ölümü düşünüyorsunuz O kara gün geliyor Sizi sizden alıyor Son dakikalarınızda öğreniyorsunuz Hayatta çekilen acıların kederlerin Dökülen gözyaşlarının boşuna olduğuna Boşuna boşuna boşuna.......

Hala Benimsin

2008-02-03T01:51:00.004-08:00

Hala Benimsin
	Bir çağlayan akar yüreğimden gözlerime Ağlamak istermisin bilmem Dinlersen sana söyleyeceklerimi Üzüntüden titreyen bedenine çare olamam Kaçan bakışların arkasından izliyorum Belkide bakmıyorum sana Gidenin ardından ağıtlar yakmadım ben Bana verdiği acıyı hissetmedim yüreğimden Gelip giden zaman misali kaybettim seni Gün doğuşu gibi bitti verdiğin karanlık Yıldızlar gibi tek tek kaybolurken Ben güneş gibi doğdum sensizliğin içinden Ama sonunda yine geldi karanlık Ben yine yalnız yine sensiz.... Kandıramıyorum işte kimseyi.... Hala canımsın işte bir tanemsin benim

Bir Yabancı

2008-02-03T01:51:00.003-08:00

Bir Yabancı
	Geçen bir gün daha hayatımdan Caddelerde, sokaklarda gördüğüm Yüzünü tanımadığım insanlar... Hepsi yabancı yüreğime Ve bir gün bir yabancı gördüm Daha önce dolaştığım Defalarca geçtiğim sokakların birinde Adımı sordu söyledim Merak etmiyordum onun ismini Biliyordum... Hissediyordum... Adı aşktı yabancının Geçen bir gün daha hayatımdan Aynı caddelerde yürüyordum Yabancı yüzlere gülümseyerek Zaman ellerimizi birleştirmişti Bir yabancı ile... Yüreklerimizi , bedenlerimizi.... Bir adı aşktı ve diğeri sevgili Her sevda gibi şimdi üşüyorum Bedenim hasrette yüreğim isyanda Ey yabancı sevgili sesimi duyarmısın. Aşktan yana sözlerimi İki kelime vardır söylemesi zor Sana söylemeye doyamadığım Yine söylüyorum Ben Seni Çok Seviyorum...

Kepez

2008-02-03T01:51:00.001-08:00

Kepez
	Ansızın bir karasu iner Deniz fenerinin gözlerine Fener kör olur Ve ağır ağır uyanmaya başlar Deniz dibinin devleri Koç sürüsü dalgalar toslaşır gerine gerine Ötede yıkkın bir balıkçı köyünün çiçeksiz evleri Evler ki denizlerde olup bitenleri bilmez Bense bu kaderi iyi bilirim Benim adım Kepez Yıldızlar olmadı mı, dolunay olmadı mı Gökyüzü de kördür Yüreğindeki kara bulutlar Durmadan yıldırımlar kusar Yorgun bir gemi oturur kayalara Karışır birbirine dua ve küfür Korkuysa şapkasını her zaman Kapkara bir dala asar Bir yosun tarlasında dinlenirken Gördüm ölümü kaç kez Selam verip geçti gülümseyerek Ben korkusuz Kepez Kaç sünger ve inci avcısının Kanına girdi bu denizler Kaç taze gelin ihtiyarladı Bu ufuklara baka baka Her sabah Neşeli bir ıslık aydınlığına Evden çıkıp gidenler Ya döndüler ya da hiç dönmediler Yaralı akşamlara Yalnız kalmayınca aç kalmayınca Oğlak, kuzu melemez Ben ne dramlar yaşamamışımdır bu kıyıda Ben Kepez Mutlu insanlarda gördüm Gelip kollarımın arasında sevişen Ama uzun sürmedi Şıngır mıngır kristal ömürleri Ne çığlıklar işittim rüzgarlardan Mevsim mevsim değişen Hele de yitik ekmekler gibi ayrılık türküleri Tedirgin martıların Kanatları vururken gez Ben dilsiz bir görgü tanığıyım Benim adım Kepez Gün kısalır, Bir gece de değişir renk renk haritam Gün uzar, Sızlayan süslü bir göğüstür Tarih-i Kadim Sırdır, ayıptır Gördüklerimin hepsini anlatamam Gemiler gelip geçerken Kaç dilden hüzünlü şarkılar dinledim Gül yanaklı, lale dudaklı Ne güzeller gördüm gitti gelmez Ben hep aynı yerde beklerim Benim adım Kepez Bazen denize küserde Gökteki yıldızlarla konuşurum Bazen gidemediğim yerleri okşamak isterim Bulamam ellerimi Ay doğarken başlar En uzun süren sarhoşluğum Asırlar kemirse de Koparamazlar zincirlerimi Kimse kirli ayaklarıyla Üzerimi tepeleyemez Ben beş vakit Sabrın gül suyuyla yıkanırım Benim adım Kepez

İlkyazda

2008-02-03T01:50:00.003-08:00

İlkyazda
	Sen bir şarkıyı yorumlarken Ayaklarım yerden kesilir benim Yedi kat göklerde dolaşırken, Başım bir yıldıza çarpar Akkor kesilir bedenim... Sen bir şiiri yorumlarken Bense gök kuşağına binerim Yüreğim kıpır kıpır bir kuştur artık! Dağın, vadinin üzerinde Yağmurla yarış ederim… Sen bir resmi yorumlarken Boyalar canıma karışır benim Figürler egemen zaman ve mekana Yer-gök türkü çiçeğidir Yeşerten sensin güzelim... Sen sustuğun vakit ilk yaz yok artık Berekette biter, sevda da biter Birden çöküverir kış ve karanlık Şarkısız, şiirsiz, resimsiz bir dünyaya dökülür Kanatları kırılan türküler...

Bir Çift Beyaz Kartal

2008-02-03T01:50:00.001-08:00

Bir Çift Beyaz Kartal
	Hangi yayla yeşil, nerde keklik çok Gel seninle orda olalım çocuk. Kayalar, kayalar... Sırt sırta vermiş; Kimi yeni mürit, kimisi ermiş. Otlar dalgalansın biz yürüdükçe Sular düze insin kar eridikçe, Gün burnunda bana mavi mavi gül; Ağız-burun lale, kaş ve göz sümbül. Doruklardan doruklara sekelim, Bir elim göklerde, sende bir elim; İkimizin yüreciği bir atsın, Bizi gören bin katarak anlatsın, Hangi yayla karlı, nerde çiçek çok Gel seninle orda olalım çocuk. Bulutlar, bulutlar iç-içe girmiş Bulutlar ki göğe perdeler germiş; Çiğdem devşirelim, çiçek biçelim Susayınca hep ezgiler içelim Batmasın eline bir gül dikeni Sen hep beni kolla, bense hep seni Çıkıp yükseklerden taş bırakalım, Kopan sese, kalkan toza bakalım, Tavşanlar ürkerken bu gürültüden Kaçan tavşanlara ıslıklar çal sen. Hangi yayla yüce, nerde kavga yok Gel seninle orda olalım çocuk; İster Maraş olsun, ister Erzincan, Sonsuzluk düşüne set değil mekan, Başın omuzumda, omuzum gökte Ölüm bir ak çiçek bu özgürlükte, Yaşamaksa bir ışık cümbüşüdür, Çağıl çağıl akan sevgi düşüdür. Hani gökyüzünün toy vakti olur, Kaynaşırlar yıldızlar bulgur, bulgur; En uzak nereyse ora gidelim, Bulutları yara yara gidelim. Hangi yayla serin, nerde bühtan yok, Gel seninle orda uçalım çocuk. Meşeler, ardıçlar, çamlar yan yana Biz kanat çırpınca dursun divana. Bir çift beyaz kartal, hey bu da nesi? Diyerek şaşırsın çobanın hepsi; İlk kez görüyoruz desin görenler, Bütün oymaklarda dolaşsın haber. Keşiş dağlarından görünsün İstanbul, Bütün dağ gölleri ışırken pul pul. Güzel dost, ey hüzne aşina yürek, Gel gidelim keklik gibi sekerek.

Beyaz Dilekçe'den

2008-02-03T01:49:00.004-08:00

Beyaz Dilekçe'den
	Rahman ve Rahim olan adına sığınarak Açtım iki elimi; kor gibi iki yaprak. Bir edep ölçeğinde umutlu ve utangaç, İşte dünya önümde; benim ruhum sana aç. Kainati yarattın, donattın, rızık verdin, Kimine sonsuz körlük, kimine ışık verdin. Kainatta ne varsa hepsinin zikrinde sen, Hamd ve şükür sanadır, herşey seninle esen. Çalı bile kendine sığınan kuşu itmez, Sen gafursun, azizsin, senin keremin bitmez. Benden önce esirge Muhammed ümmetini, Esen gitsin her kervan, en sona ula beni. Her müslüman bir kartal, vurulur da pesetmez, Oruçtan tad alanlar, kemik peşinde gitmez. Bezm-i Elest'te sana secde eden ruh için; Verdiğin söze sadık, doğru giden ruh için; Hiç kimseyi vatansız, milletini devletsiz, Gönülleri sevdasız, şehirleri mabetsiz; Bayrakları rüzgarsız, ocakları ateşsiz, Bırakma ulu Rabbim, asi kul değiliz biz.

2008-02-03T01:49:00.003-08:00

Aşk
	Andolsun bütün örtülere, andolsun bütün örtünenlere ki, Kar altında terleyerek uyanmaktır aşk. Yanmış iki cesedin kına gibi külleri arasından Fışkın sürerce dirilip yeniden yanmaktır aşk. Cümle ağaç kapıları, cümle demir kapıları aşıp, Bir gönül kapısına dayanmaktır aşk. Sevgilinin otağını gökkuşağına boyayıp gece-gündüz, Hüznün safran sarısıyla boyanmaktır aşk. Yaratmaktır ya da sevgilinin toprağından yaratılmak, Her nefes alıp verişte yanmaktır aşk. İsmaili bir gönülle teslim olmaktır bıçağa, Birini kandırmak değil, bilerek kanmaktır aşk. Diline arılar konar, koynunda karıncalar gezer, Sevgilinin ölçeğiyle her zaman sınanmaktır aşk. İsrafil'in Sur'unu ruhunda duymaktır aşk, Suyu suyla yumak gibi aşka inanmaktır aşk.

Vazgeçtim

2008-02-03T01:49:00.001-08:00

Vazgeçtim
	Ümidimin son yaprakları da savrulmadan Yaşamak için bir neden ararken hayattan O hüzünlü elveda döküldü dudaklarından Vazgeçtim senden ve yaşamaktan! Oysaki son damlasıyla yaşıyordum umudumun Bilsem de dönmeyeceksin hayallerle avunuyordum Ama bir gün ansızın çekip gideceğini bilmiyordum Vazgeçtim ardından koşmaktan bittim, yoruldum! Niye ümit verdin ve niçin evet dedin Mademki bir gün bırakıp gidecektin Gerek kalmadı değerini anlatmamın sevgimin Vazgeçtim zaten anlatsam da bilemezsin. Suçlu olan benim bakmayacaktım gözlerine Saf olan benim inanmayacaktım sözlerine Yalancı benim öleceğim dediğimde itaat edecektim sözüme Vazgeçtim resimlerle avunmaktan, Vazgeçtim bakmaktan gözlerine.

Bakmadın

2008-02-03T01:48:00.003-08:00

Bakmadın
	Karanlığa büründü çocuksu gülüşlerim Yağmurlar okşamaz oldu saçlarımı... Ve bir sonbahar akşamı, ayrılık çaldı kapımı Aslında ayrılmak bile denmez, zaten ne kadar berraberdik? Ama o akşamı hiç unutmayacağım Hain bir yağmurda ıslanırken ümitlerim Çınlamaya başladı kulaklarımda ayrılık kokan sözlerin Her sözün saplanırken yüreğime bir ok misali O gece yağmur değildi gözlerimdeki! Yavaş yavaş kaybolurken gözlerimden Seni utumuyacağım dedim sessiz bir çığlıkla Ve unutmadım. Belkide unutamadım. Mahvoldu günlerim hüzün düştü gecelerime Ani bir sıçrayışla bölündü bütün rüyalarım Sabahlara kadar ıslandı hayallerim gözlerimde Çok istedim herşeyi unutup tozpembe bakmayı hayata Ama tozlarında boğuldum pembe yolların O kadar çok istedim ki gülmeyi beceremedim Bir tebessümün bu kadar pahalı olduğunu bilmiyordum En büyük umudum oldu en küçük hayallerim Onlarda tükendi. Ve şimdi ağlıyorum anasını arayan bebek misali Dönüp bakmadın. Yağmur değil gözlerimdeki.

Senmişsin

2008-02-03T01:48:00.001-08:00

Senmişsin
	senmişsin çaresizce titrek avuçlarıma bırakan yüreğimi hiç ürkmeden senmişsin eğilen ve söylenen "sükut et garip gönül elbet sana da doğacak güneş" diyen senmişsin hayallere buzdan külahlar biçen senmişsin bir nazarla yok eden bir nefesle var eden...

Gene

2008-02-03T01:47:00.004-08:00

Gene
	Gene karanlık,gene bir yıldız sen Parlak ve canlı... Gene kulağımda,gene bir hoş Senden uzakta seninleyim... Gene sen gözlerimde Gene sevgi dolu. Bir bakış ağırlıklı... Yalnızlık senden bana Gene yalnızlık kalan.. Gene sensiz sen yetmiyor Denedim.... Olmuyor inan

Kördüğüm

2008-02-03T01:47:00.003-08:00

Kördüğüm
	Asi kimliğimle karşılarken hayatı Bilincim kanatlanıp uçmak ister Yarin tutkusu boynumda zincir Ayaklarım isyanda giz sürer. Göğsümde aşk savaşından kalma yara Sırrını açmak için akar sabaha İlk ışık sokağa çıkmamışken daha Sesim kendini türküler. 'Saçlarına ak düşmüş' mü dediniz Belli ki bilincimin resmini görmediniz Aşk esaretimi ben daim kıldım Yarin camdan erki bir hiçtir bensiz .

Kardelen

2008-02-03T01:47:00.001-08:00

Kardelen
	Sen geldin Değişti tek odalı evimizin rengi. Düş kaçkını bir çiçek gibi Odamızın pembe köşesini aldın Bahar rengiyle kuşattın Hayatımızın bir yanını Öyküsüz kalmayasın diye Adını kazıdığı kimliğini Başucuna bıraktı Annenin sevda arsızı kalbi. Süt bollaşmadı Gürül gürül akmadı su Açlıktan ölen Afrikalı çocuğu Ete ve ekmeğe Kavuşturamadı isyan Grip günlerinde bahçe Toprağa döktü ağrısını. Sen geldin Yalnızlık dışarıda kaldı.

Hayat

2008-02-03T01:46:00.003-08:00

Hayat
	Kır çiçeklerinin yurt tuttuğu Her dağın hüzünlü bir patikası var Kuytusuna yaralı düşen kuşlar Son kez baktıklarında görürler onu Gövdem bir dağ gülüm Kalbim onun patikası Son kuşların giderken bıraktığı Kuytulara resmedilmiş yaralı bakış ömrüm Ayrılık uçurumunda çiçeklenir Sürgünü kendinde ömür ağacı Gezginlerin geçerken umursamadığı Seçilmiş yalnızlığın içindedir Hayata çığlık veren sancı Herkesin kimliğinde bir Ferhat Dağları delmeğe hazır aşk için Herkesin uçurumu bir Şirin Sorgulanan günlerin toplamıdır hayat

Gençliğim Uzaklarda

2008-02-03T01:46:00.001-08:00

Gençliğim Uzaklarda
	Şimdi çok uzaklardadır gençliğim Çok uzaktadır dudağımın aşkla titremesi Çok uzaktadır solgun evlerin endişesi Sayısını unuttuğum serin odalar Yıldız aydınlığı ve karanlık Fırat’ın koynuna bıraktığım düşsel yalnızlık Sesime kavuştuğum an Kardeşimin bileğine düşen kan Çıplak ayak Islak toprak üzerinde çılgınca koşarak Kendimi mevsimlerin efendisine adayışım Çok uzaktadır on yedi yaşım. Çok uzaktadır başımda esen kavak yelleri Kış günü koynuna düştüğüm bahar Böğürtlen tadında sevdalar İlk düş ilk sıcak ağrı İlk kopuş ilk kaçamak ilk vurgun demi Deli kanımın gövdemi yakan isyanı Çok uzaklardadır şimdi Gül tadında söylenen şarkılar. Geride kaldı ardından ağıt yakmadığım yıllar Zaman dünü bugüne taşıdı kucağında Sıcak bir duruştur Dingin bir solukla hayatıma giren sonbahar. Çok uzaktır bana intizar Gençliğim çok uzaklarda.

Beni Bekliyor Yalnız Ve Çok Ölmek

2008-02-03T01:45:00.004-08:00

Beni Bekliyor Yalnız Ve Çok Ölmek
	Kanayan benim Göğsünde sonbahar yaprakları hışırdayarak Kuru bir şehvetin armağanı önünde Diz çöküp baş eğen sokak Ağlayan senin seçimin Çünkü yarım kalmış aşk Kara ırmağın düştüğü derinlikte Saklıyor kanlı bitişini Sen hiçbir şey görmedin Duvara asılı resim gibi Hep önüne bakarak sustun Sokak eşkıyalarının İğdiş edilmiş boğa gibi böğürerek Sırtında erkek yorgunluğu Akşamın koynuna girerken Evlerin sekiz şiddetinde çatırdamasını Görmediğini bir kenara bırak Kahpe avazın Gül bahçelerini gündüz gözüyle Tarumar etmesini de görmedin O kadar gömülmüştün ki ağır batağa Başkasının acısı masaldı senin için Görmezden geldin Körpe kentlerin puşt bir yalnızlığa Geceleri bedelsiz terk edilişini Mevsim kış vakit ikindi Son kalan ferhat dağlarda mahzun şimdi Kanayan benim evet Yüreğinin gölgesine sığınarak Teslim olup arsız gülüşlere Bağırsaklarındaki ağrıyı boşaltan sokak Öğüren senin seçimin Oynak bir kalçanın tüm becerisini göstererek bulut Sürükleniyor dokunsan ağlayacak gibi rüzgarın önünde Sen affedilmeyi unut Gün ortası sensiz sevişiyor sokak Suçların en büyüğü Kentin ırzına leke süren Bir sokak eşkıyasının peşinden Oyunsuz kalmış çocuk gibi ağlamak Bütün kentleri sorgudan geçirip Ateşlerin söndüğü gün yatağına Şair bozması şövalyeleri alarak Sabahı öylesine masum bir fotoğrafla Nasıl karşıladığını öğrenmeliğim Yoksa ihanet seni de yoklayacak Ve sen yalnızlığın suretini unuttuğun an Ben dayanamayacağım yeni bir serüvenin Ansızın kanadımı kırmasına Eksik zamanlı hücrelere Sorgu sonrası bıraktığım resim Vahşetin dişlerine astı gömleğini Çılgınlar partisini yeni savmış bir gece Kendi içinde eriyen çığlık Kül hayatı sarsarken Ağaçların dayanıklı olması kimin umurunda Ölmek kaç harfe yükler bedelini Kimliğin anlamı ne Bu kent kum çakıl çimento çelik yer Soluğu karbondioksit Kucağında büyük yalnızlığı besler Bir avuç gökyüzü ile avutur insanları sürgit Kanayan benim Çoğalan düşleri dağıtırken Suyunu toprağa vermekten sakınarak Acıyı büyüten sokak Ardında hiçbir şey bırakmadan giden Senin seçimin Her insan kendi fecrinde sorgulanmalı Ve dokunulmaz bir şey bırakılmamalı mahşere Olasıdır belki yeniden dönerim kente Yanıma alarak eski yaralarımın uğultusunu Dostların kapısını çalarım yine Kitap arasında verdiğin gül kurusu İncitiyor yüreğimi hala Durup dururken söner mi kasırga Ve bir kıyıda kaldıysa Her derde devadır kusursuz sevişmek Evimin önünde ve her an pusuda Yazgısı sahibine bağlı bir hayvan gibi Bekliyor beni yalnız ve çok ölmek

Baharla

2008-02-03T01:45:00.003-08:00

Baharla
	Dağlardan kalkan kar Dağlara çekilen kuşlar Umurumdadır. Yediveren güldür gövdemde hayat Kırk çiçek açan duvar önü yastadır Kış mevsimi Evin içinde küstüm çiçeği rahat Bin nazla koklatır kendini. Gizlisinde ateş yakan avcının Hayra yorulmaz düşü Cevahir ömrü çürütemez zindanda Zor ölümlü zorba saltanat İşkence olur insana Sevdasız geçen her gündönümü. Yaşanılası ve Ferhat Bir düğün kurulur dağlarda Çiçek alaylı gelin Bahçe kapısından girerken Yüz görümlük sevinç ister Düş arsızı beton evden Gülümse gülüm zamanıdır Koy saksıları bahçeye Karşılasın iki mevsim arası sevdayı kalbin Pencereni aç avunmaz türkülere. Yine gelir Bahar Uçurumda eriyen kar Can verdiği nehre akar.

Ayak İzlerini Örtebilir Rüzgar

2008-02-03T01:45:00.001-08:00

Ayak İzlerini Örtebilir Rüzgar
	Dört mevsimlik parçalanmış gülümseme Küçük bir çocuğun belleğinde Kabuğunu büyüten yaradır Bağır sevdanı harlamak için bağır Tetikte kalakalmış insana Başka ne denilebilir ki yol başında. Çiçeklerin çağrısıyla kanatlanır Fırtına zamanı dağlara çıkan kalbim Kent varoşu kötü bir duruşa sığınaktır Kırık umutlar mitinginde Söze dökülmüştür katlim. Şarap ve gül gecesinde Çarmıha gerilen bereket tanrıçası Gözyaşıyla sular çatlamış toprağı Yenilenir bir avuç suya muhtaç Vurgun mevsimi düşen ağaç Kalbi kırılan sarılır ihanete İlk sürgün çağırır kıtlığı Avuçlarında sakladığı pas artığı Kirletir hayatı. Ey rüzgara boyun eğmiş madde Ey merhem olduğu acıdan Daha dürüst zaman Dudaklarımdan öpün önce Sarsın belleğimi sonra Yalnız hayatlar sığınağında Sevişmeden iyileşebilir mi insan. Sel yorgunu bir şehrin kalbinde Ayak izlerini örtebilir rüzgar Suçları bağışlatabilir Pencere önüne konulan serenat Fakat nasıl süslenir Belleğine mızrak sokulmuş bahçede Hüznü büyüten bedbin bir hayat Denize ulaşan yürüyüp gidendir.

Ask Cikmaz Sokakta Kirlenir

2008-02-03T01:44:00.001-08:00

Aşk Çıkmaz Sokakta Kirlenir
	Yazıldığı can duvarını çürütür “vermek aşkı yaratır” düsturu Gönül gözüne bağlanan mendil Solgun ve sefil Bekler saygıyla kendi sonunu Kalbinin rüzgarı doldurur Açık denizde hoyrat yelkenleri Kendisi kıyıda oturur. Kaldıkça yeniden filizlenir esaret O çok özlenen aşka has suret Bahçede gül ölürken görülür Sadakatin çelik kutsallığı Kendi çöplüğüne gömülür Kölenin bilenmiş antik bıçağı İlk düştüğü yerde açar kozunu Kanar güz ömrün yarası. Ekmek teknesine taşır korkusunu Bedenini tarla sayan kadının ufku Teslimin kapısını açar resmi kurum Açılan o aralıktan girer içeri Dipsiz kuyuya atılan şiir Toprağın sırtında büyür uçurum Esirdir esir şehrin ahalisi Aşk çıkmaz sokakta kirlenir. Cümle insanlığı özgür kılarak Çocuk sevincine kavuşabilir şehir Özgür kadın ruhunu katarak Saf bereketle hayatı emzirebilir O dem olduğunda ancak Aşkın tarihi İnsanlığın tarihi olacak.

İnsan Sevince

2008-02-02T14:35:00.001-08:00

İnsan Sevince
	Yarab.. yarab.. yarab.. Ben aşka mağlubum, Huzurunda mahcubum. Kes boynumu kıldan ince, Cehennemi düşünmüyor, İnsan sevince... Aşk karşılık görmeyince, Hayat olur işkence, Ölümü hiçe sayar, İnsan sevince... Dünyası toz pembedir, İnsan sevince... Bilirsinki gönül candır, Neden böyle kanayandır? Sen seviniz demedin mi? Sözün beni bağlayandır.

Haram

2008-02-02T14:34:00.004-08:00

Haram
	Habersiz gidişin bağrımı yaktı, Yaşlarım gözümden gönlüme aktı, Madem gözlerin başkasına baktı, Artık bana o gözler haramdır. Bu genç seni ölesiye sevdi, Uğrunda her şeye boyun eğdi, Madem ellerine başka el değdi, Artık bana o eller haramdır. Mazimiz peşimi hiç bırakmadı, Hatıralar her an benimle yaşadı, Madem saçlarını başkası okşadı, Artık bana o saçlar haramdır. Genç yaşta saçlarıma düştü kar, Sebebi sen oldun ey zalim yar, Madem kalbinde bir başkası var, Artık bana kalbin haramdır. Aşkla karın doymaz söyledin, Para, pul deyip ömrümü yedin, Madem başkasını seviyorum dedin, Artık sana hakkım haramdır.

Diyorum

2008-02-02T14:34:00.003-08:00

Diyorum
	Bu hayattan bıktım artık, Birazda ben gülsem diyorum, Yeter felekle bu kadar savaştık, Yaşayamıyorum, ölsem diyorum. Ömrüm bitti çilem bitmiyor, Hasret yetti kimse gelmiyor, Sevdim ama seven sevilmiyor, Artık bu düzeni yıksam diyorum. Bunca acılar, dertler neden? Su gibi akan seneler neden? Yıllardır yaşıyorum gülmeden, Neden bu haksızlık bilsem diyorum. Hangi yana baksam sahte yüzler, Doğru kalmamış hep yalan sözler, Yılan gibi bakıyor o masum gözler, Alıp da başımı gitsem diyorum.

Cile Yazari

2008-02-02T14:34:00.001-08:00

Çile Yazarı
	Sana olan sevgimi bir sana söyleyemedim, Bir çivi gibi çaktım gönlüme sökemedim, Her ne kadar aşkı ektimsede yüreğime, Bir türlü ektiğimi biçemedim. Her şeyden geçtim; ömürden ölüme, Bir bu kahrolası candan geçemedim, Çünkü canım demişim sana bir kere. Senin için ölürüm demiş şairin biri, Ölen zaten kurtulur, kahrolan diri, İstersen ben de ölürüm senin için ama, Ben toprağı sararken sen saracaksın elleri, Zaten hep böyle değilmidir sevenlerin kaderi. Ne bu surat? Gül biraz diyor bazıları, Doğrudur, bendeki surat değil mahkeme duvarı, Oysa bilmiyorlar ben bir sahte gülüş düşmanı, Ama her gece usanmadan ağlamanın uzmanıyım, Ben sizin çektiğiniz "çilelerin yazanıyım", Istırabın, hüzünlerin, dertlerin kaynayan kazanıyım, Gönülle oynayanların oyun bozanıyım. Ne bende ben bıraktın, ne sen de sen kalmış, Kuzu gibi gönlüme yüreğin kurtlarını salmış, Kahredecek beni mi buldun? Kalbin beni mi seçtin? Taş kalplisin derim ama onunda modası geçti, Şimdiye kadar herkes ektiğini biçti, Sen de biç şimdi ektiğin zulümleri. Yine gece oldu ve saat onikiyi vuruyor, Verdiğin resimler tam karşımda duruyor, Gözlerim her yerde hep seni arıyor, "Her yer de" her zaman seni soruyor, "Her zaman da" beni geçmişe götürüyor, "Geçmiş" ise ne atılıyor aklım gibi, Ne de satılıyor beni sattığın gibi.

Birakip Gittin

2008-02-02T14:33:00.003-08:00

Bırakıp Gittin
	Sana güvendim seni çok sevdim, Beni terk edeceğini nerden bilirdim, Sana verebileceğim her şeyi verdim, Sen beni çaresiz bırakıp gittin. Öyle pişmanım ki seni sevdiğime, Senin için harcadığım gençliğime, Bir hançer saplayıp yaralı yüreğime, Beni yapayalnız bırakıp gittin. Demek beni biraz olsun sevmemişsin, Seviyorum derken yalan söylemişsin, Sadece benimle gönlünü eğlemişsin, Beni yarı yolda bırakıp gittin. Nereye istersen git güle güle, Ben kendimi yaktım bile bile, Artık hayrım yok kendime bile, Beni bir başıma bırakıp gittin.

Benim Gibi

2008-02-02T14:33:00.001-08:00

Benim Gibi
	Bana benim gibi biri lazım, Benim gibi dertten anlayan, Gerçek aşka susayan, Bana benim gibi biri lazım. Üzülünce yalnızlığa sarılan, Kadere değil kendine darılan, Sahte sevgilerden yorulan, Bana benim gibi biri lazım. Ömür boyu çile çeken, Gönlüne çileler eken, Derdini mısralara döken, Bana benim gibi biri lazım. Her gün ağlamaya alışan, Gerçek sevgi için çalışan, Kederlerle yarışan, Bana benim gibi biri lazım.

Affetmem Seni

2008-02-02T14:32:00.003-08:00

Affetmem Seni
	Bir bilseydin sana ola sevgimi, Ölüm gelse bırakmazdın elimi, Şimdi bir başkası alacak yerimi, Sakın geri dönme affetmem seni. Ne kadar masumdun önceden, Kalbimde bir sızıydın incenden, Hayat artık farksız bir işkenceden, Oynadın benimle affetmem seni. Nasıl da acımadın gençliğime, Değmedin urunda acı çektiğime, Böyle mi yapar insan sevdiğine? Yıktın dünyamı affetmem seni. Hani beni kendinden çok severdin, Hani ben dünyalara değerdim, İstesen sana canımı verirdim, Kırdın gururumu affetmem seni. Gidişine sustum mutlu ol diye, İnanmıştım sendeki aşka sevgiye, Şimdi böyle ansızın ayrılmak niye, Bağrımı yaktın affetmem seni, Bir insana bu kadar zulüm yapılmaz, Kulluk isteme benden kula tapılmaz, Benim sevgim mal değil satılmaz, Allah affetse de ben affetmem seni.

Yeni Sayfa

2008-02-02T14:32:00.001-08:00

Yeni Sayfa
	Hayatımdaki tüm acıları o güzel olmayan hatıraları Seninle gecen o günleri bir çırpıda silip atıyorum Resimleri bir bir yırtıyorum kendime yeni bir Sayfa acaip seni unutuyorum Yeni sayfa diyorum Kısmetimse, senden bir başkasını O yeni sayfada.... Acılara yer yok Izdırap gözyaşı Yok O yeni sayfada sana da yer yok.......

Sevip de Sevilmemek

2008-02-02T14:31:00.003-08:00

Sevip de Sevilmemek
	Ne olursunuz sevginiz Karşılıksızsa ona fazla güvenmeyin, belki bir gün gelir oda sever diye sakin beklemeyin sen olursun onu seven o ise olur seni hep ezen, Sakin siz siz olun sevenler karşılıksız sevgiye kanmayın dinlemez senin kalbini,hiçe sayar senin sevgini sen beklersin onu ümitle o ise vermez sana ömür boyu sevgisini…

Hadi Don Artik Ne Olur

2008-02-02T14:31:00.001-08:00

Hadi Dön Artık Ne Olur
	Ağlıyorum yalnızım yanıyorum sensizim sensiz gecen günlerime isyan ediyorum Hadi dön artık gülüm ne olur Sevgi nedir sende buldum Aşk nedir sende gördüm her gün her gece seni düşündüm Hadi dön artık son çarem ne olur Sensin beni deli eden iki gözümü kör eden Aşkın kanununu çiğneten Hadi dön artık Bir tanem ne olur Canim canından çıkacak Neredeyse kıyamet kopacak Sevdan beni çıldırtacak Hadi dön artık canim ne olur

Bekleyecegim

2008-02-02T14:30:00.001-08:00

Bekleyeceğim
	Elbet bir gün döneceksin Benimde bir sevdiğim var diyeceksin Ben seni hep bekleyeceğim Yağmurların karların altında kisin soğuk fırtınalı aksamlarda,ben seni hep bekleyeceğim Elimde bastonumla kırışmış yüzümle Yaprakları dökülmüş ağaçların altında yolunu gözleyeceğim Günün birinde ölsem bile o zaman da seni Kabrimde bekleyeceğim...

Noktada Zaman

2008-02-02T14:29:00.000-08:00

Noktada Zaman
	Gönül kurşun yemiş yaralı ceylan Döndüğü noktadan bin yıl uzakta Yürek ateş düşmüş kuru bir harman Yandığı noktadan bin yıl uzakta Ne nisan bozulur, ne düşer tetik Zaman kanlı tezgah,acılar mekik Umut yavrusun yitiren keklik Konduğu noktadan bin yıl uzakta Şans ne ki? Bir doğar,ölür bin kere En güzel arzular kalır mahşere Sevginin meyvesi dalından İndiği noktadan bin yıl uzakta Çıkar oyunbazlar ikbal katına Tepeler dağları alır altına Dostluk sürücüsü vefa altına Bindiği noktadan bin yıl uzakta Esasta her canlı mutlak bir ceset Dunyamız soluyan ufak bir ceset Evren teneşirde çıplak bir ceset Yunduğu noktadan bin yıl uzakta

Yollarin Sonu

2008-02-02T14:28:00.000-08:00

Yolların Sonu
	Bilir misin hancı bugüne kadar Hanından kaç yolcu çıktı bu yola? Sıladan gurbete giden yolcular Kaç damla gözyaşı döktü bu yola? Getirmeden bu yolların sonunu Kaç yolcu durak yaptı hanını Kacçyolcu bu yolda verdi canını Ecel kaç yolcuyu çekti bu yola Akar bir oluktan beş dağın karı Demişler adına hasret pınarı Şu mezarı gölgeleyen çınarı Kimin için kimler dikti bu yola? Kaç aşık bu yolda zaman eritti Kaç yorgun hanında terin kuruttu Bu taşlı yol kaç çarığı çürüttü Kaç topuğun kanı aktı bu yola? Yollar kıvrım kıvrım dağlar sıralı Düşünürüm yollar beni yoralı Kaç ceylan iniyor böğrü yaralı Her gecenin seher vakti bu yola? Ben bilmedim gitti n'olur sen söyle Bu yollar kararsız uzar mı böyle? Yar için çekip karşıki köyde Hangi göz kaç sene baktı bu yola?

Muzelik siir

2008-02-02T14:27:00.000-08:00

Müzelik Şiir
	Yürüyen heykellerle aynı müzedeyim ben Konuşan mumyalara kimden söz edeyim ben Fikren işkencedeyim, ruhen cezadayım ben Korkaklığın sükûtu kol geziyor her yerde Sanki tek başımayım, tek kişilik mahşerde. Putların gölgesinde dans eder akbabalar Söz sokakta dolaşır, öz zindanda çabalar Atılan ucuz safra selâmlar, merhabalar En temiz topraklara gül eksem mantar biter Yollar sırat köprüsü, durmak düşmekten beter. Kaybettim mesafeyi, zamandan uzaklaştım Sevgi diye sarıldım, isyanla kucaklaştım Ne kendimden kurtuldum, ne kendime yaklaştım Toprağın üstü mezar, zevke dalmış ölüler Can sıkmaya yetiyor canlı kalmış ölüler. Fuhuş yuvası sanki en görkemli binalar Çamur evlât doğurur, taş yürekli analar Resmen hak tevzi eder hakkı boğan canavar Koşanlar, yarışanlar... dehşet ötesi dehşet Akıl karaya vurdu, gırtlağı geçti vahşet. Meydanlar tıklım tıklım, caddeler salkım-saçak Kölelik histerisi yayılmış köşe-bucak Elli tane hokkabaz, elli milyon oyuncak Müdür ve müdüriçe müzenin bekçileri Aferine çalışır düzenin bekçileri. Mülkü kazanan ayrı, tasarruf eden ayrı Hisseler neden farklı, hak, hukuk neden ayrı? Hasta yaşar deniyor, baş ile beden ayrı Mantık yürütmek yasak, itiraz eylemek suç Neşe-eğlence, cinnet... yatıp uyumak korkunç. Güvenmek aldanmaktır... ölçü-tartı izafî Mert-namert, güzel-çirkin, eksi-artı izafî Çoğunun cebindeki kimlik kartı izafî Kim kimdir? Kim kim değil? Anlamak ve bilmek zor Oynanan komediye gül diyorlar, gülmek zor. Figüran heykeller var kül tablası boyunda Yediyüz göbek atar dakikalık oyunda İşlenen her günaha kurt da ortak, koyun da Kalmışım ara yerde, tozdayım, dumandayım Kirli bir mekândayım, iğrenç bir zamandayım

Sevdam ve Ben

2008-02-02T00:10:00.001-08:00

Sevdam ve Ben
	Ey SEVDAM! Nerede kucaklaştık seninle, Ne zaman dolduk, ne zaman taştık seninle? Beklediğimiz sabahları görmeden Bak.. Bak işte mezara yaklaştık seninle.

Karsilama

2008-02-02T00:09:00.002-08:00

Karşılama
	Geldi gonderdiğin şiirden mektup Arada bir böyle yaz Balaban'ım Zaman siciminin ucundan tutup Bazen bağla, bazen çöz Balaban'ım Fikir gölü derinleşir girdikçe Dostluk gülü gümrah açar derdikçe Sıhhat, zaman, mekan, imkan verdikçe Cevapsız bırakmam, söz Balaban'ım Ahval- i aleme kafayı takma Allah Kerim, sabrı elden bırakma İlmi düstur eyle, imanı sakla Gayrisi savrulan toz Balaban'ım Huzur içte gerek, kabukta değil Vuslat acelede, çabukta değil Akıl da baştadır, topukta değil Çile yemekteki tuz Balaban'ım Ahlakı, töreyi kenara atan Dine " Afyon" diyen, vatanı satan Müslüman olamaz, Türk değil zaten Dayanmaz görmeye göz Balaban'ım Demişler ya " Kuvvet birlikten doğar" Kar, yağmur zamanı gelince yağar Nasihatım o ki dinlersen eğer İşaret " ben" değil " Biz" Balaban'ım Çevremizi saran türlü ihanet Gün geçtikçe görünüyor daha net Başlangıçta bilmek değil kehanet Bağrımıza girmiş köz Balaban'ım Zaman geldi esir olduk maddeye Zaman geldi hasır olduk caddeye Zaman geldi küsur olduk şetteye Daha bunlar bize az Balaban'ım Dört yanımı gurbet yazmış kaderim Dosttan mektup gelir, biter kederim Gözlerinden öper, selam ederim Aydınlık günlerde gez Balaban'ım

Mihriban

2008-02-02T00:09:00.001-08:00

Mihriban
	Sarı saçlarına deli gönlümü Bağlamıştın,çözülmüyor mihriban Ayrılıktan zor belleme ölümü Görmeyince sezilmiyor mihriban Yar,deyince kalem elden düşüyor Gözlerim görmüyor aklım şaşıyor Lambada titreyen alev üşüyor Aşk kağıda yazılmıyor mihriban Önce naz sonra söz ve sonra hile Sevilen seveni düşürür dile Seneler asırlar değişse bile Eski töre bozulmuyor mihriban Tabiplerde ilaç yoktur yarama Aşk değince ötesini arama Her nesnenin bir bitimi var ama Aşka hudut cizilmiyor mihriban Boşa bağlanmış bülbül gülüne Kar koysan köz olur aşkın külüne Şaştım karabahtım tahammülüne Taşa çalsam ezilmiyor mihriban Tarife sığmıyor aşkın anlamı Ancak çeken bilir bu derdi gamı Bir kördüğüm baştan sona tamamı Çözemedim çözülmüyor mihriban

Kara Haber

2008-02-02T00:08:00.002-08:00

Kara Haber
	Ellerin yurdunda çiçek açarken Bizim ile kar geliyor kardeşim. Bu hududu kimler çizmiş gönlüme? Dar geliyor, dar geliyor gardaşım. Güzel olmuş sıra sıra söğütler, Dağ ardında unutulmuş şehitler. Hürriyete seymen giden yiğitler, İki gidip bir geliyor gardaşım. Üç aylık bebekler tutldu taşa, Düşmanlar geriden eyler temaşa. Yaratan böylesin vermesin başa, Zor geliyor, zor geliyor gardaşım.

İtiraf

2008-02-02T00:08:00.001-08:00

İtiraf
	Sevgiliden sevgiliye hediye, Ayva gider, elma gider, nar gider. Sevenin yüreği bir renkli mevsim; Yağmur gider, rüzgar gider, kar gider. Işıklı saçların dökmüş beline, Bağladım gönlümü her bir teline, Ana, bir ben değil bu aşk yoluna, Topal gider, sağır gider, kör gider Fakir, zengin, yiğit, akıllı, deli... Bunların hepsi de sever güzeli, Baba, bu çığırdan ezel ezeli, Hasta gider, esir gider, hür gider. Sarıldım boynuna, öptüm yüzünden; Sevdim, ayrılamam kara gözlümden, Ah! Gardaş neyleyim gönül izinden, Herkes gitmiş, ben giderim, yar gider. Karakoç'um düşmüş gönül derdine; Can adaktır güzellerin merdine, Hey arkadaş, bu sevdanın ardına Şahlar bile tahtı, tacı kor gider.

İncitme

2008-02-02T00:07:00.002-08:00

İncitme
	Gölgesinde otur amma Yaprak senden incinmesin. Temizlen de gir mezara Toprak senden incinmesin. Yollar uzun, yollar ince Yol kısalır aşk gelince Yat kurban ol İsmail’ce Bıçak senden incinmesin. Burdayım de ararlarsa Doğru söyle sorarlarsa Tabutuna sararlarsa Bayrak senden incinmesin. İl göçsün göçtüğün vakit Yol yansın geçtiğin vakit Suyundan içtiğin vakit Irmak senden incinmesin. Toz konmasın sakın sana Hakkı geçer halkın sana Gücenmesin yakın sana Uzak senden incinmesin.

ikininbiri

2008-02-02T00:07:00.001-08:00

İkininbiri
	-Bayram Bilge Toker'e- Can özünden besmeleyi çekende Dil yanmazsa ben yanarım sultanım Hak uğruna bir sefere çıkanda Yol yanmazsa ben yanarım sultanım Arzuhalim ulaşırsa divana Korkarım ki taban değer tavana Çiçeğimden zerre girse kovana Bal yanmazsa ben yanarım sultanım Göz utanır gönül dostu görünce Can tutuşur candan selam gelince Bülbül olup bir bahçeye girince Gül yanmazsa ben yanarım sultanım Aşıklık içimde doğduğu zaman Taş yanar göz yaşım yağdığı zaman Mızrabım sazıma değdiği zaman Tel yanmazsa ben yanarım sultanım Üzülmedim erkenine geçine Akıl yordum herşeyine hiçine Söküp yüreğimi atsam içine Göl yanmazsa ben yanarım sultanım Alev alev ruhta, canda bu ateş Bakmakla görülmez bende bu ateş Bırakılsa hangi günde bu ateş Yıl yanmazsa ben yanarım sultanım Dosta mektup yazma vakti gelirse Yazar postalarım kısmet olunsa Mektubumun mahiyetin bilirse Pul yanmazsa ben yanarım sultanım

Hudut Taslari

2008-02-02T00:06:00.004-08:00

Hudut Taşları
	Bu bulanık hava,bu toprak bu su Beni benden beni senden ayırır Bu sabahsız gece bu düş bu uyku Beni benden beni senden ayırır Doğmadık güneşin aydınlığında Uzarsa gölgeler dost kılığında Şüphe keleplenir gönül çığında Beni benden beni senden ayırır Doğrultmak istersem kırılır dallar Sınadım zamana sığmadı yıllar Bu dikenli yollar bu taşlı yollar Beni benden beni senden ayırır Sevgi bulutundan rahmet damlası Düşmeden ayrılık doldurur tası Yoğun maddelerin ince manası Beni benden beni senden ayırır Sen aşka hiç dersin bense hayata Kimbilir belki de bendedir hata Bu dalgalı deniz bu yanlış rota Beni benden beni senden ayırır

Hayal ve Gercek

2008-02-02T00:06:00.003-08:00

Hayal ve Gerçek
	Ay ışığı pencereden girende Senden yana hayal kurmak ne güzel Ya bir otobüste ya bir trende Gurbet ilden sana varmak ne güzel Aşkın mayasını senden alıp ta, Şekillendim sevda denen kalıpta Evinizin kapısını çalıp ta, İlk çıkandan seni sormak ne güzel Umudu yoksula bol verir Hüda Bin tohuma can var bir damla suda Gerek uyanık ol gerek uykuda Benden bakıp seni görmek ne güzel Kurumadan daha yolculuk teri Gel diye yanına çağırsan beni Bırakıp bir yana gamı kederi Doya doya seni sarmak ne güzel Aşk deyince anlattığı her şeydir Öldürdükçe tadı gelen bir şeydir. Azraile can vermesi zor şeydir Sen istersen sana vermek ne güzel.

Hatırlatma

2008-02-02T00:06:00.001-08:00

Hatırlatma
	Mektup derken siir oldu bak gene Darilirsan ben ölürüm unutma... Taze sarmasigim hoyrat bedene... Sarilirsan ben ölürüm unutma Bir gün günes olur göle dogarsin Bir gün yagmur olup yola yagarsin Bir gün ciçeklerden koku sagarsin Yorulursan ben ölürüm, unutma Kiliç agzi yoldur ok ucu meydan Dikkat et;sen benim canimsin ey can Koyakta kekliksin kayada ceylan Vurulursan ben ölürüm unutma... Ask denince akli birak deli ol Isik isik gökten inen dolu ol Boz-bulanik akan yagmur seli ol Durulursan ben ölürüm unutma Dinlemek zor, anlatmak zor yar beni Göreceksin dertte gamda gör beni Gönül topragima yaptim türbeni Dirilirsen ben ölürüm, unutma

Hasan'a Mektup-II

2008-02-02T00:05:00.003-08:00

Hasan'a Mektup-II
	Göz değdi köyümün güzellerine, ELİF, yadellere göçtü be Hasan SEVGİ size ömür dört kulaç önce, Ecel çorbasını içti be Hasan ASALET babasız çocuk doğurdu; Hazlı HÜRRİYET'i haydutlar vurdu Viraneye döndü TÜRKHAN'ın yurdu, Köyün tadı tuzu kaçtı be Hasan ADALET felç oldu, yürür değnekle, NEŞE ne haltetsin soğan ekmekle... GÖNÜL delirdi de yol beklemekle, İsyan bayrağını açtı be Hasan SAADET'in adı HÜLYA'dır şimdi; Hergün birimizi aldatır şimdi UMUT'lar rüyada, faldadır şimdi Unut, eski günler geçti be Hasan FAZİLET'i gelin ettik gurbete, Kimbilir... belki de gurbetten öte Yağlı SERVET garaz eder ÜLFET'e Ara yere nifak saçar be Hasan ZEYNEP bize küskün, İFFET sürgünde; Rezalet, felaket yağar her günde... Yedi HASLET verem olur bir günde, ÜLKÜ kötü yolu seçti be Hasan Burada ne düğün ne BAYRAM kaldı... En güzel UMUT'lar dalda ham kaldı! Korku, hasret, isyan, keder, gam kaldı; Binalar temelden uçtu be Hasan İşte böyle... Malum ola halimiz; Naçar böğrümüze düştü elimiz Güven duyduğumuz her güzelimiz, Bizlere bir kefen biçti be Hasan

Hasan'a Mektup-I

2008-02-02T00:05:00.001-08:00

Hasan'a Mektup-I
	Oğul bir mektup yaz bizim Hasan'a, Bıldır ki itlerin çoğu öldü de Tor tosunlar kayış yardı bu sene, Koç öküzler epey ayrik yoldu de. Aramizda yamri yumru tepeler, Sokaklarda seyip gezdi sopalar Sen giderken yeni doğan sipalar Torunlu morunlu eşek oldu de. Köye çoban ettik sağır ibiş'i, Çatal doğurtuyor erkek çebişi Yağcılıktan yükün tuttu çok kişi, Gene aşiretin yüzü güldü de İbibikler dama yaptı yuvayı, Pis kokudan balta kesmez havayı Sorarsan şo bizim eski davayı, Can sıkmasın, kıyamete kaldı de Biraz daha azdı dünkü sinekler; Yular bırakmadı kırdı inekler Çıkın edip gönderdiğin dilekler, Yalınayak gözü yaşlı geldi de İncitmeyin derken gönül hatırı, Gebe çıktı Solakların katırı Kör kıvrak bir kırık yemden ötürü, Düşmanların davulunu çaldı de Fukaralik bagdaş kurdu hasıra, Harçlık marçlık gönderemem bu sıra Hele mektup için bakma kusura, Pul parası kesemizi deldi de Yırtıldı geceler çakal sesinden; Kazlar kafa çeker el kesesinden Bozuk terazinin sol kefesinden Demlenen hıyarlar ragbet buldu de Sen gideli çok haserat turedi; Anaç balıkların hepsi tüledi Kavaklara kaplumbağa tünedi! Yörük yaylasına çingen doldu de

Hasan'a Mektup

2008-02-02T00:04:00.002-08:00

Hasan'a Mektup
	Çok oku, çok düşün, çok şeyler anla, Aha bu mektubu alınca Hasan. Manalar iplikten incedir amma, Kelimeler biraz kalınca Hasan. Gene ağzımızı açmıyor bıçak, Huzur size ömür..... Dert salkım saçak. Oyuna kalkıyor yüzlerce köçek, Batıdan bir hava çalınca Hasan. Kök saldı bahçede ayrık otları, Yemler pay edildi, sattık atları. Biz kovalım derken baştan bitleri, Sülükler yapıştı, kulunca Hasan. Süt dolu güğümü çalarız taşa, Kutsal görevimiz "Sağol çok yaşa !" Mülkte hakikati aramak boşa, Tüm suçlular güçlü olunca Hasan. Derisini yüzdük demokrasinin, İşi iştir imtiyazlı asinin. Hakikatte vahşi, sözde "vasinin" Dörtnala gidilir yolunca Hasan. Canım Hürriyeti koydunsa ara, Ekmek yalınayak kaçtı dağlara. Çevremize küsmüş kardeşlik var ya, Haber ver, izini bulunca Hasan. Soysuzlar taş atar mukaddesata Karşı duramazsak bizdedir hata. Tahammül teşviktir, böyle hayata, Öl..İnsan küçülmez ölünce Hasan.

Goren Bilir

2008-02-02T00:04:00.001-08:00

Gören Bilir
	Çarsısında bir kız gördüm Antep'in, Kızmı ki... Gözleri var, ala geyik gözleri, Göz mü ki.... Ak göğüsünün ortasında bir ben var, Az mı ki.... Yiyip içme, yüzüne bak yetişir, Yüz mü ki.... "Güzel" sözü çok güzele çok amma Bu kıza da "güzel" demek söz mü ki...

Girdapta Bir Can

2008-02-02T00:03:00.002-08:00

Girdapta Bir Can
	Yadelden yanima cagirdim seni Gelmek istiyorsun birakmıyorlar Rüyada,mektupta albümde seni Bulmak istiyorlar birakmiyorlar Umutlar hayaldir acilar gerçek Çileye muhkumsun,kim ne bilecek Ya bir kuru selam, ya bir top çicek Salmak istiyorsun, birakmiyorlar. Otuz yil agladin hep yana yana Yeter, yazik diyen olmadi sana Vefasiz dostluga kalles zamana Gülmek istiyorsun birakmiyorlar Çalis derler ayak, bagli el bagli Konus derler,dudak bagli,dil bagli Kalk git derler, kapi bagli,yol bagli Kalmak istiyorsun birakmiyorlar Aydinlik ararsin hergün her yere Çekerler önüne yedi kat perde Zulüm kimden gelir,adalet nerde? Bilmek istiyorsun,birakmiyorlar Yillar boyu uykularin bölündü Uçacakken kanatlarin yolundu Hayat hakkin vardi elden alindi Ölmek istiyorsun birakmiyorlar.

Gelecegim

2008-02-02T00:03:00.001-08:00

Geleceğim
	Yıllar yirmi olsa da, otuz olsa da Yollar kar, çamur olsa da, buz olsa da Bedenim yorgun, aç ve susuz olsa da Bir gün yalın ayak, terli gömlekle - Gelirim, beni bekle Belki yakında olur, belki de uzak Sırtımda hatıralar, saçlarımda ak Gün, tarih bilemiyorum amma, muhakkak Bitmeyen bir azim, sabır ve emekle - Gelirim, beni bekle Unutmam mümkün değil, unutur sanma "Gelmez" diyen olursa sakın inanma Umutlarını kaybetme ha zamanla Geç kaldı diyerek gam çekme - Gelirim, beni bekle Sıcak bir yaz akşamında olabilir Sarı bir güz akşamında olabilir Kışın beyaz akşamında olabilir Ellerinde bir top mavi çiçekle - Gelirim, beni bekle Cümle köprüleri sel alsa da tek, tek Söz vermişim bir kere engel ne demek Başı karlı, kara dağlardan geçerek Azığım bir tas su, bir dürüm ekmekle - Gelirim, beni bekle Vermese de kaybolan gençliğimiz Ayıran bir gün kavuşturacak bizi Ve içimde sevgilerin en temizi Seninle dolu, arı, duru bir yürekle - Gelirim, beni bekle

Gel Gayri

2008-02-02T00:02:00.002-08:00

Gel Gayrı
	Kara gözlüm bu ayrılık yetişir İki gözüm pınar oldu gel gayrı Elim deyse akan sular tutuşur İçim dışım yanar oldu gel gayrı Ayların sırtında yıllar taşındı Sanmaki garibi eller düşündü Bebekler evlendi yollar aşındı Kozalaklar çınar oldu gel gayrı Hesab et gideli sen gurbet ile Otuz ay tutuldu kolay mı dile Hapisler sürgünler esirler bile Sılasına döner oldu gel gayrı

Fotoğraf

2008-02-02T00:02:00.001-08:00

Fotoğraf
	Resmine baktığım güzel kız, genç kız Unuttum, Unuttum, Unuttum seni Eski bir albümde durursun yalnız Unuttum, Unuttum, Unuttum seni İki harf, bir imza, bir tarih; garip Besbelli üçü de mutsuz muzdarip Aklımı zorlama karşımda durup Unuttum, Unuttum, Unuttum seni Bilemem aradan geçti kaç sene Memleketin nere, kimsin adın ne ? "Hatırla" diyerek bakma yüzüme Unuttum, Unuttum, Unuttum seni.

Ey Gönül

2008-02-02T00:01:00.002-08:00

Ey Gönül
	Vardığın dergahta post ol, büyürsün Gördüğün garibe dost ol, büyürsün Meclise devam et, el sürme mey'e Girdiğin sohbette mest ol, büyürsün

Dua

2008-02-02T00:01:00.001-08:00

Dua
	Senin ak alnından gök gözlerinden Önce dallar sonra yapraklar öpsün. Eğilsin yıldızlar tutsun elinden Gecelerden sonra şafaklar öpsün. Aşk diyorlar mukaddes hayale Ve sen de düşesin o sonsuz hale Hazdan dudakların olsun bir lale Güller, karanfiller, zambaklar öpsün. Sende kemal bulmuş renk, şekil, biçim Yaşamanın öz suyusun bir içim Olanca suların sağlığı için Seni her gün göller, ırmaklar öpsün. Kumral saçlarında nisan yağmuru Yazın ak yüzünden gölgenin moru Ağzından en serin, hem de en duru Kayalardan akan kaynaklar öpsün. Çimenler okşasın ayaklarını Çiçekler koklasın parmaklarını Ben öpmeden önce yanaklarını Varsın teller, tüller, duvaklar öpsün. Kıskançlık çakılı kazıktır serde Bölünsün bu rüya en tatlı yerde Seni canlı kullar öpmesinler de Kefenler sarılsın, topraklar öpsün

Dosta Doğru

2008-02-02T00:00:00.000-08:00

Dosta Doğru
	İçimde uzayan her yol Çıkar gider dosta doğru Menekşe, nergis. ıtır, gül Kokar gider dosta doğru Zamanım yoğrulur gamla Birleşir sabah akşamla Ilık kanım damla damla Akar gider dosta doğru Gel bende gör, sen gel beni Durduramaz engel beni Görmediğim bir el beni Çeker gider dosta doğru Beynim fırın, bağrım tandır Yanarım hayli zamandır Sevgim bir yavru ceylandir Şeker gider dosta doğru Ne saklarım ne gizlerim Yalnızca onu özlerim Tabutta bile gözlerim Bakar gider dosta doğru

Bu Dünya Kimin Dünyası?

2008-02-01T03:07:00.001-08:00

Bu Dünya Kimin Dünyası?
	Yol üstünde biten çalı, Bu dünya kimin dünyası? Ak çiçekli ayva dalı Bu dünya kimin dünyası? Gediklerde esen poyraz, Yaprakları dalda koymaz Gözler doysa gönül doymaz Bu dünya kimin dünyası? Her gün eski her gün yeni Tükenmez gidip geleni Canevimden vurdu beni Bu dünya kimin dünyası? Kar yağar kaybolur izler Her nakış binbir sır gizler Ufuklara dalan gözler Bu dünya kimin dünyası? Toprak basar kucağına Güneş çeker sıcağına Atar derdin ocağına... Bu dünya kimin dünyası?

Bize Göre

2008-02-01T03:06:00.003-08:00

Bize Göre
	Beşyüz itten kaçan kurda Kurt diyenler halt eylemiş Şehit verilmeyen yurda Yurt diyenler halteylemiş Birlik ister bizden olan Kör olsun milleti bölen Siyasette yalan, dolan Şart diyenler halteylemiş Yazıklar olsun ismine Gider yan verir hasmına Vatandaşın bir kısmına Kürt diyenler halteylemiş. Ülkü bizim baş tacımız; Şeker, bal olur acımız. Çilemizdir ilacımız Dert diyenler halteylemiş Hamdolsun alnımız aktır; Zalimden korkumuz yoktur Hakikatin yönü tektir Dört diyenler halteylemiş Danışsınlar canlarına Kalmayacak yanlarına Marksizmin hayranlarına Mert diyenler halteylemiş Rahmet yağar ilik ilik Aşk suyunu içer çelik On niyettir ülkücülük Art diyenler halteylemiş

Bitmez Bir Garip Hikaye

2008-02-01T03:06:00.001-08:00

Bitmez Bir Garip Hikaye
	Otuz yaz otuz kış aynı durakta Bekle babam bekle can mı dayanır. Kara yalanları beyaz kundakta Sakla babam sakla can mı dayanır. Her yanımız gurbet... hani ya sıla Ömür bitmez çile ölüm fasıla Günleri aylara ayları yıla Ekle babam ekle can mı dayanır. Çare say, çanak tut çağ zilletine Sarmaz mı umutlar, sarpa çetine Katır tırnağını gül niyetine Kokla babam kokla can mı dayanır. Nimetler kurnaza ülkü mazluma Cehennem ettiler mülkü mazluma Aldatıp her çeşit mülkü mazluma Yükle babam yükle can mı dayanır. Bedavacı çomak soksun davana Arı çıksın sinek girsin kovana Giden kussun gelen kussun divana Pakla babam pakla can mı dayanır.

Bırakmıyorlar

2008-02-01T03:05:00.003-08:00

Bırakmıyorlar
	Yad elden yanıma çağırdım seni Gelmek istiyorsun bırakmıyorlar Rüyada, mektupta albümde seni Bulmak istiyorsun bırakmıyorlar Umutlar hayaldir acılar gerçek Çileye muhkumsun, kim ne bilecek Ya bir kuru selam, ya bir top çiçek Salmak istiyorsun, bırakmıyorlar. Otuz yıl ağladın hep yana yana Yeter, yazık diyen olmadı sana Vefasız dostluğa kalleş zamana Gülmek istiyorsun bırakmıyorlar Çalış derler ayak, bağlı el bağlı Konuş derler, dudak bağlı, dil bağlı Kalk git derler, kapı bağlı, yol bağlı Kalmak istiyorsun bırakmıyorlar Aydınlık ararsın hergün her yere Çekerler önüne yedi kat perde Zulüm kimden gelir, adalet nerde? Bilmek istiyorsun bırakmıyorlar Yıllar boyu uykuların bölündü Uçacakken kanatların yolundu Hayat hakkın vardı elden alındı Ölmek istiyorsun bırakmıyorlar

Bir Yerden Her Yere Mektup

2008-02-01T03:05:00.001-08:00

Bir Yerden Her Yere Mektup
	Sormayınız, görmeyiniz canlarım Hakkınızı yiyip yutan burada Dinlisini, dinsizini dinlerim Besmeleye yalan katan burada. Sofralara viski havyar dizilir Fiatınız peçeteye yazılır Sırtınızdan günde dört pos yüzülür Sizi soyup, sizi satan burada Simsar siyasetçi, doktor, avukat İnsan avlıyorlar her gün her saat Hızlı köşe dönmek en üstün sanat Kan gölünde balık tutan burada. Ortada kol gezerken kıtlıklar, yoklar Burda betonlarla delinir gökler Kontlar, şansölyeler, baronlar, dükler Kirli yağan, eğri biten burada. Yürekler acısı bir garip alem Rüşvetsiz imzaya yanaşmaz kalem Pop müzik, şampanya, marlboro, salem Gece gündüz keyif çatan burada Kız, kadın pazarı sokağı, yurdu Homoseksüeller çığlaşan ordu Ne ahlak kaygusu ne namus derdi Hızlı doğan erken öten burada. Yazık... siz beğenir, siz seçersiniz En çürük köprüden siz geçersiniz Bilirim her zaman çar naçarsınız Kör-kütük, zil-zurna yatan burada. Hal gidiş bu minval bu vaziyette Sabun işkencede, su eziyette Rağbet ne ilimde ne meziyette Aydınlığa çamur atan burada Doğan bebek dost yemeye zorlanır Düşündükçe içim dışım korlanır Evlat seyiplenir ana horlanır Ana vatan yavru vatan burada.

Bir Daha

2008-02-01T03:04:00.004-08:00

Bir Daha
	tevazu severdi, kaynatıp taşırdılar girdi hırs ambarına, çıkamadı bir daha... haramla yağladılar, kibirle pişirdiler bulanık göl ettiler, akamadı bir daha... yakın arkadaşları çöplük yaptı beynini doldurdular ve sonra dökemedi bir daha... kör dikişler atıldı kaypak iradesine sökmek istese bile sökemedi bir daha... soyundu inancından terk-i edep eyledi şerefini göğsüne takamadı bir daha... sürdü benlik atını karanlık geleceğe dönüp de geçmişine bakamadı bir daha... söndü yüreğindeki yanan aşk alevleri uyanıp yeni baştan yakamadı bir daha... yediği haram oldu, içtiği haram oldu ellerini haramdan, çekemedi bir daha borçlardan indirilmiş bayraktı haysiyeti alıp tekrar yerine dikemedi bir daha... terk etti güzelliği çirkinliğe sarıldı girdiği bataklıktan çıkamadı bir daha... küfrü baştacı yaptı dostlarına darıldı diktiği putları yıkamadı bir daha... kazancı beleş oldu ve kendisi leş oldu ıtır gibi gül gibi kokamadı bir daha... zirvenin yollarında döndükçe dönekleşti ağzına helal lokma sokamadı bir daha... dost oldu zalimlere görmedi mazlumları gam çekmedi gözyaşı dökemedi bir daha...

Bir Aşk Bulsam

2008-02-01T03:04:00.003-08:00

Bir Aşk Bulsam
	Bir aşk bulsam, yağmurunda ıslansam Bir dost bulsam, irfanında beslensem Bir dağ bulsam, sinesine yaslansam Yalnızlığım bitermola, bilmem ki?

Beşinci Mevsim

2008-02-01T03:04:00.001-08:00

Beşinci Mevsim
	Düştü can evime dördüncü cemre Dünyayı üçüncü gözümle gördüm. Dörtyüz seksenbeş gün çekti bir sene Onaltıncı aya takvimsiz girdim. Aynalara baktım korku gösterdi Saatler her sabah kırkı gösterdi Namlular, nişanlar Türk'ü gösterdi Hayatım boyunca hedefte durdum. Gül sundum yediler, koklamadılar Armağan can verdim saklamadılar Gittim... gelir diye beklemediler Kaybolan gölgemi yollara sordum. Getirdim yanıma ay'ı bir karış Ölçtüm ki dağların boyu bir karış Şehiri bir adım, köyü bir karış Damlada denizdir en küçük derdim. Savurdum, eledim, seçtim zamanı Yaprak, yaprak tel tel açtım zamanı Haftada üç asır geçtim zamanı Nereye gittimse zamansız vardım. Yırtıldı ruhlara çizdiğim resim Yazık, kulaklara sığmadı sesim Yaşadığım şimdi beşinci mevsim Çağın çilesini sırtıma sardım